Yargıtay 10. Ceza Dairesi · E. 2023/12752 · K. 2023/10940

10. Ceza Dairesi         2023/12752 E.  ,  2023/10940 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın sanık ... müdafiine 05.07.2017 tarihinde tebliğ edildiği ve 07.07.2017 tarihinde temyiz başvurusunda bulunduğu, sanık ...'e 07.07.2017 tarihinde tebliğ edildiği ve 10.07.2017 tarihinde temyiz başvurusunda bulunduğu, sanık ...'a 04.07.2017 tarihinde tebliğ edildiği ve 07.07.2017 tarihinde temyiz başvurusunda bulunduğu, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrası gereğince, kararlar ve hükümlere karşı başvurulabilecek yasa yolları, süreleri, sürelerin ne zaman başlayacağı, başvuru mercii, şekli ve sonuçlarının, kuşkuya yer vermeyecek şekilde ilgililere açıkça bildirilmesinin gerekmesi, anılan Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklinde, 295 inci maddesinin birinci fıkrasında ise "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" biçiminde düzenlemeler bulunması, sanığın 21.05.2021 tarihli eski hale getirme niteliğindeki temyiz dilekçesinin hükmün hukuki yönüne ilişkin bir sebep içermemesi, kararın son bölümünde veya gerekçeli karar tebligat mazbatasında, temyiz başvurusunda hükmün neden dolayı bozulmasının istendiğine dair temyiz sebebi gösterilmesinin zorunlu olduğuna, gösterilmemesi halinde ise temyiz isteminin reddedileceğine dair bildirimi içeren ihtaratın yer almadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.03.2021 tarih ve 2019/9. MD-554 Esas ve 2021/117 sayılı kararında belirtildiği üzere, hak kaybının önlenmesi bakımından sanık ve müdafiine yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılacak meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren yedi günlük süre içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebilecekleri, ayrıca sanık ...'ın yargılama tarihi itibariyle müdafi tarafından temsil edilmesi gerektiği dikkate alınarak; sanık ...'a tebligat yoluyla müdafi seçip seçmediğinin sorulması müdafi seçmeyeceğini bildirmesi halinde zorunlu müdafi görevlendirilmesi yoluna gidilmesi ve söz konusu müdafiiye de tebligat yapılması aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği anlaşılmakla; Yukarıda belirtilen şekilde sanık ... ve müdafiine, sanık ... ve müdafiine tebligatın yapıldığı tarihten itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligatın yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması, süresi içerisinde temyiz nedenlerini bildirir şekilde hükmü temyiz etmeleri halinde, ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında Ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra, gerekçeli temyiz isteminde bulunulmaması halinde ise mevcut haliyle sanıklar hakkında inceleme yapılmak üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2023 tarihinde karar verildi.