Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2022/8767 · K. 2023/3900

1. Ceza Dairesi         2022/8767 E.  ,  2023/3900 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Hükmolunan ceza miktarı itibariyle sanık müdafiinin talebi ile kasten öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden temyiz incelemesinin duruşmalı yapılmasına karar verilmiş ise de; sanık müdafiinin mazeretsiz olarak gelmediği anlaşılmakla duruşmasız olarak yapılan ve re'sen de temyize tabi hükmün incelemesinde; I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.05.2015 tarihli, 2014/398 Esas, 2015/155 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 27 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. 2. Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.05.2015 tarihli, 2014/398 Esas, 2015/155 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı (aleyhe) tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, ve 04.11.2019 tarihli, 2019/1899 Esas, 2019/4674 Karar sayılı ilâmıyla; "Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay tarihinde maktulün yanında bayan olmadan ve ruhsatsız tabanca ile sanığın organizasyondan sorumlu olarak çalıştığı eğlence yerine girmek istemesi nedeniyle yaşanan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, maktulün, sanığın yüz bölgesine silahın kabzası ile vurması üzerine sanığın da havaya bir el ateş ettiği, maktulün sanığın silahla kendisine doğru yaklaştığını görmesi üzerine olay yerinden kaçarak park halindeki iki aracın arasına saklanmış olmasına karşın; sanığın maktulü takip ederek yakın mesafeden maktule ateş etmesi sonucu maktulün sırt arka kısmından giren sol göğüs bölgesinden çıkan mermi çekirdeği ile yaralanarak hayatını kaybettiği olayda, hedef ve görüş mesafesi, hedef alınan vücut bölgesi birlikte değerlendirildiğinde, 5237 sayılı Yasanın 27 nci maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı, etki ve tepki dengesi gözetilerek maktulden gelen ve haksız tahrik oluşturan davranışlar da nazara alındığında, tahrik nedeniyle makul oranda indirim yapılması suretiyle kasten öldürme suçundan cezalandırılması yerine yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi," Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.11.2020 tarihli, 2019/557 Esas, 2020/341 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 81 ..., 29 uncu maddesi, 53 üncü maddesi, 63 üncü maddeleri kapsamında 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, mahsuba ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 06.09.2022 tarihinde tanzim olunan ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemleri; hatalı kabul ve delil değerlendirmesine, meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının varlığına, beraat hükmü verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanık ...'nin ... isimli barda güvenlik görevlisi olarak çalıştığı, olay gecesi maktulün damsız şekilde ve üzerinde bulunan ruhsatsız tabancası ile eğlence mekanına girmeye çalışması nedeniyle sanık ile aralarında münakaşa yaşandığı, maktulün üzerindeki silahın kabzası ile sanığın burnuna vurarak basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, tanıkların araya girmesi üzerine bardan dışarıya çıkarılmış ise de; mekanın önünde de içeri girmek için ısrarcı tutumunu sürdürdüğü, başlayan arbedede 1 el havaya ateş ettiği, sanığın silah çıkarması üzerine biraz ilerde duran park halindeki iki aracın arasına saklanmasına karşın sanığın hedef gözeterek maktulü sırt bölgesinden vurarak otopsi bulgularına göre ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı kaburga kemik kırığı ile birlikte iç organ ve büyük damar yaralanması nedeniyle ölümüne neden olduğu anlaşılmıştır. 2. Sanık savunmaları, mağdur, katılan ve tanıkların beyanları, olay yeri inceleme tutanağı,olay yeri fotoğrafları, uzmanlık raporu, ölü muayenesi ve otopsi raporu dava dosyasında bulunmaktadır. 3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Sanıklar Müdafiinin Hatalı Kabul ve Delil Değerlendirilmesine, Meşru Savunma ve Sınırın Aşılması Koşullarının Varlığına, Beraat Hükmü Verilmesi Gerektiğine Yönelen Temyiz Sebepleri Yönünden; Katılan ve tanık anlatımları ile bu beyanları destekler mahiyetteki otopsi raporu ile Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmının içeriği karşısında sanığın eylemi sübuta ermekle, sanıklar hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulmasında isabetsizlik görülmediği, hukuka uygunluk nedenlerinden biri olarak 5237 sayılı Kanun’un 25 ... maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen meşru savunma, yargısal kararlarda ve öğretide; bir kimsenin, gerek kendisine gerek başkasına ait bir hakkı hedef alan, gerçekleşen ya da gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı, saldırı ile eş zamanlı olarak hâl ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde, kendisinden veya başkasından uzaklaştırmak mecburiyetiyle saldırıda bulunan kişiye karşı işlediği ve hukuk düzenince meşru kabul edilen fiiler olarak kabul edilmektedir. Savunmanın, meşru savunma şartlarının bulunduğu sırada başladığı, ancak orantılılık ilkesinin ihlal edilmesi nedeniyle meşru savunmanın gerçekleştiğinin kabul edilmediği durumlarda ise 5237 sayılı Kanun’un 27 nci maddesinde düzenlenen "sınırın aşılması" söz konusu olabilmektedir. Buna göre somut olayda park halindeki araçları kendisine siper edip bekleyen vaziyetteki maktulü sırt bölgesinden vurarak ölümüne neden olduğu anlaşılan sanık hakkında meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılmasının şartlarının mevcut olmadığı açıkça anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.11.2020 tarihli, 2019/577 Esaslı, 2020/341 Karar sayılı kararında sanık nüdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve resen dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafilerinin temyiz isteminin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2023 tarihinde karar verildi.