Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2022/7692 · K. 2023/42

3. Hukuk Dairesi         2022/7692 E.  ,  2023/42 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi SAYISI : 2018/2819 E., 2022/2191 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 18. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2012/636 E., 2017/378 K. Taraflar arasındaki menfi tespit ve istirdat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun davacı yönünden esastan reddine, davalı yönünden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 2007 yılının 1. ayından 12. ayına kadar davalı kurum mensubu hastalara vermiş olduğu sağlık hizmeti bedellerinden davalı tarafın hiçbir haklı gerekçe ve sebep göstermeden, sözleşmeye ve yasal mevzuata aykırı olarak örnekleme metoduyla toplam 1.163.422,23 TL kesinti yaptığını, ayrıca davacı tarafından sözleşmeye aykırı işlem yapıldığı gerekçesi ile 2007 yılında toplam 66.000 TL'lik cezai işlem uyguladığını, Kurumun uyguladığı işlemlerin hatalı olması nedeniyle davacının toplam 1.229.422,23 TL davalıya borçlu olmadığının tespitini, uygulanan kesinti ve cezai işlemlerin davalı tarafından mahsup yoluyla tahsil edilmesi halinde mahsup tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiz ile davalıdan istirdadını talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacıya ait Özel Avrupa Şafak Hastanesi'nde Dr. Sacide Tanseli Özer'in 12/04/2007 tarihinde radyoloji uzmanı olarak göreve başlamasına rağmen sözleşme gereği 30 günlük süre içerisinde ruhsat belgesinin Kuruma iletilmemesi nedeniyle 2006 yılı sözleşme metinlerinin konuya ilişkin 4.20 ve 5.2. maddelerine istinaden davacı hakkında Kurumun toplam 30.000 YTL'nin %20'si oranında 6.000 YTL ceza-i şart uyguladığını, ayrıca adı geçen merkeze ait KVC faturalarının incelenmesi sırasında 34 hastanın aynı tanı ile göğüs hastalıkları polikliniğinde de muayene edilmiş gibi faturalandırmasının yapıldığının anlaşıldığı ve Sabriye İnce isimli hastaya 02/06/2007 tarihinde takılan stentin son kullanma tarihinin 05/07/2007 olması sebebiyle miadı geçmiş malzeme kullanıldığının tespit edildiği, bu nedenlerle davalının Sosyal Güvenlik Kurumu özel sağlık hizmeti sunucularından sağlık hizmeti satın alma sözleşmesinin 5.1.2. maddesi gereğince ilk fiil için 10.000 YTL ve ikinci fiil için aynı sözleşmenin 5.1.9. maddesi gereğince 50.000 YTL cezai şart olmak üzere toplam 60.000 YTL cezai şart uygulanmasının doğru olduğunu savunarak davanın reddini istemiş ve 14/07/2016 tarihli dilekçeyle de ıslah yoluyla zamanaşımı itirazında bulunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının zamanaşımı itirazının, 10 yıllık genel zamanaşımı süresinin dolmamış olması nedeniyle kabul edilmediği, davacı Özel Maya Sağlık Hizmetleri ve Tic. A.Ş. sahipliğindeki Özel Avrupa Şafak Hastanesi tarafından KVC'ye başvuran otuz dört hastanın Medula üzerinde aynı zamanda göğüs hastalıkları bölümünde muayene edildikleri gösterildiğinden ve radyoloji uzmanı Dr. Sacide Tanseli Özer adına tanzim edilen ruhsat belgesinin sözleşme gereği tanınan 30 günlük süre sonunda Kuruma iletilmediğinden ceza-i işlem uygulanmasının yerinde olduğu, hastaya miadı geçmiş malzeme kullanıldığı yönündeki iddianın işlemi yapan uzman doktor ve özellikle hastanın oğlu Turan İnce'nin 15/08/2007 tarihli tutanaktaki ifadesine göre yerinde olmadığı anlaşıldığından, davanın kısmen kabulü ile 16.000 TL ceza-i şart uygulanmasına ilişkin açılan davanın reddine, 50.000 TL ceza-i şart ve 932.494,73 TL kesinti bedeli uygulanmasına ilişkin açılan davanın kabulü ile bu miktarların dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri 1. Davacı vekili; kurumun haksız ve tek taraflı olarak kesinti yaptığını beyanla davanın tamamen kabulüne karar verilmesini talep etmiştir. 2. Davalı vekili; davalı kurumun harçtan muaf olması nedeniyle 1.092,96 TL harçtan sorumlu tutulmasının hatalı olduğunu, dava konusu alacağın zamanaşımına uğradığını, yapılan kesintilerin mevzuata uygun olduğunu, bilirkişi heyet raporunda hasta bazında değerlendirilme yapılmadığı gibi kesintilerin yerinde olup olmadığının gerekçeleri ile açıklanmadığını beyanla kararın kaldırılmasını talep etmiştir. C. Gerekçe ve Sonuç 1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, yerel mahkemece verilen kararın davacı yönünden usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 2. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sırasında 5 kişilik bilirkişi heyetinden alınan 21.06.2016 tarihli bilirkişi raporu kapsamı ile istinaf incelemesi sırasında alınan 3 ayrı bilirkişi heyeti tarafından tanzim edilen raporlarda davalı kurumun hizmet bedeline ilişkin yaptığı kesinti miktarından KDV dahil 931.367,43 TL tutarındaki kesintilerin iptal edilmesi ve davacı şirkete iade edilmesi gerektiğinin anlaşıldığından davalının istinaf talebinin kısmen kabulü ile davanın kısmen kabulüne; 931.367,43 TL kesinti yapılmasına ve 50.000 TL cezai şart tahsil edilmesine ilişkin kurum işleminin iptaline bu miktarların dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 16.000 TL cezai işlem bedeli yönünden davanın reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek, bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, taraflar arasında imzalanan Sosyal Güvenlik Kurumu özel sağlık hizmeti sunucularından sağlık hizmeti satın alım sözleşmesi ile Sağlık Uygulama Tebliği (SUT) hükümlerine aykırı davrandığı gerekçesi ile davacıdan tahsil edilen hizmet bedelinin ve cezai şartın istirdatı istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 2. 2006 yılı Sosyal Güvenlik Kurumu özel sağlık hizmeti sunucularından sağlık hizmeti satın alım sözleşmesinin 4.20 ve 5.2. maddeleri ile 2007 yılı Sosyal Güvenlik Kurumu özel sağlık hizmeti sunucularından sağlık hizmeti satın alım sözleşmesinin 5.1.2 ve 5.1.9. maddeleri, SUT hükümleri 3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,18.01.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.