Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2023/10663 · K. 2023/2087

2. Ceza Dairesi         2023/10663 E.  ,  2023/2087 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/1895 E., 2022/2499 K. SUÇ : Kamu malına zarar verme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 29.09.2011 tarihli ve 2011/48442 Soruşturma numaralı iddianame ile; "sanığın köpeğinin ... Belediyesine ait Sahipsiz Hayvanlar Doğal Yaşam Merkezine alınması nedeniyle, ödünç aldığı ... plaka sayılı araç ile Doğal Yaşam Merkezinin girişinde bulunan bariyerle kasten çarparak zarar verdiği" iddiasıyla sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a ve 53/1. maddeleri gereğince kamu malına zarar verme suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2012 tarihli ve 2011/1122 Esas, 2012/765 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında; kamu malına zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların 07.06.2012 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. 3. Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2015/617 Esas, 2015/827 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında; kamu malına zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4. Anılan kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 12.09.2022 tarihli ve 2022/4345 Esas, 2022/14506 Karar sayılı ilâmıyla "etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının gerekmesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 5. Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.12.2022 tarihli ve 2022/1895 Esas, 2022/2499 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında; kamu malına zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a, 168/2 ve 62. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi; "eylemin taksirle işlendiğinden sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve sanığın olay günü alkolllü olduğuna" ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanığın köpeğinin ... Belediyesine ait Sahipsiz Hayvanlar Doğal Yaşam Merkezine alındığı, sanığın tanık ...'den ödünç aldığı ... plaka sayılı beyaz renkli ... marka araç ile 08.05.2011 günü saat 19.30 sıralarında Sahipsiz Hayvanlar Doğal Yaşam Merkezinin girişinde bulunan bariyerlere kasten çarparak zarar verdiği, merkezde güvenlik görevlisi olarak çalışan tanık Ö.K.'nın olaya müdahale ettiği ve sanığın geri manevra yaparak olay yerinden uzaklaştığı, sanığın meydana gelen 767,00 TL tutarındaki zararı kovuşturma aşamasında giderdiği anlaşılmıştır. 2. Sanık ... aşamalarda, olay günü hafif alkollü olduğunu, yanlışlıkla barınak yoluna girdiğini, akşam olduğu için bariyeri fark edemediğini ve yanlışlıkla bariyere çarptığını beyanla inkâr yönünde savunmada bulunmuştur. 3. Tanık Ö.K. beyanında, bahse konu yerde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, sanığın araç ile hiç yavaşlamadan gelerek bariyerlere çarptığını, nedenini sorduklarında sanığın kendilerine hitaben "savcılık kanalıyla köpeğim alındı, kırdım döktüm, çok da iyi oldu" dediğini belirtmiştir. IV. GEREKÇE Her ne kadar sanık müdafii; sanığın olay günü alkollü olması nedeniyle taksirle bariyerlere zarar verdiğini ve bu nedenle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğini belirtmiş ise de; 5237 sayılı Kanun'un 34/2. maddesine göre, iradi olarak alınan alkolün cezai ehliyeti etkilemediği ve suç kastını ortadan kaldırmadığı, tanık Ö.K.'nın aşamalardaki beyanları, olaya ilişkin kolluk tutanakları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın eyleminin sübuta erdiğinin kabulü ile hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediği; bu itibarla yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçun vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin eylemin taksirle işlendiğinden sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve sanığın olay günü alkolllü olduğuna yönelik temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.12.2022 tarihli ve 2022/1895 Esas, 2022/2499 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.