Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2023/10319 · K. 2023/21556
4. Ceza Dairesi 2023/10319 E. , 2023/21556 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1129 E., 2022/3229 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Eskişehir 2. Çocuk Mahkemesinin, 04.03.2021 tarihli, 2020/556 Esas ve 2021/167 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası, 43 üncü, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddeleri uyarınca 5.820,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi; suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan Mahkemenin 21.01.2014 tarihli oturumunda suça sürüklenen çocuğun müdafii ile savunmasının alındığı, müdafiiden haberdar olduğu, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 12.03.2015 tarihinde suça sürüklenen çocuğun müdafiinin yüzüne karşı tefhim olunduğu söz konusu karara 7 gün içinde itiraz edilmediği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair gerekçeli kararın da müdafii yerine 27.04.2015 tarihinde bizzat suça sürüklenen çocuğun MERNİS adresine tebliğ edilmesinden sonra 08.06.2015 tarihinde kesinleştirildiği anlaşılmış ise de; İlk Derece Mahkemesinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının müdafiinin yüzüne karşı tefhim olunduğu ve itiraz edilmediğinden kararın 20.03.2015 tarihinde kesinleştiği, ayrıca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara ilişkin tebligatın da 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11 inci maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun müdafii yerine suça sürüklenen çocuğa yapıldığından usulsüz olduğu, ihbara konu Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.10.2020 kesinleşme tarihli, 2018/858 Esas ve 2019/853 Karar sayılı kasten yaralama suçunun, suç tarihinin 07.06.2018 olduğu, 20.03.2015 tarihinden itibaren başlaması gereken denetim süresinin 20.03.2018 tarihinde sona erdiği dikkate alındığında; suça sürüklenen çocuğun 20.03.2015 tarihinden itibaren 3 yıllık deneme süresi içinde kasıtlı suç işlemediği, suça sürüklenen çocuğun 3 yıllık denetim süresinin bitmesinden sonra 07.06.2018 tarihinde yeni suçu işlediği, bu nedenle hükmün açıklanmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken suça sürüklenen çocuk hakkında yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi ile mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair anılan Daire Kararının usul ve yasaya aykırı olduğu, hükmün bozulmasına ilişkindir.