Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2023/12365 · K. 2023/8603

9. Ceza Dairesi         2023/12365 E.  ,  2023/8603 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi KARAR TARİHİ :11.07.2023 SAYISI : 2023/1044 E., 2023/883 K. SUÇ : Sarkınıtlık suretiyle çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmün temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bayburt Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2023 tarihli ve 2023/323 Esas, 2023/475 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci ve üçüncü cümlesi uyarınca 5 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 11.07.2023 tarihli ve 2023/1044 Esas, 2023/883 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı davranıldığına, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Mahkemece "...Her ne kadar sanık mahkemimizde alınan savunmasında suçlamaları kabul etmemiş ise de mağdur ile sanık arasında daha önceye dayalı husumet bulunmadığı, mağdurun sanığa iftira atmak için bir nedeninin bulunmadığı, kamera görüntülerinin incelenmesiyle sanığın mağduru evine kadar takip ettiğinin anlaşıldığı, mağdurun sanığı net ve kesin olarak teşhis ettiği, sanığın sadece instagramdan gördüğü bir kişiyi aramak maksadıyla tanımadığı bir apartmana girdiği ve diğer binalara girmeksizin olay yerinden ayrıldığı yönündeki savunmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, sanığın Cumhuriyet Savcılığında ve Sulh Ceza Hakimliğinde mağdura telefonu gösterirken elinin çarpımış olabileceği şeklinde savunmada bulunmuş olması, mağdurdan ele geçirilen telefon incelendiğinde kim olduğu tespit edilemeyen bir kaç kadının yolda yürürken çekilmiş fotoğraflarının bulunması, sanığın arama motorundaki pornoğrafik içerik aramaları ve sanığın daha önce benzer suçlardan birden fazla mahkumiyetinin bulunması bir bütün olarak bir arada değerlendirildiğinde sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşılmakla suçu işlediği sabit görülmüştür. Her ne kadar mağdur sonradan alınan beyanında sanığın kendisine üç defa dokunduğunu beyan etmiş ise mağdurun yaşı, olayın üzerinden zaman geçmiş olması, olayın sıcaklığı sonucu ilk alınan beyanın daha doğru olduğu anlaşılmakla mağdurun soruşturma aşamasında alınan beyanına üstünlük tanınmıştır. Böylece sanığın mağdurun kıyafetleri üzerinden ön cinsel organına bir kez dokunup gitmek suretiyle üzerine atılı cinsel istismar suçunu işlediği sabit görülmüştür. Sanığın dokunma eyleminin süresi göz önüne alındığında suçun sarkıntılık düzeyinde kaldığı anlaşılmaktadır. Mağdurun olay anında 12 yaşından küçük olduğu anlaşıldığından sanığın TCK'nin 103/1-3.cümlesi uyarınca ek savunmasını alınmıştır ve eylemine uyan TCK'nin 103/3.cümle uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir. Mağdurun 8 yaşında olması, olayın mağdurun hayatı ve geleceği üzerindeki bırakacağı etki, sanığın mağduru evine kadar takip etmesi, eylemin mağdurun evinin önünde gerçekleşmesinin mağdurda gerçekleştirdiği korku, sanığın olay anındaki kastının yoğunluğu göz önüne alınarak cezasının tayininde alt sınırdan uzaklaşılmasına karar verilmiştir. Sanığın geçmişi, suç işlemekteki ısrarı, mükerrir durumda olması nedeniyle hakkında TCK 62. Maddesi uyarınca indirim yapılmasına yer olmadığına karar verilmiştir. Sanığın adli sicil kaydında bulunan Bayburt Ağır Ceza Mahkemesinin 04/09/2015 tarih, 2015/46 esas 2015/45 karar sayılı ilamı ile 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın 23/02/2016 tarihinde kesinleştiği, henüz infazının tamamlanmadığı, sanığın tekerrür süresi içerisinde kasten suç işlediğinden ötürü mükerrir olduğu anlaşıldığından,TCK’nun 58/6-7 maddesi gereğince cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir... ' ' şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulmuştur. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 11.07.2023 tarihli ve 2023/1044 Esas, 2023/883 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bayburt Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2023 tarihinde karar verildi.