Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2022/8891 · K. 2023/2846

1. Ceza Dairesi         2022/8891 E.  ,  2023/2846 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Nitelikli kasten öldürme KARAR : Direnme ... 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 08.04.2021 tarihli ve 2020/69 Esas, 2021/137 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 02.10.2019 tarihli ve 2019/2070 Esas, 2019/4104 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Dairemize gönderildiği belirlenmekle; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.02.2018 tarihli ve 2017/74 Esas, 2018/104 Karar sayılı kararı ile; 1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında tasarlayarak öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında ayrı ayrı nitelikli öldürmeye azmettirme suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir. B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26.06.2018 tarihli ve 2018/1283 Esas ve 2018/1658 Karar sayılı kararı ile; Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiilerinin ve katılanlar vekillerinin istinaf başvurularının oy birliğiyle 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. C. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 02.10.2019 tarihli ve 2019/2070 Esas, 2019/4104 Karar sayılı kararı ile; "Oluşa, dosya kapsamına, özellikle katılanlar ... ve ...'nin kolluk tarafından alınan oluşa uygun beyanları, 11/12/2016 tarihli HTS inceleme tutanağı ve 07/06/2017 tarihli bilirkişi raporlarına göre; sanık ...'nin suça sürüklenen çocuk ..., sanıklar ... ve ... ile tanık ...'nın babası, sanık ...'in ise amcası olduğu, maktulün ise ...'nın eşi ve ...'nin gelini olduğu, ...'nın olay tarihine kadar yaklaşık sekiz yıldır cezaevinde hükümlü olarak bulunduğu, bu süre zarfında maktul ... ile ...'nin eşi tanık ... arasında bir gönül ilişkisi başladığı, bu arada maktulün bir kız çocuk dünyaya getirdiği, çocuğun doğum tarihini de göz önünde bulunduran ve maktulün bu ilişkisinden ... olan aile fertleri, doğan çocuğun ...'dan olmadığını iddia ettikleri, sanıkların aldıkları karar uyarınca önce ...'yu öldürmeyi planladıkları, kendisinin öldürüleceği kararını öğrenen ...'nun yaşadığı ... ilini terk ederek sanıklardan kaçmak için İstanbul'a gittiği, ...'nun İstanbul'da olduğunu tespit eden sanıklar ..., ... ve ...'nin, olaydan sekiz gün evvel, ...'yu bulmak için İstanbul'a gittikleri, orada bulunan sanık ... ile de bir araya gelerek öldürmek amacıyla ...'yu aradıkları, ancak eylemlerini gerçekleştirmeden hep beraber ...'e dönmelerinin ardından, bu kez maktulü öldürmeye karar verdikleri, bu görevi "fail" sıfatıyla yerine getirmesi için yaşı küçük olan ...'ü görevlendirdikleri, olay günü maktulün eşini cezaevinde ziyaret edeceğini öğrenen sanıkların verdikleri talimat üzerine, cezaevinin yakınındaki kahvehaneye gidip maktulü beklemeye başlayan suça sürüklenen çocuk ...'ün, yaklaşık bir saatlik bir bekleyişin ardından, kardeşi tanık Gül ile birlikte cezaevinin kapısına doğru ilerleyen maktulü bıçaklayarak öldürdüğü, sanıkların eylemlerini gerçekleştirmeye olay tarihinden önce karar verdikleri, kararlarından dönmeyip ısrar ederek, kararları ile icrası arasında makul bir süre geçtikten sonra eylemlerini gerçekleştirdikleri anlaşılan olayda; Sanıklar ..., ... ve ...'in sübut bulan tasarlayarak ve töre saiki ile kasten öldürmeye çocuğu azmettirme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 38/2-1, 82/1-a-k maddeleri uyarınca ayrı ayrı cezalandırılmaları yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde ayrı ayrı beraatlerine karar verilmesi," gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. D. ... 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 08.04.2021 tarihli ve 2020/69 Esas, 2021/137 Karar sayılı kararı ile; 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca önceki hükümde direnilmesi ile sanıklar ..., ..., ... hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık ...'nin beraat hükmünü temyiz etmede hukuki menfaati bulunmadığı ve temyiz dilekçesi de bir gerekçeye dayanmadığı anlaşılmakla, müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir. B. Cumhuriyet Savcısının temyiz sebepleri; sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. C. