Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2023/1424 · K. 2023/4215

2. Hukuk Dairesi         2023/1424 E.  ,  2023/4215 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/1714 E., 2022/2333 K. KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi İLK DERECE MAHKEMESİ : Kars Aile Mahkemesi SAYISI : 2019/365 E., 2021/238 K. Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve karşı davanın kabulü ile boşanmaya ve fer'îlere karar verilmiştir. Kararın davalı-davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA ... kadın dava ile cevaba ve karşı davaya cevap dilekçesinde; tarafların, erkeğin ailesi ile birlikte yaşadıklarını, erkeğin sağlık problemlerinden dolayı taraflar arasında cinsel birliktelik yaşanmadığını, erkeğin ve annesinin müvekkiline sürekli fiziksel şiddet uygulayıp baskı yaptığını ve tehdit ettiklerini, erkeğin müvekkiline cinsel saldırıda bulunduğunu, müvekkilini zorla alıkoyduklarını, yaşadığı fiziki ve manevî şiddete dayanamayan müvekkilinin önce komşusuna sığınıp sonra şikayetçi olduğunu, erkeğin idialarının gerçek dışı olduğunu ve kabul etmediklerini, tarafların evlilik birliklerinin temelinden sarsıldığını beyanla tarafların boşanmalarına, müvekkili yararına aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 20.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı erkek vekili cevap ile karşı dava ve cevap dilekçesinde;kadının iddialarının asılsız olduğunu, gerçeği yansıtmadığını, kadının müvekkilini aldattığını ve evlilik birliğinin gerektirdiği sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığını, kadının evden ayrılırken evde unuttuğu telefonun içeriğinden ve müvekkilini aldattığı kişi ile isimleri yazılı kolyeden müvekkilinin aldatıldığını öğrendiğini, kadının kusurlu davranışları ile evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını beyanla, kadının davasının reddi ile karşı davalarının kabulüne, tarafların boşanmalarına, müvekkili yararına 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin, kadın üzerinde psikolojik baskı kurduğu, kadına fiziksel şiddet uyguladığı, kadın ise başka bir erkekle duygusal anlamda ilişki kurduğu ve güven sarsıcı davranışlar sergilediği, evlilik birliğinin taraflardan ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenemeyecek derecede temelinden sarsılmasında tarafların eşit kusurlu olduğu, kusur değerlendirmesinde taraflar eşit kusurlu olduğundan maddî ve manevî tazminat şartlarının oluşmadığı, yine tarafların düzenli ve sabit bir gelirinin bulunmadığı, ekonomik ve sosyal durumlarının eşit olduğu anlaşıldığından kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile asıl ve karşı davanın kabulüne, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, kadının maddî, manevî tazminat ve yoksulluk nafakası talebi ile erkeğin maddî, manevî tazminat talebinin reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı-davacı erkek vekili, dosyadaki deliller ışığında müvekkili ile kadının eşit kusurlu kabul edilmesinin mümkün olmadığını, dinlenen tanıkların kadının anne ve babası olduğunu ve hiçbir görgü ve bilgiye sahip olmadan kadından duyumlarına göre beyanda bulunduklarını, kadının davasının ispat edilemediğini, kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu beyanla; asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi,reddedilen maddî ve manevî tazminat talepleri yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ileri sürülen istinaf nedenlerine, kamu düzenine ilişkin hususlara, dosyadaki belgelere, taraflarca ileri sürülen ve kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle İlk Derece Mahkemesince delillerin takdirinde usul ve kanuna aykırılık görülmediği gerekçesi ile davalı-davacı erkek vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı-davacı erkek vekili, dosyadaki deliller ışığında müvekkili ile kadının eşit kusurlu kabul edilmesinin mümkün olmadığını, dinlenen tanıkların kadının anne ve babası olduğunu ve hiçbir görgü ve bilgiye sahip olmadan kadından duyumlarına göre beyanda bulunduklarını, kadının davasının ispat edilemediğini, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen maddî ve manevî tazminat talepleri yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, karşılıklı boşanma davasında kadının davasının ispatlanıp ispatlanmadığı, kadının davasının kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, kusur belirlemesinin yerinde olup olmadığı, erkek yararına maddî ve manevî tazminat verilmesi gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır. 2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesi; 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı ve 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi. 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olupdavalı-davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 27.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.