Yargıtay 7. Ceza Dairesi · E. 2023/13587 · K. 2024/5780

7. Ceza Dairesi         2023/13587 E.  ,  2024/5780 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/121 E., 2023/160 K. SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, hakkında verilen kararı temyiz etmek istediğine ilişkindir. II. GEREKÇE Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, sanığın yetkilisi olduğu iş yerlerinde ve iş yeri önündeki tezgâhta, suç tarihi 23.09.2013 olan birleşen dava dosyasında, 7.300 adet film, 250 adet oyun CD'si; suç tarihi 25.11.2013 olan birleşen dava dosyasında 5.800 adet film ve bilgisayar programı CD'si, suç tarihi 23.12.2013 olan birleşen dava dosyasında 810 adet film CD'si, suç tarihi 05.02.2014 olan asıl dava dosyasında 5.800 adet fil CD'si, suç tarihi 05.03.2014 olan birleşen dava dosyasında 200 adet oyun, 4.000 adet film CD'si, suç tarihi 15.04.2014 olan birleşen dava dosyasında, 4.900 adet film CD'si ve suç tarihi 23.04.2014 olan birleşen dava dosyasında ise, 4.500 adet film, 400 adet oyun CD'si ele geçilmiş olup, ele geçen CD'lerin tamamının bandrolsüz ve korsan basım olduğu anlaşılmakla, sanığın 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun (5846 sayılı Kanun) 71 inci maddesinin birinci fıkrası, 81 inci maddesinin dördüncü ve onüçüncü fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davaları açılmıştır. Ele geçirilen CD'ler hakkında düzenlenen bilirkişi raporlarının dosya arasında mevcut olduğu görülmüştür. Sanık savunmalarında, ele geçen CD'leri sattığını beyan ederek, üzerine atılı suçlamaları kabul etmiştir. Dairemizin bozma ilâmının gereğinin yerine getirildiği görülmüştür. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen hususlar dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. 1.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesi uyarınca zincirleme suç kapsamında olduğu kabul edilen ve temyiz edilmeksizin kesinleşen İstanbul 2. Fikrî ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 03.03.2015 tarihli, 2014/19 Esas, 2015/117 Karar sayılı kararıyla verilen 10 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezasının mahsubuna karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, söz konusu cezanın netice cezadan düşülmesi suretiyle sonuç olarak 1 yıl 3 ay hapis ve 7.420,00 TL adlî para cezası üzerinden infazın yapılmasına karar verilmesi, 2.1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, hükmolunan cezanın, sanık lehine cezada kazanılmış hak teşkil eden bozma öncesi verilen 10.000 TL adlî para cezası, hapisten çevrilen 6.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adlî para cezası ve hapisten çevrilen 6.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adlî para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi gerekirken, sanığın bozma öncesi verilen 10.000 TL adlî para cezası, hapisten çevrilen 6.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adlî para cezası ve hapisten çevrilen 6.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adlî para cezası cezalandırılmasına ve adlî para cezalarının ödenmemesi halinde infaz edilecek sonuç cezanın 1 yıl 3 ay hapis cezasını geçemeyeceğine karar verilmesi isabetli bulunmamıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün, kesinleşen cezanın mahsubuna ilişkin (8) numaralı bendindeki "mahsup edilerek infazın 1 yıl 3 ay hapis ve 7.420,00 tl adlî para cezası üzerinden yapılmasına," ibaresi çıkartılarak yerine " mahsubuna" ibaresinin yazılması ve cezada kazanılmış hakka ilişkin (9) numaralı bendindeki "...cezalandırılmasına ve adli para cezalarının ödenmemesi halinde infaz edilecek sonuç cezanın 1 yıl 3 ay hapis cezasını geçemeyeceğine" ibaresinin çıkartılarak yerine " hükmolunan cezanın bozma öncesi verilen 10.000 TL adlî para cezası, hapisten çevrilen 6.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adlî para cezası ve hapisten çevrilen 6.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına" ibaresinin yazılması, tekerrüre ilişkin kısmında bulunan "cezanın" ibaresi çıkartılarak yerine "hapis cezasının" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.05.2024 tarihinde karar verildi.