Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2022/9855 · K. 2023/2744

9. Ceza Dairesi         2022/9855 E.  ,  2023/2744 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırıya taşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Beraat Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.02.2015 tarihli, 2013/324 Esas, 2015/44 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırıya taşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Beraat kararlarının yasa ve hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Toplanan tüm delillerin değerlendirilmesi sonucunda; sanık ile katılanın aynı işyerinde çalıştıkları, zamanla aralarında sevgili ilişkisinin geliştiği, olay günü katılının da isteği ve razısı ile sanığın evine gittikleri, burada cinsel ilişki boyutuna varmayacak şekilde aralarında cinsel davranışların gerçekleştiği, her ne kadar katılan eve sanık tarafından zorla götürüldüğünü, burada rızasına aykırı olarak zorla cinsel ilişkide bulunulmaya kalkışıldığını iddia etmişse de; eve zorla götürüldüğünü belirttiği yer ile ev arasındaki mesafe dikkate alındığında, şehrin çok işlek bir yerinde, cebir uygulanarak mağdurenin bu kadar uzun bir mesafede götürülmesinin mümkün olmadığı, katılanın yaşı ve gelişmişlik düzeyi dikkate alındığında, sanık ile arasındaki cinsel davranışların da sanığın zoru ile gerçekleştirildiğini kabul etmenin yaşamın olağan akışına ve yaşam tecrübelerine aykırı olduğu mahkemece kabul edilmiştir. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.02.2015 tarihli, 2013/324 Esas, 2015/44 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.05.2023 tarihinde karar verildi.