Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2023/12581 · K. 2023/9823

6. Ceza Dairesi         2023/12581 E.  ,  2023/9823 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Silahla tehdit HÜKÜM : Mahkûmiyet Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun ( 5271 sayılı kanun ) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/29419 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu (5237 sayılı Kanun) 106/2.a, 53/1-2, 54/1. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.10.2011 tarihli ve 2011/617 Esas, 2011/1072 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 106/2.a, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun’un 231/5,6. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildigi, bu kararın, 20.10.2011 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. 3. İhbar üzerine duruşma açılarak yapılan yargılama neticesinde ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2015 tarihli ve 2015/353 Esas, 2015/512 Karar sayılı kararı ile sanığın denetim süresi içinde 10.05.2012 tarihinde silahla tehdit suçunu işlediğine ilişkin ... 10. Ceza Mahkemesinin 2012/480 Esas, 2012/691 Karar sayılı mahkûmiyet kararının kararı ile 25.02.2015 tarihinde kesinleştiği belirlenip ihbarı üzerine hükmün açıklanması ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106/2.a, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. 4. ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin11.06.2015 tarihli ve 2015/353 Esas, 2015/512 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 02.03.2021 tarihli, 2018/2187 Esas, 2021/7068 Karar sayılı kararı ile; "...1-5271 sayılı CMK'nin 231/5. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, aynı Kanun’un 231/11. maddesi gereği, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde açıklanabilmesi için; 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/2. maddesinde yer alan “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle sanığın bilinen en son adresi esas alınarak, Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki (mernis) adresine tebligat çıkarılması ve tebligatlarda 5271 sayılı CMK’nin 195. maddesi gereğince “usulüne uygun çağrı kağıdı tebliğine rağmen duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda karar verileceği” şerhine yer verilerek sanığın duruşmalardan haberdar edilip, gelmediği takdirde yokluğunda yargılamaya devamla hüküm kurulması gerekirken, sanığın bilinen son adresine çıkartılan tebligatın bila iade gelmesi üzerine, mernis adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca usulüne uygun tebliğ yapılmadan yokluğunda yargılamaya devamla savunması alınmayan sanık hakkında hükmün açıklanması ile mahkumiyet kararı verilmek suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Correia de Matos/Portekiz, No: 48188/99, 15.11.2001; Foucher/Fransa, No: 22209/93, 18.03.1997,P.36) kararlarında belirtildiği üzere sanığa kendini savunma hakkının tanınmaması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nın 193. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması, 2-Sanığın savunmasında, üst kat komşusu olan müştekinin sürekli gürültü yaptığını, bundan dolayı rahatsız olduklarını savunması, mahkemenin de sanığın gürültü nedeniyle komşusu olan müştekiyle tartıştığını kabul etmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek, sonucuna göre, tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden, TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, 3-Dosyada mevcut 12/05/2011 tarihli ... Kriminal Polis Laboratuvarının düzenlediği raporda; sanığa ait tabancanın 9mm. çapındaki ses ve gaz fişeklerini istimal etmek üzere imal edilmiş yarı otomotik bir tabanca olduğu, namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçasının daire şeklinde delikli bir yapıda olduğu, mevcut durumu itibariyle bilinen ateşli silah fişeklerini istimale elverişli olmadığı ancak namlusu içerisinde bulunan gaz ayırıcı parçalarının daire şeklinde delikli bir yapıda olması nedeni ile özel şekil ve nitelikteki fişeklerin ucunda bulunan kurşun küre veya saçma tanelerinin geçebileceği kadar bir boşluk sağladığı, mermi çekirdeği niteliği taşıyan ve ucunda kurşun küre bulunan ateşli bir silah fişeği niteliği kazanmış çapına uygun özel şekil ve nitelikteki fişekleri istimale elverişli olduğunun belirtilmesİ, sanıkta özel yapım mermi de ele geçirilememiş olması, sanığın da silahın kuru sıkı silah olduğunu savunması karşısında; davaya konu gaz tabancasının marka, model ve üretim yılı tespit olunup Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından marka, model ve üretim yılı itibariyle bu silahların mevcut haliyle üretilmesine izin verilip verilmediği sorulup, bu silahların üretim şeması getirtilip dosya kül halinde Adli Tıp Kurumuna gönderilerek silahın üretim izni verilen orjinal haline göre bilye geçişine imkan verecek şekilde gaz ayırıcı parçasının tadil edilip edilmediğine dair alınacak bir rapor ile 6136 sayılı Kanun kapsamında kalıp kalmadığı hususu kesin olarak saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapora dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması, 4-Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesi zorunluluğu " Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 5. Bozma üzerine ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2022 tarihli ve 2021/647 Esas, 2022/417 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106/2.a, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. 6. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (4) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık Temyiz Sebepleri; 1. Şikâyetçinin tahrik ettiğine, tehdit suçunun unsurlarının oluşmadığına, şikâyetçi, tanık ifadelerinde, şikâyetçiyi tehdit ettiğine dair herhangi bir söylem bulunmadığına, kimsenin can ve mal güvenliğini tehlikeye atmadan, yalnızca ortamı sakinleştirmek üzere boşluğa bir el ateş ettiğine, 2. Beraatine karar verilmesine, mahkeme aksi kanaatteyse lehine olan hükümlerin uygulanmasına, Vesaire, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Olay tarihinde sanığın gürültü nedeniyle komşusu olan şikayetçi ile aralarında çıkan tartışma sonrası sinirlenerek evde bulunan silah ile dışarıda şikayetçiye karşı tehdit amacıyla havaya ateş ederek tehdit ettiği, şikâyetçi beyanı, sanığın tevil yollu ikrarından anlaşılmıştır. 2. Şikâyetçinin beyanı dava dosyasında bulunduğu görülmüştür. 3. Sanığın tevil yollu ikrarda bulunduğu görülmüştür. 4. Sanığın adli sicil kaydı dava dosyasına eklenmiştir. IV. GEREKÇE A. Suçun Unsurlarının Bulunmadığı, Delil Yetersizliğine ve Beraat Kararı Verilmesine İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden Şikâyetçi beyanı, sanığın tevil yollu ikrarı karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. B. Kararın Lehe Bozulmasına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden Mahkemece sanık hakkında lehine sonuçlar içeren ilgili kanun maddelerinin değerlendirildiği, sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebi uygulandığı, sanık hakkında hükmedilen netice ceza miktarının 1 yıl 8 ay hapis cezası olduğu, Mahkemece sanık hakkında lehine sonuçlar içeren ilgili kanun maddelerinin değerlendirildiği, "hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kararını ihlal etmesi sebebi ile" şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeler ile 5237 sayılı Kanun'un 50, 51. maddeleri ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi kapsamında lehe hükümlerin uygulanmamasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. C. Haksız Tahrik Hükümlerinin Uygulanması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden; Olay anına ilişkin tarafsız bir tanık ya da kamera görüntüsü gibi objektif bir deillin bulunmadığı, şikayetçinin sanığa karşı haksız bir hareketinin bulunmadığı, bu haliyle olayda haksız tahrik olmadığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. D. Vesaire yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2022 tarihli ve 2021/647 Esas, 2022/417 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 05.04.2023 tarihinde karar verildi.