Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2023/13436 · K. 2024/7

10. Hukuk Dairesi         2023/13436 E.  ,  2024/7 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/2410 E., 2023/2689 K. KARAR : Esastan red İLK DERECE MAHKEMESİ : Alanya 3. İş Mahkemesi SAYISI : 2021/248 E., 2023/76 K. Taraflar arasındaki yaşlılık aylığı tahsis talep tarihinin, aylık hesabına esas unsurların tespiti ile aylık farkları ile fazla primlerin tahsili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I.DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının eksik yatırılan sigorta prim gün sayılarının tespiti amacıyla Alanya İş Mahkemesi'nin 2015/954 Esas sayılı dosyası üzerinde hizmet tespiti davası açtığı, davada işe başlangıç tarihinin 03.09.1992 olarak tespit edildiği, mahkeme kararının kesinleştiği, davalı Kurumca 4a cetveline bu durumun işlendiği, buna ek olarak davacının 09.12.1985 - 09.06.1987 tarihleri arasında 540 günlük işlenmiş askerlik hizmet borçlanması bulunduğu, davacının emeklilik hesabı yapılırken askerlik borçlanmasından kaynaklı olarak işe başlangıç tarihinin 03.03.1990 olduğunun ve emeklilik için gerekli 25 yıl, 52 yaş ve 5525 gün şartını 10.12.2017 tarihinde sağladığının kabul edilmesi gerektiği, maaş hesabının 31.12.2017 tarihine kadar olan prim ödemelerine göre yapılması gerektiği, 2018 yılında 81 gün prim ödemesinin fazladan tahsil edildiği, yine maaş hesabı yapılırken 31.12.2017 tarihi itibariyle eşi ve oğlunun bakmakla yükümlü olduğu kişiler olduğu, enflasyon-memur zamlarının göz önünde bulundurulması gerektiği, taleplerinin Kurumca reddedildiğini iddiasıyla emeklilik tahsis talep tarihinin 31.12.2017 olarak düzeltilmesine, maaş hesabının 31.12.2017 tarihi itibariyle bakmakla yükümlü olduğu kişiler ile enflasyon ve memur maaş zamları da hesabı katılarak yapılmasına, 2018 yılında almamış olduğu maaşların yeniden hesaplanmasını bu alacağa ilişkin olarak şimdilik 15.000,00 TL'nin en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, yeniden hesaplanan maaş tutarı ile mevcut maaş tutarı arasındaki farkın hesaplanmasını, bu alacağı ilişkin olarak şimdilik 2.000,00TL'nin en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, 2018 yılında fazladan tahsil edilen 81 günlük prim ödemesine ilişkin olarak şimdilik 1.750,00 TL'nin en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II.CEVAP Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının..... Otel İşletmeleri Ltd. Şti. nezdinde 03.09.1992 - 30.04.1993 tarihleri arasında kazanılan 238 günlük hizmetlerin karşılığı 118,81 TL birikmiş aylığın ödendiği, her ne kadar tahsis talep tarihinin 31.12.2017 olarak düzeltilmesi talep edilmişse de ilgi tarihte Kuruma yaşlılık yaşlığı bağlanması ile ilgili bir talebin bulunmadığı ve aylık bağlama şartı olan işten ayrılma şartının da yerine getirilmediği savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III.İLK DERECE MAHKEME KARARI İlk Derece Mahkemesi tarafından; dava dilekçesi, davacı ile ilgili SGK kayıtları, taraf beyanları, ilgili mevzuat, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; dosya kapsamına uygun ve denetime elverişli 08.03.2023 havale tarihli bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere; dosya içerisinde mevcut sigorta kayıtlarından davacının tahsis talebinin 13.12.2018 olduğu ve talebine istinaden 01.01.2019 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere davacıya yaşlılık aylığı bağlandığı; davacıya yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için hem sigortalı olarak çalıştığı işten ayrılmış olması hemde işten ayrıldıktan sonra tahsis talebinde bulunmasının şart olduğu; dosyadaki sigorta kayıtlarından davacının 1286343 sicil numaralı iş yerinden 31.03.2018 tarihinde ayrıldığı, 13.12.2018 tarihinden önce 31.12.2017 tarihinde bir tahsis talebinin bulunmadığı buna göre de davacının yukarıda sıralanan dava konusu taleplerinin 5510 sayılı Kanun'un 28 vs. maddelerine göre kabul edilmelerinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddi ile emeklilik tahsis talep tarihinin 31.12.2017 olarak düzeltilmesi, maaş hesabının 31.12.2017 tarihi itibariyle bakmakla yükümlü olduğu kişilerde dikkate alınarak yapılması, 2018 yılında almamış olduğu maaşlarının yeniden hesaplanması ve yeniden hesaplanan tutar ile mevcut maaşı arasındaki farkın hesaplanması, 01.01.2018 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yaşlılık aylığı bağlanması taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir. IV.İSTİNAF A.İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur. B.İstinaf Sebepleri: Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının ilgili yasaya istinaden emekli maaşına hak kazanabilmek için davalı Kurum nezdinde ödeme yapılması gereken prim gün sayısını sağlaması gerektiği açık ve yasal zorunluluk olduğu; çalıştığı 1286343 sicil numaralı iş yeri tarafından prim gün sayısı eksik gösterildiği ve sağlaması gereken yasal prim gün sayısını iş yerinin hukuksuz uygulaması nedeniyle sağlayamadığı için 10.12.2017 tarihinde tahsis talebinde bulunamadığı; o tarihte talepte bulunsaydı davalı Kurum kayıtlarında prim gün sayısı eksik göründüğü için talebinin reddedileceğinin açık olduğu; ancak Alanya İş Mahkemesi’nin 2015/954 sayılı dosyası ile verilen hizmet tespit kararının kesinleşmesi ile bu talepte bulunabilmesinin yasal dayanağına kavuştuğu; 5510 sayılı Kanun'un amacının Kanun kapsamındaki kişileri güvence altına almak ve onların haklarını düzenlemek olan 28 inci maddesinde yer alan "Sigortalının çalıştığı işten ayrıldıktan sonra talepte bulunma" şartını, istinaf konusu davada sigortalı davacının aleyhine uygulanmasının yasanın ruhuna ve hukuka aykırı olduğu; davacının yasa dışında bir hak talep etmediği; Kanunda yer alan ve sağlaması gereken şartları, işvereninin kusurunu düzeltmek için mahkemeye başvurmak ve mahkeme kararını beklemek zorunda olduğu için geç sağladığından dolayı talebini de davalı Kuruma geç iletebildiği iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. C.Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının dava dışı hizmet tespiti talebinin, 03.09.1992 ile 30.04.1993 tarihleri arası yönünden kabul görmekle yasa yolundan geçmeksizin 11.01.2019 tarihinde kesinleştiği, davacının son iş yerinde 02.01.2016 ile 31.03.2018 arası çalışmasının bulunduğu da dosyaya yansımakla, davacıya yaşlılık aylığı bağlanabilmesi için hem sigortalı olarak çalıştığı işten ayrılmış olması hem de işten ayrıldıktan sonra tahsis talebinde bulunması gerektiğinden, yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan kanuni ve hukuki gerekçeleri ile dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V.TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz isteminde bulunmuştur. C.Gerekçe 1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, yaşlılık aylığı tahsis talep tarihinin, aylık hesabına esas unsurların tespiti ile aylık farkları ile fazla primlerin tahsili davasıdır. 2.İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun Geçici 81 inci maddesi ilgili hükümlerdir. 3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin tarafından temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.