Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2023/16256 · K. 2024/327

4. Ceza Dairesi         2023/16256 E.  ,  2024/327 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi EK KARAR SAYISI : 2014/46 E., 2015/102 K. SUÇLAR : Hakaret, tehdit, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması KARAR : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret Yerel Mahkemece kurulan hükümler sonrası verilen ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, sanığın asıl hükümlere yönelik temyiz isteminin süre yönünden reddine dair verilen 18.08.2015 tarihli ek karara karşı 20.08.2015 tarihli temyiz isteminde bulunduğu ancak dosyanın Yargıtaya gönderilmediği belirlendiğinden, anılan ek kararın temyizi yönünden gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Yerel Mahkemenin yukarıda sayısı belirtilen 12.02.2015 tarihli kararıyla sanık hakkında hakaret, tehdit, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarından mahkumiyet kararı verilmiştir. 2. Yerel Mahkemenin 18.08.2015 tarihli ek kararıyla sanığın temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği, usulsüz tebliğ işlemi nedeniyle tarafına temyiz hakkı verilmesi talebine ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığın yokluğunda kurulup 03.03.2015 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen asıl hükümlere karşı, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 14.08.2015 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın resen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; "Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın ek karara yönelik temyiz isteği yerinde görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin ek kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.01.2024 tarihinde karar verildi.