Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2022/9037 · K. 2023/3207

11. Ceza Dairesi         2022/9037 E.  ,  2023/3207 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇLAR : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı (düşmesine), istinaf başvurusunun esastan reddine İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden verilen kararın ise kesin olduğu ve temyize konu edilemeyeceği, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin,06.04.2021 tarihli ve 2016/545 Esas, 2021/314 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan düşme, 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan mahkumiyet kararları verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 03.12.2021 tarihli ve 2021/1957 Esas, 2021/2538 Karar sayılı kararı ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine, 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun açılan kamu davasının olağanüstü zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle düşürülmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebebi, zamanaşımını süresinin dolmadığına, sanık müdafinin temyiz sebebi ise beraat verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE A. 2007 Takvim Yılında Sahte Fatura Kullanma Suçu Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendinde yer verilen; “Davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar”ın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun'un 286 ncı meddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. B. 2009 Takvim Yılında Sahte Fatura Kullanma Suçu Yönünden Sanığın yargılama konusu 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma eylemi için, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, suç tarihinin son kullanın faturanın Mayıs ayında ve katma değer vergisinde kullanılmış olması nedeniyle 25.06.2009 olduğu ve bu tarihten hüküm tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır. IV. KARAR A. 2007 Takvim Yılında Sahte Fatura Kullanmak Suçu Yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. 2009 Takvim Yılında Sahte Fatura Kullanma Suçu Yönünden Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 03.12.2021 tarihli ve 2021/1957 Esas, 2021/2538 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.04.2023 tarihinde karar verildi.