Yargıtay 8. Hukuk Dairesi · E. 2022/8146 · K. 2024/226

8. Hukuk Dairesi         2022/8146 E.  ,  2024/226 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi KARAR : Davanın kısmen kabulüne Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay 7. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davacı Selim Alyamaç ve müdahil davacı ... ve müştereklerinin davasının reddine, müdahil davacı Hazinenin davasının ise kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının müdahil davacı ... ve müşterekleri vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesince ek kararla kararın kesinleştiği belirtilerek temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin ek kararı müdahil davacı ... ve müşterekleri vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: K A R A R Temyiz istemi, müdahil davacı ... ve müşterekleri vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik İlk Derece Mahkemesinin 06.07.2022 tarihli ek kararına ilişkindir. 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası hükmüne göre bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, 1086 ... Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 ... Kanun) temyiz ve karar düzeltmeye ilişkin hükümleri yürürlükte olup 1086 ... Kanun'un 432 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince kadastro mahkemelerinde temyiz süresi onbeş gündür. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi halinde anılan Kanun'un 432 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince İlk Derece Mahkemesince temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın, temyiz isteğinde bulunanlardan ...'e 09.08.2006, müdahil davacı ... Göknar mirasçılarından olup, temyiz isteğinde bulunan Kudbettin Göknar'a 23.03.2005, ...'a 23.03.2005, Abdürrezzak Göknar'a 23.03.2005, ...'a 23.03.2005, müdahil davacı Recep Yılmaz'a (temyiz eden ... murisi) 31.01.2005, müdahil davacı ...'a (temyiz eden ...'ın babası) 31.01.2005, müdahil davacı olup, temyiz eden ...'a ise 31.01.2005 tarihinde tebliğ edildiği, buna karşın temyiz dilekçesinin ise yasal süre geçirildikten ve hükmün kesinleşmesinden sonra 05.07.2022 tarihinde verildiği, müdahil davacı ... Kızıl'a (temyiz eden ... murisi) ise gerekçeli kararın 06.12.2004 tarihinde tebliğ edildiği ve temyizi (ve başkaca temyizler) üzerine de hükmün Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 21.06.2012 tarihli ve 2012/2543 Esas, 2012/4820 Karar ... kararı ile, temyiz isteklerinin reddi ile "hükmün onanmasına" karar verilip, karar düzeltme yoluna da başvurulmaması nedeni ile "onama üzerine" kesinleştiği anlaşılmaktadır. Temyiz dilekçesinin süre aşımı/kararın kesinleştiği sebebiyle reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir. KARAR Açıklanan sebeplerle; İlk Derece Mahkemesince verilen 06.07.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA, 80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90 TL'nin temyiz edenden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 17.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. .