Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E. 2023/10 · K. 2023/1458

7. Hukuk Dairesi         2023/10 E.  ,  2023/1458 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve temyiz incelemesinden geçen ecrimisil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline ait bulunan ...Köyü, 111 ada 16 parsel sayılı taşınmazın müvekkilinin bilgisi ve izni dışında davalı tarafından haksız olarak 2008 yılından bugüne kadar 3 yıldır ekildiğini, bu nedenle 20.000,00 TL ecrimisil bedelinin davalıdan yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş ve 04.02.2013 tarihli dilekçesi ile talebini 24.000,00 TL olarak güncellemiştir. II. CEVAP Davalı, dava konusu taşınmazı davacının bilgisi dahilinde ekip diktiğini ve kira bedelini de ödediğini, davacının kira bedelini aldığı hâlde kötü niyetli olarak dava açtığını belirterek davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI 1. İlk Derece Mahkemesinin 12.03.2013 tarih ve 2011/444 Esas, 2013/97 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne, 20.000,00 TL ecrimisil bedelinin dava tarihi olan 26.09.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, 4.000,00 TL ecrimisil bedelinin ıslah tarihi olan 04.02.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. 2. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur. 2. Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 16.01.2014 tarih ve 2013/20937 Esas, 2014/554 Karar sayılı kararıyla; davalının ödeme def'ine ilişkin delilleri nazara alınmadan, taşınmazın kira sözleşmesine binaen ekildiği iddiası araştırılmadan eksik soruşturma ile karar verildiği, bilirkişinin yıllara göre ekilen ürünü neye göre belirlediğinin açıklanmadığı, davacının dava dilekçesinde taşınmazın davalı tarafından üç yıl süreyle kullanıldığını belirtmesine rağmen, Mahkemece talep aşılarak dört yıl üzerinden ecrimisile hükmedildiği belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 3. İlk Derece Mahkemesinin 16.10.2018 tarih ve 2014/184 Esas, 2018/421 Karar sayılı kararıyla; davalının dava konusu taşınmazı kullanması kira sözleşmesine dayalı olup haksız işgal olarak değerlendirilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmiştir. IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı 1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur. 2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 22.03.2021 tarih ve 2019/1538 Esas, 2021/2583 Karar sayılı kararıyla; davalının kiracı olarak kullanmadığı anlaşılan 01.01.2008 – 01.08.2010 tarihleri arası dönem için, ziraat mühendisi ve inşaat mühendisi bilirkişilerden ek rapor alınarak ecrimisil hesabı yaptırıldıktan sonra sonuca göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir. B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bilirkişi tarafından yapılan inceleme sonucunda dava konusu tarlanın nadasa bırakılmadığı, iki yıl şeker pancarı, bir yıl buğday ekildiği anlaşılmakla, davanın kısmen kabulü ile; 16.525,37 TL ecrimisil bedelinin dava tarihi olan 26.09.2011 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyizinde; tanık beyanları arasında çelişki bulunduğunu, dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede taşınmazların nadasa bırakıldığını ancak, bilirkişi raporlarında bu durumun dikkate alınmadığını, eksik araştırma ve inceleme ile yetinilerek karar verildiğini ileri sürmüştür. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, ecrimisil istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi, “Mülkiyet İlişkisi” başlıklı 722 nci maddesi, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından” başlıklı 995 inci maddesi. 3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 13.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.