Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2023/11671 · K. 2023/11887

10. Hukuk Dairesi         2023/11671 E.  ,  2023/11887 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi SAYISI : 2021/470 E., 2022/129 K. KARAR : Davanın kabulü Taraflar arasında görülen rücuen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı davacı Kurum ve davalılar ..., ... Un Gıda San. Tic. A.Ş. vekilleri, ... mirasçılarından ... ve ... vekilleri ile diğer mirasçı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulü ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı Kurum vekili, Kurum sigortalısı ...’un davalıya ait işyerinde çalıştığını, meydana gelen kaza soncunda hayatını kaybettiğini, olayın tamamen bir iş kazası olduğunu, davalı tarafın olayın meydana gelmesinde tam kusurlu olduğunu, bu sebeple sorumlu olduğunu, müvekkil Kurumun iş kazası geçiren sigortalısı ...’un varislerine-hak sahiplerine gelir (peşin sermaye değerli gelir) bağladığını, fazlaya ilişkin hakları saklı olmak şartıyla 20.000 TL alacağın onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalılar davaya cevap vermemişlerdir. III. MAHKEME KARARI Mahkemenin 06.05.2016 tarihli ve 2014/291 E. 2016/565 K. sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne,19.603,98 TL'nin onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile davacı tarafa verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir. IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı 1.Mahkeme kararına karşı davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 2. Dairemizin 06.03.2019 tarihli ve 2016/15252 E. 2019/2006 K. sayılı ilamında; davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun'un 21/1-4 olup, davalıların işveren veya 3 üncü kişi olup olmadıklarının, davadaki statülerinin araştırılarak açıklığa kavuşturulması, bu belirleme yapıldıktan sonra 3 üncü kişi ve işverenlerin (işveren vekili) teselsüle dayalı sorumluluğunun 5510 sayılı Kanun'un 21/1-4’e göre tespit edilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur. B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; iş kazasının meydana geldiği tarihte ...'ın yönetim kurulu başkanı (aynı zamanda ortak, genel müdür yardımcılığı, temsil ve yönetime yetkili), ...'ın davalı ... Un Gıda A.Ş de 2009-2020 yılları arasında yönetim kurulunda (aynı zamanda ortak, genel müdür yardımcılığı, temsil ve yönetime yetkili) yer aldığı, her iki davalının da işveren olarak kabul edildiği, diğer davalı ...'ın kazada 3.kişi konumunda ve davalı şirketin işveren olduğunun anlaşıldığı belirtilerek, davanın kabulüne, bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değerinden kaynaklanan 21.947,60 TL davacı Kurum zararının, davalılardan ...'ın sorumluluğu 19.603,98 TL ile sınırlı olmak üzere; 26.09.2014 gelir onay tarihinden itibaren işleyecek ve hesaplanacak yasal faizleriyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum ve davalılar ..., ... Un Gıda San. Tic. A.Ş. vekilleri, ... mirasçılarından Nimet ve Buketin vekilleri ile diğer mirasçı Mustafa Emre Yılmaz tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı Kurum vekili, Kurum alacağının eksik hesaplandığını, ... ve ... Un Gıda San. Tic.A.Ş. vekilleri kaza olayında kusurlarının bulunmadığını, ..., Nimet Nur Türkyılmaz mirası reddettiklerini, haklarında hüküm kurulmaması gerektiğini, ... murisi ...'ın kaza olayında kusurunun bulunmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmişlerdir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, 09.07.2010 tarihinde meydana gelen iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine ödenen gelirin tahsili istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin 2 nci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin 7, 8, 9 uncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin 2 nci fıkrası ve 5510 sayılı Kanun'un 21 inci maddesidir. 3. Değerlendirme Dosyadaki yazılara toplanan delillere göre, davacı Kurum, davalılar ..., ... Un Gıda San. Tic. A.Ş., ...'ın tüm, ... ve ...'ın sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. İnceleme konusu davada; ...'ın 02.02.2023 tarihinde vefat ettiği, mirasçıları ... ve ...'ın 17.03.2023 tarihli kararı ile mirası kayıtsız ve şartsız reddettikleri anlaşılmaktadır. Bu nedenle mirasçılar ... ve ...'ın mirası reddettikleri gözetilerek hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi yerinde değildir. Mahkemece yukarıda belirtilen hukuki ve maddi olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir. VI.KARAR Açıklanan sebeplerle; 1-Temyiz olunan mahkeme kararının BOZULMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ..., ... Un Gıda San. Tic. A.Ş. ve ...'dan sorumlulukları oranında alınmasına, Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ... ve ...'a iadesine, Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, 27.11.2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.