Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2023/1507 · K. 2024/8244

4. Hukuk Dairesi         2023/1507 E.  ,  2024/8244 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/442 E., 2022/988 K. DAVA TARİHİ: 22.01.2018 HÜKÜM/KARAR: İstinaf başvurusunun kısmen kabulü/ Davanın kısmen kabulü İLK DERECE MAHKEMESİ: Çorum 4. Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) TARİH: 28.12.2021 SAYISI: 2018/20 Esas – 2021/331 Karar Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda maddi tazminat talebinin feragat nedeniyle reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin istinaf başvurunun manevi tazminat yönünden kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden hüküm tesisi ile maddi tazminat talebinin feragat nedeniyle reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne kesin olarak karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararına ilişkin davacılar vekilinin tashih talebinin 06.12.2022 tarihli ek karar ile reddine dair kararın temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin temyiz talebinin ek kararın kesin olması nedeniyle 29.12.2022 tarihli ek karar ile reddine karar verilmiştir. 29.12.2022 tarihli ek karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: Dosya içeriğinden; İlk Derece Mahkemesince, maddi tazminat talebinin feragat nedeniyle reddine ve manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacılar vekili tarafından istinafa başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin istinaf başvurunun manevi tazminat yönünden kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden hüküm tesisi ile maddi tazminat talebinin feragat nedeniyle reddine ve manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne kesin olarak karar verildiği, söz konusu Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik olarak davacılar vekili tarafından davalılar ile yapılan anlaşma gereği davalılar lehine hükmedilen vekalet ücretinin tashihen kaldırılması ve manevi tazminat taleplerinin kabulüne karar verilerek kararın bu şekilde düzeltilmesine ilişkin kararın tashihinin talep edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi'nin 06.12.2022 tarihli ek kararı ile; ''...Dairemizce vekalet ücretine yönelik talep açısından, verilen kararda herhangi bir maddi hatanın bulunmadığı, davadan feragat edilmesinin davalı yararına vekalet ücreti takdirine engel bir durumun olmadığı gibi, bu hususun tavzih ile yada tashih ile düzeltilecek durumlardan olmadığı, yine Dairemizce verilen manevi tazminat miktarına ilişkin kararın kesin olduğu, bu kararın yine aynı şekilde tavzih yada tashih ile yada karar düzeltme talebi gibi, ikinci bir istinaf gerekçesi ile düzeltilmesinin mümkün olmadığı'' gerekçesiyle davacılar vekilinin tashih talebinin reddine karar verildiği, bu defa davacılar vekili tarafından 06.12.2022 tarihli ek karara ilişkin temyiz talebinde bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 29.12.2022 tarihli ek kararı ile; ''...Dairemizce verilen 13.06.2022 tarih ve 2022/442 Esas-2022/988 Karar sayılı kararına her ne kadar davacı beyanında feragata rağmen davalılar lehine vekalet ücretine hükmedildiği ve manevi tazminat taleplerinin tümden kabulüne karar verilmesini talep etmiş ise de, feragata ilişkin davalılar tarafından vekalet ücreti istemediklerine dair Dairemiz dosyasına herhangi bir dilekçe yada beyan sunulmadığı gibi, Dairemizce vekalet ücretine yönelik talep açısından, verilen kararda herhangi bir maddi hatanın bulunmadığı, davadan feragat edilmesinin davalı yararına vekalet ücreti takdirine engel bir durumun olmadığı gibi, bu hususun tavzih ile yada tashih ile düzeltilecek durumlardan olmadığı, yine Dairemizce verilen manevi tazminat miktarına ilişkin kararın kesin olduğu, bu kararın yine aynı şekilde tavzih yada tashih ile yada karar düzeltme talebi gibi ikinci bir istinaf gerekçesi ile düzeltilmesinin mümkün olmadığı anlaşılmakla, Dairemizin 06.12.2022 Tarih ve 2022/442 Esas-2022/988 Karar sayılı ek kararı ile kesin olarak reddine karar verilmiş olması nedeniyle'' davacılar vekilinin temyiz talebinin ek kararın kesin olması nedeni ile reddine karar verildiği ve söz konusu 29.12.2022 tarihli ek kararın davalı vekili tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 304 üncü maddesinin 1 inci fıkrasında; ''Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Hüküm tebliğ edilmişse hâkim, tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez. Davet üzerine taraflar gelmezse, dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilebilir.'' ve 305 inci maddesinde "Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir. Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez" hükmüne yer verilmiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 304 ve 305 inci maddelerine aykırı şekilde hüküm fıkrasına ekleme yapılması ya da bir kısmının çıkartılması hukuk güvenliğini zedeleyici nitelikte olup, yasaktır. Şu durumda; ''tavzih" ya da "tashih" adı altında hak ve borçların sınırlandırılması mümkün olmadığı gibi genişletilip değiştirilmesi de mümkün olmadığından Bölge Adliye Mahkemesinin 29.12.2022 tarihli ek kararı yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu 29.12.2022 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir. KARAR Açıklanan sebeple; Bölge Adliye Mahkemesince verilen 29.12.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacılara yükletilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.