Yargıtay 7. Ceza Dairesi · E. 2023/14688 · K. 2024/5837

7. Ceza Dairesi         2023/14688 E.  ,  2024/5837 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/632 E., 2022/1338 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Beraat, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama Şikâyetçi ... vekilinin temyiz isteği yönünden; sanığın eyleminin, suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu (5607 sayılı Kanun) kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Gümrük İdaresi olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen ... vekilinin hükmü temyize hakkı bulunmadığı; katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği yönünden; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; sanıkta ele geçirilen eşyaların kişisel kullanım sınırının üzerinde olduğuna, nakil aracının müsadere edilmesi gerektiğine ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir. II. GEREKÇE Irak'tan Türkiye'ye giriş yapmak üzere sınır kapısına gelen sanığın sevk ve idaresindeki araçta yapılan arama sonucunda, 24 kutu ..., 24 kutu ..., 23 şişe ... olmak üzere 39 litre içki, 8 karton sigara, 5 paketten ibaret 2,5 kg çay ele geçirilmiştir. Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. Sanık savunmasında; ele geçen eşyaları düğünü olacağı için misafirlerine ikram amacıyla aldığını, ticari kastının bulunmadığını beyan etmiştir. A. Şikâyetçi ... Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Sanığın eyleminin, suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Gümrük İdaresi olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığının hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmakla, şikâyetçi ... vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir. B. Katılan Gümrük İdaresi Vekilinin Sanık Hakkındaki Beraat Hükmüne İlişkin Temyiz İsteği Yönünden Sanığın suça konu eşyayı düğününde ikram edilmek üzere aldığını beyan etmesi, Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre eşyaların kişisel kullanım sınırında kaldığının anlaşılması, sanığın savunmasını destekler mahiyette düğün davetiyesi ve düğün töreninde dikkat edilecek hususlara ilişkin kolluk görevlilerince düzenlenen belgenin dosyada mevcut olması karşısında, yakalanan eşya miktarına nazaran sanığın savunmasının aksine ele geçen eşyaları ticari amaçla bulundurduğuna ilişkin cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği nazara alınarak sanık hakkında kurulan beraat hükmünde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan Gümrük İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. III. KARAR A. Şikâyetçi ... Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle şikâyetçi ... vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Katılan Gümrük İdaresi Vekilinin Sanık Hakkındaki Beraat Hükmüne İlişkin Temyiz İsteği Yönünden Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle katılan Gümrük İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 28.05.2024 tarihinde karar verildi.