Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2023/13531 · K. 2024/1387

10. Hukuk Dairesi         2023/13531 E.  ,  2024/1387 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1017 E., 2023/1829 K. KARAR : Esastan Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 4. İş Mahkemesi SAYISI : 2022/655 E., 2023/18 K. Taraflar arasındaki meslek hastalığı sebebiyle sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı şirkete ait iş yerinde 02.05.2011 tarihinden, iş akdinin sağlık sorunları nedeniyle feshedildiği 03.06.2015 tarihine kadar dökümhane işçisi olarak çalıştığını, çalıştığı dökümhane bölümünde solumak zorunda kaldığı aşırı toz, iş esnasında kullanılan kimyasallar, kum, metal tozu, metal boyası, tiner nedeniyle akciğerlerinden, yine işi gereği sürekli yapmakta olduğu ağır ve zorlayıcı işler, ağır parçaları istif ve bant üzerinde palete aktarma gibi iş ve işlemler nedeniyle kol-omuzlarından ve belinden, yine ortamdaki aşırı gürültü nedeniyle kulaklarından meslek hastalığına yakalandığını, meslek hastalıkları nedeniyle ... Meslek Hastalıkları Hastanesine müracaat ettiğini, ilk olarak Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından omuzu dışındaki meslek hastalıklarına dair rahatsızlıkların mesleki olduğu belirtilmiş ancak maluliyet verilmemiş, omuzundan ise %20 oranında maluliyet verilmiş olduğunu, davacının itirazı üzerine Yüksek Sağlık Kurulu 04.11.2015 tarih ve 82/11994 sayılı kararı ile aynı yönde karar verilmiş ve kontrol muayenesi gerekmediği belirtilmiş olduğunu, daha sonra ise kontrol muayenesi gerekmediğine karar verilmesine rağmen davacının sürekli iş göremezlik oranının davalı Kurumca % 0 olarak belirlendiğini, bu belirlemenin hatalı olduğunu, davacıda birden fazla mesleki sekeller ve maluliyeti mevcut olmakla müvekkilinin maluliyet oranının tespiti için iş bu davayı açma zorunluluğunun doğduğunu, Mahkemece sürekli iş göremezlik oranına yönelik yaptırılacak incelemelerde meslek hastalıklarının davacıda bıraktığı tahribatların dikkate alınması gerektiğini beyanla davacının meslek hastalıklarından kaynaklanan sürekli iş göremezlik oranının tespitini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; işveren tarafından sigortalıya ait meslek hastalığı bildirimi Kuruma 01.06.2015 tarihinde yapılmış olduğunu, Kurumun 22.03.2016 tarih ve 16868897 sayılı inceleme raporunda dava konusu olayın 5510 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesine göre meslek hastalığı olduğunun kabul edildiğini, davacının ... Meslek Hastalıkları Hastanesine başvurması neticesinde sürekli iş göremezlik oranına ilişkin değerlendirme yapılırken "düzeltme kaydıyla" denilerek bu duruma şerh düşülmüş olduğunu, dava dilekçesinde kontrol gerekmediği halde yeni bir rapor ile maluliyetin %0 olarak tespit edildiğine ilişkin itirazlar bu yönüyle yerinde olmadığını, davacının sürekli iş göremezlik durumuna ilişkin Kurum Sağlık Kurullarınca yapılan değerlendirmeler sonucu tespit edilen %0(sıfır) ranının kabul edilmesi gerektiğini beyanla davanın reddini istemiştir. Davalı .... ve Döküm San. A.Ş. vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafından açılan sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti davasının haksız ve hukuka aykırı olduğunu, davacının ... Meslek Hastalıkları Hastanesine müracaat ettiği ve ilk olarak Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından omuzundan % 20 oranında maluliyet verilmiş olduğunu, maluliyet hali sürekli değil geçici olarak kabul edildiğini, sonrasında kontrol verilmemiş olduğunu, davacının bu orana itiraz etmesi neticesinde Yüksek Sağlık Kurulu 04.11.2015 tarih ve 82/11994 sayılı kararı ile aynı maluliyeti verip kontrol muayenesi gerekmediğinin belirtilmiş olduğunu, daha sonra ise maluliyet oranı Sosyal Güvenlik Kurumunca %0 olarak belirlenmiş olan tespitin doğru olduğunu, bu durum sonrasında SGK tarafından yapılan kontrollerle de kesinlik kazanmış olduğunu, davacının, işbu davaya konu sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti talebinin SGK tarafından %0 olarak belirlenen sürekli iş göremezlik oranı sebebiyle davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile davacının pnömokonyozun, Lomber diskopati hastalığının, İmpingement hastalığı/rotator cuff yırtığı konusundaki maluliyetinin tespitine dair taleplerin reddine, davacının Sensörinöral işitme kaybı yönünden ATK 2. Üst Kurul raporu doğrultusunda mesleki iş göremezlik oranının E cetveline (yaşına) göre %35.2(yüzdeotuzbeşnoktaiki) olarak tespitine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır. B. İstinaf Sebepleri Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde; davacının sürekli iş göremezlik oranının Yüksek Sağlık Kurulunca %0 olarak tespit edildiği, Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunca %35 olarak tespit edildiği, çelişkili maluliyet oranlarının varlığı halinde Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerekirken, maluliyet oranı kesinleştirilmeden hüküm kurmasının doğru olmadığını ileri sürmüştür. Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde; Kurum Yüksek Sağlık Kurulunca davacının maluliyetinin % 20 oranında belirlendiği, buna karşılık Mahkemece %35,2 oranında işitme kaybı hastalığı yönünden karar verildiğini, davacının her türlü itirazı dikkate alınarak Kurumca düzenlenen raporlar ile Tıp Kurullarınca yapılan tespitlerin çelişkili olduğunu, itirazlarının değerlendirilmediğini ileri sürmüştür. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıların istinaf başvurularının HMK 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır. B. Temyiz Sebepleri Davalılar vekilleri, istinaf dilekçeleri ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemişlerdir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının meslek hastalığı sebebiyle sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 95 inci maddesi. 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, özellikle Yüksek Sağlık Kurulunca yapılan değerlendirmeler ile Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen rapordaki belirlemeler arasındaki çelişkinin Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunca düzenlenen rapor ile giderildiği anlaşılmakla ve dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalılar vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 15.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.