Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2023/1262 · K. 2023/3777

10. Hukuk Dairesi         2023/1262 E.  ,  2023/3777 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi KARAR : Esastan red İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 1. İş Mahkemesi SAYISI : 2021/204 E., 2022/115 K. Taraflar arasındaki davalı ...'in meslek hastalığının olmadığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı ...'in 2003-2013 yılları arasında müvekkili şirkette çalıştığını, 01.03.2013 tarihinde de işyerinden ayrıldığını, davalı sigortalı ...'in işten ayrıldıktan sonra 23.06.2014 tarihinde diğer davalı kuruma başvuruda bulunarak müvekkiline ait işyerinde çalışırken rahatsızlandığını ve bu rahasızlığın meslek hastalığı olduğunun tespitini talep ettiğini, davalı kurumun sigortalısında beliren ''Lateral Epikondilit'' rahatsızlığını çalışma şartlarına bağlayarak meslek hastalığı olarak kabulünün hatalı olduğunu, müvekkil şirketin işyerindeki çalışma şartları ve sigortalının çalışma süresi boyunca yaptığı hareket ve işlemler kaldırdığı ağırlıklar dirseğinde böyle bir hastalığın oluşmasına sebebiyet verecek nitelikte olmadığını, müvekkiline ait işyerinde fiziksel güç gereksinimini minimuma indirildiğini, çalışanların işlerini yaparken yasal mevzuata uygun araç ve gereçleri kullanmalarıda sağlandığını, bahsi geçen hastalığını ağır ev işleri yahut spor kaynaklı hareketlerden de kaynaklanabileceğini beyanla sigortalıdaki rahatsızlığın müvekkili işyerindeki çelışmalarından kaynaklı meslek bir hastalık olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP 1. Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde, dava konusu işlemlerde mevzuata ve hukuka aykırı bir durum söz konusu olmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir. 2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin sol kolundaki ağrıların artması nedeniyle meslek hastalıkları hastanesine muayene olmaya gittiğini, yapılan tetkik ve kontroller sonucu müvekkilinin sol kolunda lateral epikondilit hastalığı olduğu ve bu hastalığında mesleki hastalık olduğunun tespit edildiğini, yine aynı raporda müvekkilinin meslekte kazanma gücü azalma oranının %14,10 olarak belirlendiğini, müvekkilinin işe girdiği ilk günden iş akdinin feshedildiği güne kadar toplam 10 yıl boyunca ve son olarak radyal bölümüne A70 operatörü olarak görev yaptığını, söz konusu hastalığını işverenin müvekkilini rotasyona tabi tutmadan 10 yıl süre ile sürekli olarak aynı yerde çalıştırmasından işyerinde meslek hastalığını önleyecek nitelikte iş güvenliği tedbirlerini almaması ve işin yoğunluğunu azaltacak son teknoloji makine ve aletler kullanmasından ötürü olduğunu beyanla, davacının haksız davasının reddini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davalıl ...'in müvekkili şirkette devam ettiği çalışması nedeni ile ortaya çıktığı iddia olunan ve meslek hastalığı olarak değerlendirilen "Lateral Epikondilit" teşhisine ilişkin olarak yerel mahkemenin nedensellik bağını göz ardı etmek sureti ile ortaya çıkan hastalığın müvekkil şirkette devam ettiği çalışmasına bağlı olarak geliştiği sonucuna ulaştığını, haklı davanın reddine karar veren mahkemenin "sözde" gerekçeli kararında sorumluluk hukukuna ilişkin hiçbir değerlendirme yapılmadığını, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporuna dayanarak günlük hayatta bir çok kişide ortaya çıkabilecek bir hastalığı meslek hastalığı olarak nitelediğini, ana iddialarının davalıda ortaya çıkan rahatsızlığın müvekkili şirkette çalışması ile bağlantısı olmaksızın geliştiği ve nedensellik bağının bulunmaması nedeni ile meslek hastalığı olarak değerlendirilemeyeceğini belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılmasını ve kararın düzeltilmesini talep etmiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ...'in 28.04.2013-01.03.2013 tarihleri arasında davalı şirkete ait iş yerinde makine operatörü olarak çalıştığı, davacının iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedilmesi üzerine 23.06.2014 tarihinde sosyal güvenlik kurumuna başvurarak rahatsızlığının meslek hastalığı olup olmadığı ve maluliyet derecesinin tespitini talep ettiği, Kurum Sağlık Kurulunun 21.11.2014 tarih ve 947 sayılı kararı ile, davalı ...'in mevcut belge ve bulgulara göre sol lateral epikondilit meslek hastalığı olduğu ve sürekli iş göremezlik oranının %14,10 tespit edildiği, kontrol muayenesi gerekmediği belirtildiği, mahkemece, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas kurulundan aldırılan 12.11.2018 tarih ve 20731 karar sayılı kararı ile, ...'in sol lateral epikondilit meslek hastalığı nedeniyle %14,1 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, meslek hastalığının başlangıç tarihinin ... Meslek Hastalıkları hastanesinin raporuna istinaden 15.07.2014 olduğu, Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunun 13.02.2019 tarih 368 sayılı kararında, sosyal güvenlik kurumu ile adli tıp kurumu 3. Adli Tıp ihtisas kurulu mütalaasının aynı yönde olduğu, aralarında çelişki olmadığı, mahkemece, bilirkişiler makine mühendisi- iş güvenliği uzmanı ve ortopedi ve travmatoloji uzmanından alınan raporda, davaya konu laterel epikondilit tenisçi dirseği olarak adlandırıldığını, sol laterel epikondilit mesleki hastalık olarak değerlendirildiğini, davalı ...'in davacı şirkete bağlı olarak operatör olarak yürüttüğü işten ötürü tekrarlanan hareket sebebiyle meslek hastalığına tutulduğu belirtildiği, dairemiz kaldırma kararı doğrultusunda Yüksek Sağlık Kurulundan aldırılan 29.12.2021 tarihli raporda davalı ...'te mevcut sol lateral epikondilit hastalığının mesleki olduğuna, maluliyet oranının %14,1 olduğuna, kontrol muayenesi gerekmediğine karar verildiğinin anlaşıldığı, bu kapsamda davaya konu sol lateral epikondilit hastalığı ile ilgili olarak Yüksek Sağlık Kurulu ve Adli Tıp 3. İhtisas Dairesi raporlarında herhangi bir çelişkinin bulunmadığı, davanın reddine karar veren yerel mahkeme kararının yerinde olduğu, gerekçesiyle, davacı vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf yoluna başvuru nedenleri ile aynı gerekçelerle kararın kaldırılması gerektiğini belirtilerek; davanın kabulünü istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, meslek hastalığı ve meslekte kazanma gücü kaybı oranı tespiti istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 14 üncü ve 95 inci maddeleri. 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacının temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 05.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.