Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2022/9853 · K. 2022/9374
1. Ceza Dairesi 2022/9853 E. , 2022/9374 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜMLER :1) ... 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/06/2017 tarih ve 2017/102 Esas, 2017/841 Karar sayılı kararı ile; sanığın kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 29, 62. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, 2) ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 22/02/2019 tarih ve 2017/1712 Esas, 2019/696 Karar sayılı ilamı ile; duruşmalı inceleme sonucunda ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak sanığın kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 266, 29, 53. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna dair kararı 3) Bu kararın temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 17/05/2021 tarih ve 2021/2489 Esas, 2021/9109 Karar sayılı kararı ile; Hükmün bozulmasına karar verilerek dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmesine dair kararı 4) ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 01/10/2021 tarih ve 2021/924 Esas, 2021/2046 Karar sayılı kararı ile; önceki hükümde direnilmesine ve sanığın kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 266, 29, 53. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna dair kararı
TÜRK MİLLETİ ADINA
Bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda verilen ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 01.10.2021 tarih ve 2021/924 Esas, 2021/2046 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK’nin 291. maddesinde belirtilen süre içerisinde temyiz edildiği anlaşılmıştır. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanık ... hakkında ...’ye yönelik kasten yaralama suçundan ... 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2017 tarih ve 2017/102 Esas, 2017/841 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 29, 62. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, İlk derece kararının istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 22.02.2019 tarih ve 2017/1712 Esas, 2019/696 Karar sayılı kararı ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak sanığın kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 266, 29, 53. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, İstinaf kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 17.05.2021 tarih ve 2021/2489 Esas, 2021/9109 Karar sayılı kararı ile; "Yargıtay CGK’nin 10.06.1985 tarihli, 42/160 sayılı kararındaki “...maddedeki memuriyete ait vasıtayı kullanma tabiri silah için suçu silahı boşaltarak veya tevcih ederek işleme anlamına gelir. Olayda tabancanın kabza kısmıyla mağdurun sol gözünün üzerine vurarak uzuv tatiline sebebiyet verdiğine göre TCK 281. maddesine göre artırılmasına gerek yoktur” şeklindeki açıklamaya ve sanığın görevi gereği elinde bulundurduğu tabancasının kabzası ile katılanı yaralamış olmasına göre; 5237 sayılı TCK’nin 266. maddesinin uygulanma şartının gerçekleşmediği gözetilmeden yazılı şekilde anılan madde gereğince cezasında artırım yapılarak fazla ceza tayin edilmesi, Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptal edilmiş olması ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin gözetilmesi lüzumu" gerekçeleriyle bozulduğu, Bozma kararı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 01.10.2021 tarih ve 2021/924 Esas, 2021/2046 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında verdiği eski hükümde direnilmesine karar verildiği görülmekle, 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 36. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nin 307. maddesi ve aynı Kanun’un 38. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 10. maddesi uyarınca yapılan incelemede, Dairemizce verilen bozma kararı usul ve yasaya uygun olup ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin direnme gerekçesi yerinde görülmediğinden, dosyanın direnme konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.