Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2022/8287 · K. 2024/4057

6. Ceza Dairesi         2022/8287 E.  ,  2024/4057 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1183 E., 2020/2140 K. SUÇ : Nitelikli Yağma HÜKÜM : İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı; Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, yapılan incelemede; I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Gaizantep Cumhuriyet Başsavcılığının 09.08.2016 tarih 2016/1441 No.lu iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve (d) bentleri uyarınca cezalandırılması istemli kamu davası açılmıştır. 2.Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.01.2019 tarihli ve 2016/352 Esas, 2019/25 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ,(c) ve (d) bentleri, 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 10.12.2020 tarihli ve 2019/1183 Esas, 2020/2140 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Özetle Suçu işleyenin sanık olduğunu somut bir şekilde ispatlayan hiç bir delilin dosyada bulunmadığına, Ulusal Kriminal Bürodan alınan rapora, Hts kayıtlarına ve dna raporuna itibar edilmesi gerektiğine, Beraat kararı verilmesi gerektiğine, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Olay tarihinde katılanın evinin kapısının çalındığı, alt kattaki komşusunun kızının sesini duyduğunu sanarak kapıyı açtığı, kapıda iki kişinin olduğunu gördüğü, o kişilerden birisinin sanık olduğu, diğer şahsın açık kimlik bilgilerinin tespit edilemediği, sanığın ve bu şahsın banyonun akıttığını, tamir edeceklerini söyledikleri, bunun üzerine katılanın sanıkları içeri aldığı, kendisinin o esnada dışarıda beklediği, katılanın çocuğunun ağlaması üzerine evin içerisine girmek zorunda kaldığı, çocuğunu alıp dışarı çıkacağı esnada sanığın ağzını tutarak katılanı içeri çektiği ve boğazına bıçak dayadığı, o esnada katılanın kolunda bulunan bilezikleri diğer şahsın aldığı, katılanın bir an için sanığın elinden kurtulup çığlık attığı, bunun üzerine katılana bıçak çektikleri, tekrar çabalayınca sanıkların bu kez katılanın kızına bıçağı doğrulttuklarının ilk derece mahkemesince kabul edildiği anlaşılmıştır 2.Katılanın iddiasını doğrular mahiyetteki tanık M.S.B.'nin anlatımları ve olay yeri inceleme raporu dosya içerisinde yer almaktadır. 3.Soruşturmada görevli kolluk personelince tutulan 09.06.2016 tarihli tutanağa göre; katılanın vermiş olduğu eşgal bilgileri doğrultusunda yaptıkları çalışmalarda ve olay yerinde yapılan araştırmalarda katılana yönelik eylemin sanık tarafından gerçekleştirilmiş olabileceği yönünde değerlendirme yapıldığı anlaşılmıştır. 4. 09.06.2016 tarihinde sanığın yakalanarak aynı gün katılan ve tanık M.S.B.'ye yaptırılan canlı teşhis neticesi her ikisinin de sanığı kesin ve tereddütsüz bir şekilde teşhis ettiklerine dair 09.06.2015 tarihli teşhis tutanağı dosya içerisinde yer almaktadır. 5.10.06.2016 günü kolluk personelince olay yerine 70 metre mesafede güvenlik kamerası olduğu tespit edilerek görüntülerin katılan ile birlikte incelenmesi neticesi görüntülerdeki şahısların olayı gerçekleştirdiğini ifade ettiği cd izleme ve görüntü teşhis tutanağı içeriğinden anlaşılmıştır. 6.Dosya içerisinde yer alan 10.06.2016 tarihli CD inceleme tutanağında; olay yerine yaklaşık 200-300 metre mesafede bulunan Ticaret Borsası Ortaokulunun güvenlik kamerası görüntülerinin incelenmesinde olayın şüphelisi olabileceği değerlendirilen ve kameraya uzak oldukları için kimlikleri tespit edilemeyen iki erkek şahsın koşarak güvenlik kamerası görüş açısından geçtikleri ve bu şahısları kovalayan bir erkek şahsın olduğu belirtilmiştir. 7. Teşhis tutanağında; tanık M.S.B.'nin sanık ...'ı göstererek olay günü komşusu olan katılanın hırsız var diye bağırması üzerine olay yerinden kaçarken görüp kovaladığı şahıs olduğu ve bu şahsı arka görünümünden, saç modelinden ve fiziki yapısından tanıdığı, kesin ve tereddütsüz olarak teşhis ettiğini beyan ettiği tutanak altına alınmıştır. 8. Görüntü uzmanı bilirkişiden alınan 18.02.2017 tarihli raporda; sanık ...'ın kamera görüntülerinde şüpheli 2 olarak belirtilen şahsa genel kafa anatomisi, yanak, çene yapıları yönünden uyum gösterdiği ancak tetkik konusu görüntülerin çözünülürlüğünün düşük olması, şahsın kameraya uygun yakınlık/pozisyonda olmaması ve bu olumsuzluklara bağlı olarak şahsın yüzüne dair diğer karakteristik hat ve yapıların (kaş, göz, burun, dudak ve benzeri yapıların) net olarak görülmemesi nedeniyle inceleme yapılamadığı, daha ileri derecede bir kanaat beyanında bulunulmasının mümkün olmadığı belirtilmiştir. 9.Ulusal Kriminal Büro'nun 14.04.2018 tarihli raporunda; kriminalizesi yapılan görüntülerden alınan karedeki şahıs ile sanık ...'a ait olduğu belirtilen fotoğrafların karşılaştırılmasında alna doğru uzanan saçlar, dar görünümlü alın, genel fiziki yapı, kaşların birbirine yakınlığı bakımından uyumlu oldukları, ten rengi bakımından uyumsuz oldukları, sanığın daha esmer olduğu, yine başka bir görüntü üzerinden yapılan incelemede de dar burun sırtı, burun ucunun yüzden yüksekliği bakımından şahısların uyumlu olduğu, yüz dolgunluğu bakımından uyumsuz oldukları, sanığın yüzünün daha dolgun olduğunun tespit edildiği, kamera kaydında görülen kişinin muhtemel sanık ... olmadığı değerlendirilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Katılanın suç tarihinde başvurusu üzerine verdiği eşgal bilgilerine göre soruşturmada görevli kolluk personelince olay yerinde yapılan araştırma ve çalışmalar sonucu sanığa ulaşılmış olması, katılanın ve tanığın sanığı beş kişi arasından tereddütsüz bir şekilde teşhis etmiş olması, katılanın duruşmada gördüğü sanığı ikinci kez teşhis etmiş olması, olay yerine yakın mesafede bulunan kamera görüntülerinin suçla ilgili olup olmadığının da belirlenememiş olması karşısında sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamış, tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Yargılama sürecindeki islemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, asamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteği reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 10.12.2020 tarihli ve 2019/1183 Esas, 2020/2140 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 27.03.2024 tarihinde karar verildi.