Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2023/14006 · K. 2024/3111

9. Ceza Dairesi         2023/14006 E.  ,  2024/3111 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/86 E., 2023/152 K. SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR 1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) "103/2,3,4,43/1,53,58,63" üncü maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.09.2014 tarihli ve 2013/230 Esas, 2014/454 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. Anılan kararın Dairemizin 11.01.2022 tarihli ve 2021/1897 Esas, 2022/72 Karar sayılı kararı ile "Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki samimi beyanları ile bunu destekleyen tanık ifadeleri, doktor raporları, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda kızı olan on beş yaşından küçük mağdureyi değişik yerlere götürüp, göğüslerine dokunarak cinsel organını vajina ile makatına sürttüğü anlaşıldığından, belirlenecek lehe kanuna göre zincirleme olarak beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyeti yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi" nedeni ile bozulmasına karar verilmesi üzerine Mahkemesince sanığın eylemi beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrası, altıncı fıkrası ve 43 üncü maddesi uyarınca 18 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü madde uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın Temyiz İsteği Atılı suçu işlemediğine, şehir dışında çalıştığı için 2-3 ayda bir eve geldiğine ve kızının kafasına buyruk davrandığına, çevreden de bunları duyunca kızı ile tartışıp tokat attığına, bir baba olarak kızının iyiliğini istediğine, bozma sonrasında kızının dilekçe vererek şikayetinden vazgeçtiğine ve iddiaların doğru olmadığını söylediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından Mahkemece kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, sanığın temyiz talebi yerinde görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçede açıklanan nedenlerle Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.06.2023 tarihli ve 2022/86 Esas, 2023/152 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2024 tarihinde karar verildi.