Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2023/10840 · K. 2023/3485

2. Ceza Dairesi         2023/10840 E.  ,  2023/3485 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/125 E., 2022/720 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Akhisar Cumhuriyet Başsavcılığının 06.03.2008 tarihli ve 2008/476 Esas No.lu iddianemesi ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 143, 53. maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2011 tarihli ve 2008/121 Esas, 2011/101 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 143 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 3. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 07.04.2011 tarihinde kesinleştiği, 23.02.2012 tarihli suç ihbarı ile, Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2016 tarihli ve 2015/857 Esas, 2016/904 Karar sayılı kararı sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 143, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. 4.Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2016 tarihli ve 2015/587 Esas, 2016/904 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 13.12.2021 tarihli ve 2021/10309 Esas, 2021/21226 Karar sayılı kararıyla "Müştekinin, ertesi gün pazar için tezgahını kurup, satacağı meyveleri koyduktan sonra üzerini branda ile örtüp eve gittiği, sanığın müştekiye ait muzları gece vakti çaldığı iddia edilen olayda; Dairemizce de kabul edilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 19.12.2017 tarihli 2014/2-445 E. 2017/556 K. sayılı kararında belirtildiği üzere TCK'nun 142. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendindeki nitelikli hâlin uygulanabilmesi için hırsızlık suçuna konu eşyanın, âdet veya tahsis ya da kullanımı gereği açıkta bırakılmış olmasının gerekmesi, hırsızlık suçuna konu eşyanın âdet gereği açıkta bırakıldığının kabulü için bu konuda süreklilik kazanmış genel bir alışkanlığın bulunmasının zorunlu olması ve âdetlerin zamana, yere ve bölgeye göre değişebilmesi hususları göz önüne alındığında, suçun işlendiği yörede pazarcılık yapan kişilerin, satışa sunduğu ürünleri geceleyin pazar yerinde, tezgâh üzerinde açıkta bırakmaları yönünde süreklilik kazanmış genel bir alışkanlığın bulunup bulunmadığının, başka bir anlatımla katılanın pazar yerinde açıkta bıraktığı meyvelerin âdet gereği açıkta bırakılan eşyalardan olup olmadığının ve ayrıca suça konu yerin binanın eklentisi sayılabilecek yerlerden olup olmadığı mahalli bilirkişi dinlemek, gerektiğinde keşif yapmak suretiyle araştırılıp açıklığa kavuşturulması, sonucuna göre suçun niteliğinin belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde TCK’nın 141/1. maddesi gereğince karar verilmesi," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 5.Bozma sonrası, Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2022 tarihli ve 2022/125 Esas, 2022/720 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 143 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, lehe olan hususların dikkate alınmasına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Olay tarihinde devriye görevi yapan polis ekibinin ilçemiz Çarşamba Pazar yeri yan sokağında 15-20 kg. kadar muz bulması üzerine yaptığı araştırmada, olay günü mağdura ait pazar tezgahından 11 kasa muz çalındığının tespit edildiği, her ne kadar sanık üzerine atılı suçlamayı inkar etmiş ise de, ..., ..., ... ve ... ile ...'nin aşamalarda alınan beyanlarında olay gecesi yanlarında sanığında olduğu halde parkta alkol aldıklarını, evlerine dağılırken sarhoş olan sanığın, Çarşamba pazarındaki bir tezgahtan iki kasa muz çalarak bisikletinin arkasına koyup götürdüğünü, hatta şarhoşluğun etkisiyle bisikletten düşüp bir kısım muzu yerlere döktüğünü beyan etmeleri karşısında olay tarihinde sanığın gece vakti mağdurun tezgahında bulunan muzları çaldığı anlaşılmıştır. 2.Bozma ilamıyla suçun vasfı için tanıkların dinlendiği, tanık ... beyanında, tüm pazarcıların 1 gün önceden pazar yerine gittiğini, meyvelerini ve sebzelerini dizip üzerini örttüklerini, o şekilde evlerine gidip ertesi gün gelerek sergilerini açtıklarını beyan ettiği, yine tanık ... beyanında, bir gün önce pazar yerine giderek herkesin mallarını tezgaha koyarak eve gittiklerini, ertesi günde gelerek satmaya başladıklarını ifade ettiği görülmüştür. 3.Mahkemece, kolluk görevlilerince suça konu yerin fotoğraflarının çektirildiği, yapılan değerlendirmede suça konu yerin üst kısmının kapalı ancak etrafının açık olması, herkesin rahatlıkla girip çıkabileceği yerlerden olması nedeniyle bina ve eklentisi niteliğinde olmadığı kabul edildiği, tanıkların alınan beyanlarında, satışa sundukları ürünleri geceleyin pazar yerinde, tezgâh üzerinde açıkta bıraktıkları, bu hususun süreklilik kazanmış genel bir alışkanlık olduğunun anlaşıldığı, bu kapsamda müştekinin pazar yerinde açıkta bıraktığı meyvelerin âdet gereği açıkta bırakılan eşyalardan olması nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e maddesinin uygulanması yoluna gidildiği tespit edilmiştir. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, tanık beyanlarıyla eylemin sanık tarafından işlendiğinin sabit olduğu, anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de uygun görülmemiştir. Ancak; 1.Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, sanık hakkında CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılması, 2.Sanık hakkında aleyhe bozma yasağı hükümleri uygulanırken CMUK'nın 326/son maddesinin gösterilmemesi, V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2022 tarihli ve 2022/125 Esas, 2022/720 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasından "Mahkememizin bozma öncesi kararında sanık hakkında 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın sanık tarafından temyiz edildiği anlaşılmış olup aleyhe bozma yasağı dikkate alınarak bir önceki karar kapsamında sanığın neticeten 1 Yıl 1 Ay 10 Gün hapis cezası ile cezalandırılmasına” ilişkin fıkra çıkarılarak yerine "Sanık hakkında tayin olunan 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasının, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkı korunarak 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası üzerinden infazına" ibaresi eklenmek suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.