Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2023/11776 · K. 2024/6338

2. Ceza Dairesi         2023/11776 E.  ,  2024/6338 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/1309 E., 2017/1452 K. SUÇTAN ZARAR GÖREN : Milli Eğitim Bakanlığı SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, kamu malına zarar verme SUÇ TARİHLERİ : 15.08.2016, 28.08.2016 HÜKÜMLER : Düzelterek istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 31.10.2022 tarihli, 2021/16847 Esas, 2022/14832 Karar sayılı kararıyla yapılan iade işlemi üzerine suçtan zarar gören Milli Eğitim Bakanlığına 01.12.2022 tarihinde gerekçeli kararın tebliğ edildiği, Bakanlık vekilinin sunduğu 08.12.2022 (UYAP) tarihli davaya katılma talebi ve sanık tarafın temyiz talebine karşı beyan konulu dilekçesinde, sadece kamu davasına katılma ve sanığın temyiz başvurusu reddedilerek kararın onanmasının talep edildiği, herhangi bir temyiz isteminde bulunulmadığı belirlenmekle, ek Tebliğname'deki suçtan zarar gören Bakanlık vekilinin temyiz isteminde bulunduğu ve iddia hakkının kısıtlandığı yönündeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. I. Sanık Hakkında İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli ve Kamu Malına Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümlere İlişkin Temyiz İstemi Yönünden Hükmolunan cezaların miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, II. Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İstemi Yönünden İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin; sanık hakkında öncelikle beraat kararı verilmesine, sanığın suçu samimi olarak ikrar ettiğinden hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ve lehine olan hükümlerin uygulanmasının gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında suçtan zarar gören kuruma yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, düzelterek istinaf istemlerinin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b. maddesi uyarınca Tekirdağ 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.