Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2022/8498 · K. 2024/41

9. Ceza Dairesi         2022/8498 E.  ,  2024/41 K. "İçtihat Metni" ... MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1859 E., 2020/1403 K. ŞİKAYETÇİ : Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı MAĞDURE : ... SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının ilgili kamu davalarına katılma ve hükümleri temyiz etme hakkının bulunduğu ve Bakanlık temsilcisi tarafından İlk Derece Mahkemesindeki yargılama aşamasında verilen 07.03.2019 tarihli dilekçeyle katılma iradesinin ortaya konulup, hükmün de vekil tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, söz konusu madde hükmü de gözetilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının katılan ve vekilinin ise katılan Bakanlık vekili sıfatıyla davaya katılmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.06.2019 tarihli ve 2019/103 Esas, 2019/284 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 05.11.2020 tarihli ve 2019/1859 Esas, 2020/1403 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olnan 26.05.2022 tarih ve 9-2022/70658 sayılı, temyiz isteminin reddi görüşlü Tebliğname ile dosya Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Mağdurenin yaşına göre beyanlarının teferruatlı olup hükme esas alarak mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkidir. III. OLAY VE OLGULAR A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Mahkemece; " İddia, sanığın suçu kabul etmediğine dair savunması, müştekinin ve mağdurun beyanları, 08/02/2019 tarihli Psikolog ...'nun mağdurun yaşadığı süreci sağlıklı anlamadırabilmesi amacıyla uzman bir psikolog tarafından değerlendirileceğinin yararlı olacağı şeklindeki raporu, mağdur ... için alınan Zeynep Kamil Kadın ve Çocuk Hastalıkları Hastanesinden alınan genel adli muayene raporu, 08/02/2019 tarihli ceryan ettiği işyerindeki kamera kayıtlarına ilişkin CD izleme tutanağı, 28/03/2019 tarihli Ruh Sağlığı Uzmanı Dr. ... 'ın mağdura cinsel istismar uygulandığına ilişkin belirti ve bulgu olmadığına ilişkin mütalaası, 16/05/2019 tarihli Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı Ana Bilim Dalından alınan mağdurun ifade ve beyanları, kollukta alınan ifadelerin yaşına ve gelişimine uygun olmadığı, yönlendirme neticesinde bu beyanlarda bulunmuş olabileceği... şeklindeki rapor ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, Sanık hakkında her ne kadar çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de, İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim dalı tarafından 16/05/2019 tarihinde düzenlenen rapora göre mağdurun beyanlarının yaşına ve gelişim düzeyine uygun olmadığı, uygun olmayan görüşme yöntemleri ve yönlendirme neticesinde bu beyanlarda bulunmuş olabileceğinin belirlendiği, böylelikle sanığın müsnet suçu işlediğine ilişkin şüphe oluştuğu, süpheden sanık yararlanır ilkesi de nazara alınarak sanığın müsnet suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden sanığın müsnet suçtan delil yetersizliği nedeniyle beraatine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." şeklindeki gerekçeyle karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE 1.Sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Katılmaya karar verilmesi karşısında Tebliğnamedeki ret isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 05.11.2020 tarihli ve 2019/1859 Esas, 2020/1403 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.01.2024 tarihinde karar verildi. ...