Yargıtay 7. Ceza Dairesi · E. 2023/17412 · K. 2024/4576

7. Ceza Dairesi         2023/17412 E.  ,  2024/4576 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/691 Esas, 2021/1044 Karar SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet İNCELEME KONUSU KARAR : Uyarlama sonucu mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Sanık ... hakkında Altınözü Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2015 tarihli ve 2014/363 Esas, 2015/327 Karar sayılı kararı ile sanığın eylemine uyan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 3 ay 15 gün hapis ve 15.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan kararın temyiz edilmeksizin kesinleşmesine müteakip, 15.04.2020 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (7242 sayılı Kanun) ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nda (5607 sayılı Kanun) yapılan değişiklik gereğince uyarlama yapılmasına yönelik talebin kabulü ile Altınözü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2021 tarihli ve 2020/691 Esas, 2021/1044 Karar sayılı kararı ile sanığın 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrasının son cümlesi yollamasıyla anılan Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu, yirmiikinci fıkraları ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 40,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, söz konusu karara karşı sanığın ve katılan ... İdaresi vekilinin itiraz taleplerinin Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.04.2022 tarihli ve 2022/513 Değişik iş sayılı kararı ile reddi üzerine kararın kesinleştiği belirlenmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 26.07.2023 tarihli ve 2023/1206 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.09.2023 tarihli ve KYB-2023/90892 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.09.2023 tarihli ve KYB-2023/90892 sayılı kanun yararına bozma isteminin; " Dosya kapsamına göre, Altınözü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/12/2021 tarihli uyarlama kararının gerekçe bölümünde sanığın neticeten 7 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiğinin belirtilmesine rağmen, hükmün 7. fıkrasında 62 gün karşılığı adlî para cezasına hükmolunduğu ve 8. fıkrasında adlî para cezasının günlüğü 20,00 Türk lirasından paraya çevrildiği belirtilerek 1.240,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün 11. fıkrasında ise bu defa neticeten 40,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle gerekçe ile hüküm fıkrası arasında ve hüküm fıkralarının kendi arasında çelişki oluşturulmasında isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçelere dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Sanık ... hakkında Altınözü Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2015 tarihli ve 2014/363 Esas, 2015/327 Karar sayılı kararı ile sanığın eylemine uyan 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 2 yıl 3 ay 15 gün hapis ve 15.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan kararın temyiz edilmeksizin kesinleşmesine müteakip, 15.04.2020 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik gereğince uyarlama yapılarak Altınözü 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2021 tarihli ve 2020/691 Esas, 2021/1044 Karar sayılı kararı ile sanığın 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrasının son cümlesi yollamasıyla anılan Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu, yirmiikinci fıkraları ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 40,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, ancak hükmün 7 inci fıkrasında 62 gün karşılığı adlî para cezasına hükmolunduğu belirtilmesine rağmen 8 inci fıkrasında 2 gün adlî para cezasına hükmolunduğu belirtildikten sonra günlüğü 20.00 TL'den paraya çevrildiği belirtilerek 1.240,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün 11 inci fıkrasında ise bu defa sanığın neticeten 40,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, hükmün incelenmesinde hakimin iradesinin sanığın neticeten 1.240,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi yönünde olduğu halde neticeten 40,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasının hakimin takdirine bağlı hukuki bir yanılgıdan değil maddi yazım hatasından kaynaklandığı, maddi yazım hataların aleyhe değiştirme yasağı kapsamında değerlendirilemeyeceği gibi uyarlama yargılamasında, hükümlünün aleyhe bozma yasağından yararlanma ve kazanılmış hakkı bulunmadığı, söz konusu maddi yazım hatasının mahallinde her zaman düzeltilmesinin mümkün olduğu, olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin; istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilmesi sebebiyle dar kapsamlı olup her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu olmadığı, bu olağanüstü kanun yolunun amacının, ülke sathında uygulama birliğini sağlamak ve farklı uygulamalar sebebiyle oluşabilecek kayıpların önlenmesi açısından kabul edilmiş bir olağanüstü kanun yolu olup, ikinci bir temyiz yolu olmadığı cihetle kanun yararına bozma isteminin yerinde olmadığı belirlenmiştir. Açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünceler yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE, 02.05.2024 tarihinde karar verildi.