Yargıtay 5. Hukuk Dairesi · E. 2023/11121 · K. 2023/11908
5. Hukuk Dairesi 2023/11121 E. , 2023/11908 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1456 Esas, 2023/1503 Karar İLK DERECE MAHKEMESİ : Küçükçekmece 7. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2023/162 Esas (Ara karar) Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasında yürütülen yargılama aşamasında İlk Derece Mahkemesince davacılar vekilinin talebi doğrultusunda 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 76 ncı maddesi uyarınca davacılara geçici ödeme yapılması yönünde ara karar verilmiştir. Ara karara davalı idare vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin 21.09.2023 tarihli ara kararı kaldırılarak, tespit edilen eksiklikler giderilerek tedbir konusunda yeniden karar verilmek üzere dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince 20.10.2023 tarihli ek karar ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ve 391 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir. Karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: Temyiz istemi, davacılara geçici ödeme yapılmasına ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen ara kararın kaldırılması yönündeki Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı verilen temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 20.10.2023 tarihli kararına ilişkindir. Geçici hukuki korumalar hakkında verilen kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen ara kararın ancak asıl karar ile birlikte temyizi mümkün olduğundan temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.