Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2023/10759 · K. 2023/11512

10. Hukuk Dairesi         2023/10759 E.  ,  2023/11512 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/2304 E., 2023/990 K. KARAR : Davanın kısmen kabulü İLK DERECE MAHKEMESİ : Amasya İş Mahkemesi SAYISI : 2020/135 E., 2021/484 K. Taraflar arasındaki iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının tespiti ile gelir bağlanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı SGK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı SGK vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I.DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, ... Ltd. Şti. işyerinde işçi olarak çalışmaktayken 12.03.2008 tarihinde iş kazası geçirdiğini, açılan tazminat davası sırasında davacının defalarca değişik sağlık kurumlarına sevk edilerek meslekte kazanma gücü kaybının tespiti için rapor aldırıldığını, en son Amasya İş Mahkemesinin 2010/59 E 2017/514 K sayılı dosyasında yapılan yargılama ile davacının %32,2 meslekte kazanma gücünü kaybettiğinin 27.07.2017 tarihli Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu raporu ile belirlendiğini, anılan raporun ibraz edilerek davalı Kuruma sürekli işgöremezlik ödeneği bağlanması için yapılan başvurunun reddedildiğini ileri sürerek, Kurum işleminin iptali ile davacının meslekte kazanma gücü kaybı oranının belirlenmesi ve kaza tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik geliri bağlanması gerektiğinin tespitini istemiştir. II.CEVAP Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının 12.03.2008 tarihinde iş kazası geçirdiğini, sürekli iş göremezlik tespitinin 5510 sayılı Kanunla özel bir prosedüre bağlandığını, yetkili Kurum Sağlık Kurulunun Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezi olduğunu, davacının sürekli iş göremezlik derecesinin tespitine ilişkin 2013 yılında kurum sağlık kurulunca tespit yapıldığını, kurumdan istenmesi durumunda da görüleceği üzere bu tespitte davacının maluliyet oranı ve meslekte kazanma gücü kaybının % 0 çıktığını, bu nedenle davacıya gelir bağlanamadığını, ilgili yasal mevzuat gereği sürekli iş göremezlik oranı belirtilen oranlar dahilinde çıkmayan davacının açtığı davayı kabul etmediklerini belirterek, davanın reddini istemiştir. Dahili davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; raporu kabul etmediklerini, maluliyetin davacıda daha sonradan meydana gelmiş ve kazaya bağlı olmayan hastalık ve rahatsızlıklar sonucu da oluşabileceğini, bu hususun araştırılmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir. III.İLK DERECE MAHKEME KARARI Mevcut yasal mevzuat düzenleme gereği % 10 meslekte kazanma gücü en az % 10 oranında azalmış bulunduğu tespit olunan sigortalıya sürekli iş göremezlik geliri bağlanacağı, somut olayda, davacının Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunun 08.04.2021 tarihli raporu ile sürekli iş göremezlik derecesinin olay tarihinden itibaren %32,2 olarak tespit edildiği, şu halde sürekli iş göremezlik geliri bağlanması için gerekli asgari meslekte kazanma gücü kaybı şartını taşıdığının tespit olunduğu gerekçesiyle, 1-Davanın kabulüne, a-Davacının geçirdiği 12.03.2008 Tarihli iş kazası dolayısıyla meslekte kazanma kayıp oranı dikkate alınarak sürekli iş göremezlik geliri bağlanması talebini reddeden davalı Kurumun 08.08.2018 tarihli işleminin iptaline, b-Davacının Adli Tıp 2. Üst Kurulu'nun 08.04.2021 Tarihli ve 592 Karar sayılı raporu dikkate alınarak meslekte kazanma gücü kayıp oranının %32,2 olarak belirlenmesine, c-Davacıya 5510 sayılı Kanun 19 uncu madde hükmü dikkate alınarak davacının geçici iş göremezlik tarihinin bitimi olan 12.06.2008 tarihini takip eden ay başı olan 01.06.2008 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik geliri bağlanmasına karar verilmiştir. IV.İSTİNAF A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. B.İstinaf Sebepleri: Davalı SGK Vekilinin İstinaf Sebepleri Davalı SGK vekili istinaf dilekçesinde; zamanaşımı itirazı yanında Kurum işleminin yerinde olduğunu, mahkemece sürekli iş göremezlik derecesinin hangi tarihten itibaren başladığı yönünde bir tespit yapılmadığını, davacı vekilince kaza tarihinden itibaren sürekli işgöremezlik ödeneği bağlanması talep edilmişken, 01.06.2008 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik geliri bağlanabileceğine karar verildiğini, fazlaya ilişkin talebin reddedilmesini, reddedilen kısım yönünden davalı Kurum lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğini belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir. C.Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kaldırma kararı sonrası aldırılan Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Adli Tıp İkinci Üst Kurulunun 08.04/2021 tarih ve 592 karar sayılı raporuna göre, davacının sürekli iş göremezlik derecesinin olay tarihinden itibaren %32,2 olarak tespit edildiği, 5510 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinde sigortalının sürekli iş göremezlik gelirinin, geçici iş göremezlik ödeneğinin sona erdiği tarihi izleyen ay başından başlayacağının öngörüldüğü, dosyadaki belgelere göre, davacının geçici iş göremezlik ödemesinin 12.06.2008 tarihinde sona erdiği görülmüş ise de, davacı hakkında uygulanması gereken 506 sayılı Kanun'un 99 uncu ve 5510 sayılı Kanun'un 97 nci maddeleri uyarınca davacının talebine göre 5510 sayılı Kanun'un 97 nci maddesinin yürürlüğe girdiği 01.10.2008 tarihi esas alınarak gelirin bağlanması gerektiğinin dikkate alınması ve bu kapsamda bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu mahkemece hüküm fıkrasında gerekçeli kararın gerekçe kısmı ile ve kendi içinde de çelişir biçimde "Davacıya 5510 sayılı Kanun 19 uncu madde hükmü dikkate alınarak davacının geçici iş göremezlik tarihinin bitimi olan 12.06.2008 tarihini takip eden ay başı olan 01.06.2008 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik geliri bağlanmasına" şeklinde karar verilmesinin hatalı olduğu, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki belirlenen aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; 6100 sayılı HMK.'nın 353/1-b.2 maddesi uyarınca belirlenen aykırılık düzeltilerek yeniden esas hakkında karar vermek gerektiği belirtilerek, "Davalı SGK vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yukarıda belirtilen İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b-2 hükmü gereğince kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, davacının geçirdiği 12.03.2008 tarihli iş kazası dolayısıyla meslekte kazanma kayıp oranı dikkate alınarak sürekli iş göremezlik geliri bağlanması talebini reddeden davalı Kurumun 08.08.2018 tarihli işleminin iptaline, davacının Adli Tıp 2. Üst Kurulunun 08.04.2021 Tarihli ve 592 Karar sayılı raporu dikkate alınarak meslekte kazanma gücü kayıp oranının %32,2 olarak belirlenmesine, 5510 sayılı Kanun'un 19 ve 97 nci madde hükümleri dikkate alınarak davacıya 01.10.2008 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik geliri bağlanması gerektiğinin tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine" dair hüküm verilmiştir. V.TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı SGK vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı SGK Vekilinin Temyiz Sebepleri Davalı SGK vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda hükmün temyizen bozulmasını istemiştir. C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının davalı şirket nezdinde çalışırken geçirdiği iş kazasına bağlı sürekli iş göremezlik oranının tespiti ile belirlenecek oran üzerinden gelir bağlanmasına ilişkindir. 2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 18 inci ve 95 inci maddeleri. 3.Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle, Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 21.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.