Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2022/9200 · K. 2023/492

2. Hukuk Dairesi         2022/9200 E.  ,  2023/492 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, davalının maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir. Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı erkek dava dilekçesinde; davalı ile 5 aylık beraberliklerinin olduğunu, yıllardır ayrı yaşadıklarını, davalının engelli olduğunu evlendikten sonra öğrendiğini, küçükken ateşli bir hastalık geçirdiğini ve psikolojik sorunları olduğunu, aralarında kadının hastalığından kaynaklı olarak tartışmaların meydana geldiğini, durumun düzelmesi için çaba sarfettiğini ancak sonuç alamadığını, davalı tarafından daha önce boşanma davası açıldığını ancak davasından vazgeçtiğini, kendisine tehdit ve şantajlarda bulunduğunu, ayrı yaşadıkları süreçte arkadaşlarını ve yakınlarını arayarak kendisini kötülemeye başladığını iddia ederek evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı kadın cevap dilekçesinde; işitme engeli ve iltihaplı romatizma hastalığının erkek tarafından bilindiğini, hastalığının psikolojik bir boyutunun olmadığını, erkeğin, kendisine ekonomik şiddet uyguladığını, aralarındaki bütün sorunların maddîyat yüzüden çıktığını, engelli oluşu ile dalga geçtiğini, annelik hakkından kendisini mahrum bıraktığını, şiddet uyguladığını, babası vefat ettiğinde kendisini aramadığını, yalnız bırakıp evi terk ettiğini, hakaret ettiğini ve sürekli yalan söylediğini ileri sürerek tarafların boşanmalarına karar verilmesini, lehine 5.000,00 TL maddî ve 15.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı kadının, davacı erkeğin önceki evliliğinden olan kızı hakkında sosyal medya üzerinden hakaret içerikli söylemlerde bulunduğu, erkeğe de hakaret ve tehdit içerikli sözler sarfettiği, tarafların birbirlerine isnat ettikleri diğer vakıaların ise affedildiği gerekçesi ile boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kadının tam kusurlu olduğundan bahisle davacının davasının kabulü ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına hükmedilmiş, davalı kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkeğin davalıya karşı sürekli fiziksel ve psikolojik şiddet uyguladığını, evi sıklıkla terk ettiğini, kadının kusurlu olduğuna dair beyanda bulunan tanıkların yanlı ifadelerde bulunduklarını, erkeğin evlenmekteki amacının maddî menfaat elde etmek olduğunu, dosya kapsamında ispatlanan bir kusurunun bulunmadığını ileri sürerek erkeğin kabul edilen boşanma davası ve reddedilen tazminat talepleri yönünden kararın kaldırılmasını ve talepleri doğrultusunda karar verilmesini talep etmiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı kadının 18.02.2016 tarihinde açmış olduğu boşanma davasından feragat ettiği bu davanın 06.11.2017 tarihinde kesinleştiği, tarafların bu tarihten sonra yeniden bir araya geldiklerinin dosya kapsamında sabit olduğu, kadına yüklenilen kusurların af olgusundan sonra meydana geldiği ve dosya kapsamına göre kusurların gerçekleştiği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrarla erkek tarafından dinletilen tanıkların gerçeğe aykırı ve yanlı beyanda bulunduklarını, davacı erkeğin kadına karşı fiziksel ve psikolojik şiddette bulunduğunu, erkeğin kusurlarının kadın tarafından affedildiği yönündeki tespitin hatalı olduğunu ileri sürerek ilk derece mahkemesi tarafından verilen kararın erkeğin kabul edilen boşanma davası ve reddedilen tazminat talepleri bakımından bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı erkek tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, erkeğin davasının kabulü ve kadının tazminat taleplerinin kabulü şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır. 2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 166 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesi. 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine , Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 08.02.20023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.