Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2023/17151 · K. 2023/12633
6. Ceza Dairesi 2023/17151 E. , 2023/12633 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/1128 E., 2023/117 K. SUÇ : Tehdit HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Zamanaşımı nedeniyle düşme Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ödemiş Cumhuriyet Başsavcılığının 10.07.2009 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 44/1 maddesi delaleti ile 277/1-1.cümle, 43/1, 53/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2010 tarihli ve 2009/448 Esas, 2010/126 Karar sayılı kararıyla sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir. 3. Hükmün katılan ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edildiği, ancak temyiz sürecinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, "...hükümden sonra yürürlüğe giren 02.07.2012 tarih ve 6352 sayılı yasanın 77 ile 94 maddelerinde değişiklik yapan hükümlerin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedeniyle dosya iade edilmiştir. 4. Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2012 tarihli ve 2012/634 Esas, 2012/652 Karar sayılı kararı ile, "..Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/280110 sayılı yazısı ile 6352 sayılı Kanunun geçici 2 maddesinin 1 fıkrası uyarınca 77 ila 94 maddelerinde değşiklik yapan hükümlerin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle değerlendirme yapılmak üzere dosya mahkememize gönderilmiş ise de; 6352 Sayılı Yasa ile sanığın üzerine atılı suç olan TCK 277 maddesinde değişiklik yapılmadığı anlaşıldığından CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca sanığın beraatine.." karar verilmiştir. 5. Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.11.2012 tarihli ve 2012/634 Esas, 2012/652 Karar sayılı kararının katılan tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 29.09.2014 tarihli ve 2013/16654 Esas, 2014/9740 Karar sayılı ilamı ile, "Sanığın, adliye kapısının önünde katılana karşı “Bir değil on tane ...’ı indiririm” şeklindeki sözlerinin TCK’nın 106/1-1. maddesinde tanımlanan tehdit suçunu oluşturacağı, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi..." Nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 6. Bozma üzerine Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2014 tarihli ve 2014/563 Esas, 2014/626 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1,62, 53. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ve hak yoksunluklarına dair hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilerek 5 yıl denetim süresi belirlenmiştir. 7. Sanığın denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle ... 11. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20.01.2022 tarihli ve 2020/397 Esas, 2022/22 Karar sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiğinin bildirilmesi üzerine, Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.02.2023 tarihli ve 2022/1128 Esas, 2023/117 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün aynen açıklanmasına karar verilmiştir.