Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2022/7577 · K. 2023/11649

6. Ceza Dairesi         2022/7577 E.  ,  2023/11649 K. "İçtihat Metni" H Ü K Ü M L Ü İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi EK KARAR TARİHİ : 15.12.2021 EK KARAR SAYISI : 2013/392 E., 2014/481 K. HÜKÜMLÜ : ... SUÇ : Silahla yağma HÜKÜM : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.12.2021 tarihli ve 2013/392 Esas, 2014/481 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.12.2021 tarihli ve 2013/392 Esas, 2014/481 Karar sayılı ek kararı ile hükümlünün tüm taleplerinin reddine karar vermiştir. II. GEREKÇE Hükümlünün, hakkında kesinleşmiş olan 23.12.2014 tarihli mahkûmiyet kararına sübut ve cezalandırılması yönünden itiraz ettiği, İlk Derece Mahkemesince taleplerinin reddine karar verildiği, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz isteği yerinde görülmemiştir. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.12.2021 tarihli ve 2013/392 Esas, 2014/481 Karar sayılı ek kararında hükümlü tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 19.06.2023 tarihinde karar verildi.