Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2023/1015 · K. 2024/3904

10. Hukuk Dairesi         2023/1015 E.  ,  2024/3904 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1888 E., 2022/1787 K. KARAR : Esastan Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Gebze 3. İş Mahkemesi SAYISI : 2013/442 E., 2022/400 K. Taraflar arasındaki meslek hastalığından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından temyiz edildiği; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin tüp montaj bölümünde çalıştığını, söz konusu tüp montaj bölümünde ezme işlemi yapan pres makineleri olduğunu, çıkarmış olduğu aşırı yüksek ses ve titreşim sebebiyle işyerinde hiçbir tedbir alınmaksızın çalıştırılan müvekkilinin yıllarca son derece gürültülü ortamda çalıştırıldığını, hiç bir iş sağlığı ve güvenliği tedbiri alınmaksızın ve hatta kulaklık dahi verilmeksizin çalıştırılan müvekkilinin davalı iş yerinde meslek hastalığına yakalandığını, müvekkilinin işe girdiğinde hiçbir sağlık ve güvenlik problemi bulunmadığını beyan ederek, 1.000,00 TL maddi tazminat ve 200.000 TL manevi tazminatın maluliyet oranının tespit edilmiş olduğu ve kendisine gelir bağlanmış olduğu 08.02.2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafın bilateral işitme kaybı olduğunu, işitme kaybının da müvekkili iş yeri koşullarına bağlı olduğu iddiasıyla maddi ve manevi tazminat talebinde bulunduğunu ve bu iddialarının İstanbul Meslek Hastalıkları Hastanesinden aldığı rapora ve SGK tarafından meslek hastalığı nedeniyle gelir bağlanmış olmasına dayandığını, müvekkili şirketin hiçbir kusurunun bulunmadığını, müvekkili iş yerinde işçi sağlığı ve güvenliği ile ilgili tedbirleri eksiksiz olarak uygulandığını, koruyucu malzemelerin eksiksiz olarak verildiğini ve kullandırıldığını, işçilerin periyodik olarak eğitimden geçirildiğini işçi sağlığı ve güvenliği tedbirlerine uyup uymadığının devamlı olarak denetlendiğini, müvekkili iş yeri ortamının gürültülü olmadığı gibi davacının gürültüyle hiçbir ilgisi olmayan tüp montaj bölümünde çalıştığını, dava dilekçesinde talep edilen manevi tazminat miktarının son derece fahiş olup tazminatın belirlenmesine esas olan ilkelere ters olduğunu beyan ederek, davanın reddine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıdaki işitme kaybının meslek hastalığı niteliğinde olmadığının kesinleşmiş mahkeme kararı ve ATK Genel Kurulu kararı ile tespit edildiği, davacı tarafın davalı taraftan meslek hastalığından kaynaklı zarar iddiası ile tazminat talep edemeyeceği, maddi ve manevi tazminat davasının koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı işyerinde uzun yıllar çalıştığını, çalışmaya başladığı tarihte herhangi bir sağlık probleminin de bulunmadığını, müvekkili davacının gerek işyerinde aşırı derecede gürültülü ortamda hiçbir şekilde iş sağlığı ve güvenliği tedbiri alınmadan çalıştırılması ve gerekse kulaklık dahi verilmeksizin çalıştırılması sonucunda meslek hastalığına yakalandığını, dava dosyası incelendiğinde görüleceği üzere dosyada mevcut kaza soruşturma raporu ile İstanbul Meslek Hastalıkları Hastanesi tarafından verilen birçok sağlık kurulu raporu ikaza soruşturma raporu ile İstanbul Meslek Hastalıkları Hastanesi tarafından verilen birçok sağlık kurulu raporu ile ve 26.06.2009 tarihli Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığının inceleme raporunda davacının meslek hastalığına yakalanmasında davalı işyerindeki çalışma koşullarından kaynaklandığı açık olmasına rağmen Adli Tıp Üst Kurulu tarafından verilen raporu anlamanın mümkün olmadığını, müvekkilinin hastalığının meslek hastalığı olduğu hususu gerek SGK raporunda, gerek YSK raporunda ve gerekse ATK 3. İhtisas Dairesi raporunda ortaya konulduğunu, davalı tarafın haksız itirazı neticesinde ATK Üst Kurulu tarafından yapılan incelemede davacının hastalığının meslek hastalığı olmadığı yönünde görüş bildirildiğini, ATK Üst Kurulu tarafından esaslı hataya düşüldüğünü, davacının işe girdiği tarihte herhangi bir hastalığı olmamasına rağmen bu hususların gözden kaçırıldığını belirterek istinaf talebinde bulunmuştur. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı şirket tarafından davacı ve SGK aleyhine açılan meslek hastalığı olmadığının tespitine ilişkin davada yapılan yargılama sonucunda toplanan tüm deliller uyarınca Kocaeli 1. İş Mahkemesinin 2012/496 Esas 2019/1 Karar sayılı dosyasında davacının işitme kaybının meslek hastalığı olmadığının tespitine karar verildiği, verilen hükmün istinaf edilmesi üzerine Sakarya BAM 10 H.D.'nin 2019/1088 Esas 2020/806 Karar sayılı ilamı ile "Somut olayda, davalı ...'nın 23.10.2000-19.09.2008 tarihleri arasında davacı şirkete ait set paketleme ve hat besleme bölümlerinde ve tüp montaj bölümünde çalıştığı, İlk Derece Mahkemesi tarafından yasal prosedür takip edilerek alınan Adli Tıp Kurumu 2. Üst kurulunun 01.02.2018 tarihli raporunda, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 30.07.2018 tarihli raporunda ve Gebze 3. İş Mahkemesinin 2013/442 Esas sayılı dosyasından alınan Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunun 09.04.2015 tarihli raporunda belirtildiği üzere, davalı ...'nın, işe giriş tarihinde odyo tetkikinin bulunmadığı, ilk odyo tetkikinin 25.10.2007 tarihli olduğu, 24.12.2016 tarihli Kurum modiyo tetkiklerindeki bulguların benzer nitelikte olduğu, bulguların gürültü mahiyetine bağlı meslek hastalığı özelliği taşımadığından maluliyet tayinine mahal olmadığı belirtildiği anlaşılmakla davalıların istinaf taleplerinin yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır." gerekçeleriyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği, verilen hükmün temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 10 H.D.'nin 2021/10170 Esas 2022/8224 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanarak 31.05.2022 tarihinde kesinleştiğinin anlaşıldığı, tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacının hastalığının mesleki olmadığına ilişkin kesin hüküm bulunduğu, kesin hükmün işbu dava açısından kuvvetli delil niteliğinde olduğu, Mahkemece kesin hüküm dikkate alınarak davacıda oluşan işitme kaybının meslek hastalığı niteliğinde olmadığı ve davalı taraftan meslek hastalığından kaynaklı olarak maddi manevi tazminat isteminde bulunamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davacı tarafın istinaf başvurularının HMK'nın 353/(1) b)1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, meslek hastalığı nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 50, 51, 52, ve 56 ve 417 nci maddeleri, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 nci maddesi, 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 14, 16, 19 ve 21 inci maddeleridir. 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, davacı vekilinin temyiz itirazlarının, istinaf itirazları olarak da ileri sürüldüğü ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında karşılanarak gerekçe oluşturulduğu hususları da dikkate alınarak tüm temyiz itirazlarının reddi ile anılan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgilisine yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesinegönderilmesine, 16.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.