Yargıtay 7. Ceza Dairesi · E. 2023/16915 · K. 2024/1311

7. Ceza Dairesi         2023/16915 E.  ,  2024/1311 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/33 E., 2022/76 K. SUÇLAR : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na aykırılık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ve delillerin takdirinde isabetsizlik bulunduğuna ilişkindir. II. GEREKÇE Sanığın, Eğirdir Dağ Komando Okulu ve Eğitim Merkezi Komutanlığı Lojistik Destek Karargâh Komutanlığında, katılan P.Uzm.Çvş. ...’ın ise 1. Gösteri ve Tatbikat Bölük Komutanlığı emrinde görevli olduğu, sanığın Bnd.Er ... ile birlikte, 28.04.011 tarihinde 05.30-07.30 saatleri arasında Silahlı Cephanelik Nöbetini tuttukları, nöbet esnasında sanığın nöbet silahını kulübe kapısına dayayarak oturduğunu gören 1. Gösteri ve Tatbikat Bölük Komutanlığı Nöbetçi Uzman Çavuşu katılanın, yaklaşık 15 metre mesafeden sanığı yanına çağırdığı, yanına gelen sanığı önce ikaz eden katılanın, akabinde, sanığın suratına isabet eder şekilde iki kez yumrukla vurduğu, bu eyleme maruz kalan sanığın, tüfeğini askı kayışı omzunda olduğu hâlde katılana tevcih ettiği ve katılana hitaben s..tir git, başıma bela olma, a..na koduğumun uzmanı dediği, bunun üzerine katılanın sanığa birliğini sorduğu, sanığın ise Karargahtanım dediği, katılanın bu defa Hangi karargahtansın, ne yaptığını sanıyorsun, beni mi vuracaksın? demesi üzerine katılana s..tir git, sen kimsin şeklinde karşılık verdiği, katılanın bu kez diğer nöbetçiye sanığın ismini sorduğu, buna müdahale eden sanığın, diğer nöbetçi tanık Bnd.Er ...’ya söyleme, s..tir git dediği, Bnd.Er ...’nın bu müdahale sonrasında katılana sanığın ismini söylemediği ve uzaklaşmaya başladığı, bunun ardından, sanığın namlusu katılanı gösteren silahının kurma kolunu çekip bırakarak katılana hitaben a..na koduğumun uzmanı dediği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Sanık hakkında 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 82/2 ikinci cümle ve 85/1 ikinci cümle maddeleri uyarınca üstü silahla tehdit ve üste hakaret suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. Sanık savunmalarında özetle; olay tarihinde nöbetçi olduğunu, katılanın da o esnada devriye gezdiğini, ayağında menüsküs sıkıntısı olduğu için oturduğunu, katılanın kendisine elinin tersiyle vurduğunu, silah doğrultup hakaret etmediğini beyan etmiştir. Olay tespit tutanağı ve usulüne uygun olarak yeminli beyanları tespit edilen tanıklar ..., ...'in ifadeleri dosyada mevcuttur. Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanması için ihbarda bulunan Diyarbakır 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2019/1258 Esas, 2021/1994 Karar sayılı kararı ve kesinleşme şerhi dosya kapsamında mevcuttur. A. Üste Tehdit Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden Yapılan İncelemede; Dosya kapsamında bulunan deliller bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanığın üstü konumunda bulunan katılana, askı kayışı omuzunda olduğu halde tüfeğini yönelttiği ve vururum seni, s..tir git, başıma bela olma, a..na koduğumun uzmanı demesi ve nöbet yerinden uzaklaşmakta olan katılanın arkasından sanığın silahın kurma kolunu yarım çekip bıraktığı ve a..na koduğumun uzmanı şeklinde sarfettiği sözlerin muhatabı üzerinde korku ve endişe yaratacak uygunluk ve yeterlilikte olduğunun kabulüyle silahlı iken üstü tehdit suçuna konu eylemin sabit görülmesinde ve denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. B. Üste Hakaret Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden Yapılan İncelemede, Tanık beyanları ve dosya kapsamında bulunan bütün delillerin değerlendirilmesi sonucunda; sanığın üstü konumunda olan katılana yönelik olarak s..tir git, başıma bela olma, a..na kodugumun uzmanı, s..tir git, sen kimsin şeklinde sarfettiği sözlerin üstünün vakar, namus ve haysiyetini zedeleyici nitelikte olduğunun kabulüyle Mahkemece sanığın üste hakaret suçuna konu eyleminin sabit görülmesinde ve denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak; (Kapatılan) Askeri Yargıtay 2. Dairesinin 30.04.2013 tarihli ve 2013/763 Esas, 2013/786 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda verilen temyize konu kararın gerekçesinde sanığın eyleminin hizmet esnasında işlendiğinin kabulüyle; 1632 sayılı Kanun'un 85/1 ikinci cümlesinde düzenlenen üste hakaret suçunun nitelikli hali kapsamında kaldığı belirtilmiş ise de; 1632 sayılı Kanun'un 85/1 birinci cümlesinde düzenlenen basit üste hakaret suçundan hüküm kurulması suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişkiye sebep olunması hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR A. Üstü Tehdit Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B. Üste Hakaret Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden Gerekçe bölümününün (B) bendinde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 13.02.2024 tarihinde karar verildi.