Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2022/7593 · K. 2023/1986

1. Ceza Dairesi         2022/7593 E.  ,  2023/1986 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇLAR : Kasten öldürmeye teşebbüs, silahla tehdit HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı Sanık hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik yapılan itirazın Ağır Ceza Mahkemesince reddine karar verilerek, kararın kesinleştirildiği anlaşıldığından temyiz incelemesi dışında tutulmuştur. Silahla tehdit suçu yönünden; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığı belirlenmiştir. Kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.12.2021 tarihli ve 2021/449 Esas, 2021/493 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.03.2022 tarihli ve 2022/359 Esas, 2022/512 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri Eksik inceleme ile karar verildiğine, hükme esas alınan adlî muayene raporunu yetersiz olduğuna, suç vasfı tayininde hataya düşüldüğüne, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 25 ve 27 nci maddeleri uyarınca meşru savunma kapsamında kaldığından beraatine aksi hâlde aynı Kanun'un 29 uncu maddesi uyarınca haksız tahrik indiriminin azami oranda uygulanması gerektiğine, alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle ceza verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, olası kast hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Sanık ile inceleme dışı katılan ...'in evli oldukları, katılan ...'in katılan ...'in kardeşi olduğu, inceleme dışı katılan ...'nin ise katılan ...'in avukatı olduğu, sanık ile katılan ... arasında devam eden bir boşanma davası bulunduğu, bu nedenle tarafların ayrı yaşadıkları, 01.09.2021 tarihinde katılanların, sanık ile katılan ...'in birlikte ikamet ettikleri eve gittikleri, katılan ...'in bu evden bazı eşyaları almaya başladığı, site görevlisi tarafından sanığa haber verilmesi üzerine sanığın eve geldiği, sanığın elindeki bıçakla katılan ...'e hitaben "hayırdır ne yapıyorsunuz" dediği, katılanın eşyaları alacaklarından bahsetmesi üzerine taraflar arasında tartışma çıktığı, katılanın elindeki bıçakla katılan ...'e "burayı boşaltın, seni öldürürüm" şeklinde sözler söylediği, bunun üzerine avukat olarak görev yapan katılan ...'nin araya girdiği ve sanığa yasal olmayan bir şey yapmadıklarından bahsettiği, bunun üzerine sanığın yine elindeki bıçakla "avukatta kim, kimseyi tanımam, hepinizi öldürürüm" şeklinde katılan ...'yi tehdit ettiği, sanığın bu sözleri üzerine katılanların evden ayrılarak bahçeye indikleri, sanığın elindeki bıçakla aşağıya indiği ve katılan ...'e doğru giderek elindeki bıçağı savurduğu, sanığın elindeki bıçakla katılan ...'in sol tarafına vurması üzerine yere düştüğü ve sol tarafını tutmaya başladığı, bu durumu gören katılan ...'in katılan ...'e yardım etmek için sanığın üzerine doğru koştuğu, sanığın ve katılan ...'in boğuşmaya başladıkları, bu esnada sanığın elinde bulunan bıçağı öldürme kastıyla katılan ...'e bir kez savurduğu fakat isabet ettiremediği, akabinde bir kez daha katılanın sağ göğüs boşluğuna gelecek şekilde onu bıçakladığı, katılan ...'te meydana gelen yaralanmanın yaşamını tehlikeye sokacak nitelikte olduğu anlaşılmıştır. 2. Sanığın elinde bıçak bulunduğuna dair savunmaları, inceleme dışı katılanlar ... ve ...'nin beyanları, tanık beyanı, görüntülere ilişkin 27.11.2021 tarihli bilirkişi raporu, CD izleme tutanağı dava dosyasında mevcuttur. 3. Katılan hakkında düzenlenen ... Devlet Hastanesinin 01.09.2021 tarihli adlî muayene raporunda, xiphoid bölgede 2 cm'lik cilt altı kas bağ doku kesisi, BT'de sağda hemotoraks bulunduğu ve hayati tehlikesi olduğu belirtilmiştir. 4. Katılan hakkında düzenlenen ... Şehir Hastanesinde görevli adlî tıp uzmanı tarafından düzenlenen 17.09.2021 tarihli adlî muayene raporunda, sağ hemotoraksa neden olduğu anlaşılan göğüs boşluğuna nafiz 1 adet kesici delici alet yaralanmasının, kişinin hayatını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğu bildirilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE A. Sanık Hakkında Silahla Tehdit Suçundan kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığı şeklinde düzenlenme karşısında, silahla tehdit suçundan hükmolunan netice olarak "2 yıl 1 ay" hapis cezasına ilişkin hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi kararına yönelik temyiz isteminin reddine karar vermek gerektiği anlaşılmıştır. B. Sanık Hakkında Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Sanık müdafiilerinin kasta, eksik araştırmaya, suç vasfına, haksız tahrike, meşru savunmaya, raporlara ve ceza miktarına yönelen temyiz sebepleri yönünden; İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından doğrudan kastla gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın hedef aldığı vücut bölgesi, yara yeri, yaranın niteliği, kullanılan aletin elverişliliği ile eylemin engel hâl sonucu tamamlanamadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı nazara alınarak ceza miktarında bir isabetsizlik görülmediği, ilk haksız eylemin sanıktan geldiği, katılandan sanığa yönelen etki-tepki dengesini bozacak nitelikte haksız söz veya davranış bulunmadığı, bu nedenle haksız tahrik ve meşru savunma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR A. Silahla Tehdit Suçu Yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçu Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.03.2022 tarihli ve 2022/359 Esas, 2022/512 Karar sayılı kararında sanık müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.04.2023 tarihinde karar verildi.