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri; sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Maktul ...' nın kocası müşteki ...'nın olay tarihinden yaklaşık 7-8 yıl öncesinden beri ... Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğu, maktulün eşinin cezaevinde bulunması nedeniyle ...'dan olma oğlu ... ile birlikte eşi ...'nın nüfusta babası olarak görünen gerçekte ise amcası olan tanık ...'nin yanında kalmakta olduğu, cezaevinde bulunan müşteki ...'nın karısı maktul ... ile müşteki ...'nın kız kardeşi sanık ...'nin resmi nikahlı kocası tanık ... arasında gönül ilişkisi bulunduğuna dair aile içerinde bir dedikoduların olduğu, ancak eşi maktul ... ile eniştesi tanık ... arasında gönül ilişkisi bulunduğuna inanmayan müşteki ...'nın, eşi maktul ... ile görüşmeye devam ettiği, suç tarihi olan 18.09.2016 tarihinde maktul ...'nın ... dolayısıyla açık görüş olması dolayısıyla eşi müşteki ...'yı ziyaret etmek için ... Açık Cezaevine gitmeye karar verdiği, maktulün aile içindeki huzursuzuk dolayısıyla sanıklar ve yakınlarından kendisine bir zarar gelmesinden korkarak aynı zamanda kız kardeşi olan katılan ... 'den kendisi ile birlikte cezaevine gelmesini istediği, maktul ile katılan ... 'nin minübüs ile ... Açık Cezaevinin olduğu yere gittiği, olay yerinde bulunan kahvehaneyi işleten tarafsız tanıklar ... ve ...'ın olayın sıcağı sıcağına verdikleri beyanlarından da anlaşılacağı üzere suça sürüklenen çocuk ...'ün maktul ve katılan ... cezaevinin olduğu yere gelmeden öğle saatlerine doğru cezaevinin bulunduğu yerdeki kahvehaneye geldiği, olay saatinden önce yaklaşık bir- bir buçuk saat kadar maktulün gelişini beklediği, maktulün kardeşi katılan ... ile saat 12:45 sıralarında ... Kapalı Ceza İnfaz Kurumunun önünde minibüsten inerek eşi müşteki ...'nın bulunduğu ... Açık Ceza İnfaz Kurumuna yöneldiği, maktülün geldiğini gören suça sürüklenen çocuk ...'ün oturduğu kahveden kalkarak maktüle doğru yöneldiği, 6136 sayılı Kanun'a göre yasak niteliği haiz bıçak ile otopsi raporunda belirtildiği üzere 3'ü münhasıran öldürücü, 1'i basit tıbbi müdahale ile giderilemez mahiyette 4 kez göğüs bölgesinden, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde sol dirsek ve sol el avuç içinden 3 kez olmak üzere bıçakladığı ve olay yerinden kaçtığı, olay sonrası hastaneye kaldırılan maktulün kesici delici alet yaralanmasına bağlı olarak iç organ kanaması neticesinde vefat ettiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Dosya kapsamında mevcut deliller ışığında Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 02.10.2019 tarihli ve 2019/2070 Esas, 2019/4104 Karar sayılı bozma ilamında açıklanan gerekçelerle sanıkların nitelikli kasten öldürmeye azmettirme suçundan mahkumiyetleri yerine, beraatlerine dair direnme kararı verilmesi, yerinde görülmemiştir. V. KARAR A. Sanık ...'nin beraat hükmünü temyiz etmede hukuki menfaati bulunmadığı ve temyiz dilekçesi de bir gerekçeye dayanmadığı anlaşılmakla, müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca REDDİNE, B. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 02.10.2019 tarihli ve 2019/2070 Esas, 2019/4104 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy çokluğuyla DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 09.05.2023 tarihinde karar verildi. KARŞI OY Sanıklar ..., ... ve ...'in maktul ...'yı öldürmesi için hangi sanığın ne suretle suça sürüklenen çocuk ...'ü azmettirdiklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, açık delil elde edilemediği, bu itibarla ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin direnme kararı doğru olduğundan; anılan sanıklar lehine direnme kararının kabulü yerine belirtilen şekilde karar verilerek dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesine dair sayın çoğunluğun kararına katılmamaktayım.