Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2023/17419 · K. 2023/4357

2. Ceza Dairesi         2023/17419 E.  ,  2023/4357 K. "İçtihat Metni" ... ... MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI :2023/785 E., 2023/1073 K. ... SUÇLAR : Hırsızlık, kamu malına zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER :İstinaf başvurusunun esastan reddi, düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi ... TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Temyiz isteminin esastan reddine dair ek kararın onanması, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Sanık hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.01.2022 tarihli ve 2022/2224 Esas No.lu iddianamesi ile, Ankara Büyükşehir Belediyesine ait olan ve Ulus Meydanında bulunan Spor Müdürlüğünün camı kırılarak yaklaşık 30-35 kg ağırlında bakır parçalarından oluşan plakaları çaldığı, sanığın görevlileri görünce kaçtığı, sanığın 01.11.2021 tarihinde yakalandığı, şikâyetçi ...'ın ... Çarşı Yönetiminde idarî amir olarak çalıştığı, şikâyetçi olduğu, sanığın 02.11.2021 tarihinde Ulus İşhanı döner kapısının camını kırdığı, içeriye girdiği ancak hırsızlığı gerçekleştiremeden yakalandığı, şikâyetçi ...'nin Ulus İşhahı ve Anafartalar çarşısı isimli iş hanında işletme müdürü olduğu ve şikâyetçi olduğu, sanığın bakır levhaları kendisinin çaldığını söylediği, ancak 2. kez hırsızlık için tekrar gitmediğini, unuttuğu eşyaları almak için gittiğini ifade ettiği iddiasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 116/2-4, 152/1-a, 53, 58 (...'a yönelik) ve aynı Kanun'un 35. maddesi delaletiyle 142/2-h, 143, 151/1, 116/2-4, 53, 58 (...'ye yönelik) maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2-Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.02.2023 tarihli ve 2022/149 Esas, 2023/59 karar sayılı kararı ile, sanığın iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan beraatine, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 43, 53. 58. maddeleri gereğince hırsızlık suçundan 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası, aynı Kanun'un 152/1-a, 53, 58. maddeleri gereğince kamu malına zarar verme suçundan 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına, cezaların 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 3. Kararın sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 27.03.2023 tarihli ve 2023/785 Esas, 2023/1073 Karar sayılı kararı ile, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan "Beraat" ve kamu malına zarar verme suçundan kurulan "Mahkûmiyet" hükümleri yönünden sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine, hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 43/1. maddeleri gereğince 8 yıl 16 ay 15 gün hapis cezasına hükmolunmak suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. 4.Kararın sanık müdafiii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 12.04.2023 tarihli ek kararı ile, kamu malına zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesinin 2/a ve aynı Kanun'un 296. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın suçu aşamalarda samimi olarak ikrar ettiği, sanığın binaya 2. kez gitmesinin nedeninin cüzdanını düşürmesi olduğu, sanığın ikrarını kabul edip, bu beyanını kabul etmemenin ise usûl ve yasaya aykırılık oluşturduğu, dolayısıyla 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanamayacağı, sanığın elinde bulunan bakır levhaları polisin dur ihtarından sonra bırakarak kaçmış olması karşısında suçun teşebbüs aşamasında kaldığına, Katılan vekilinin temyiz istemi, yeterli inceleme yapılmadan hükümler kurulduğunu, bu nedenle kararın lehe bozulmasına, re'sen karşılaşılacak nedenlere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın 30.10.2021 günü geceden sayılan bir zaman diliminde mülkiyeti Ankara Büyükşehir Belediyesi'ne ait metruk binaya girerek bu binanın çatı katındaki bakırdan yapılmış plakaları çalıp olay yerinden ayrıldığı, yine sanığın 01.11.2021 günü geceden sayılan bir zaman diliminde mülkiyeti Ankara Büyükşehir Belediyesine ait olan metruk binaya geldiği, metruk binanın köşesinden tırmandığı, kamera açısından çıktıktan sonra ikinci katta gözlenen sanığın balkondan sarkarak birinci kata indiği, bina köşesinden sarkarak ineceği sırada polislerin gelmesiyle klima motorunun yanına uzandığı daha sonra kendisini bulan görevlilerce metruk binanın kapısından çıkartıldığı, 02.11.2021 günü tekrar geceden sayılan bir zaman diliminde mülkiyeti Ankara Büyükşehir Belediyesine ait kullanılmayan metruk binaya gelen sanığın binanın döner giriş kapı camını kırmak suretiyle içeri girdiği, sanığı fark eden güvenlik görevlilerince durumun yoldan geçmekte olan ekip otosunun durdurulmak suretiyle polislere haber verildiği, sanığın iş hanının giriş koridorunda zor kullanılmadan yakalandığının sanık savunması, tanık beyanı, tutanaklar, görüntü kaydı çözümleme tutanakları ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığı, bu suretle aynı katılana karşı ikisi teşebbüs diğeri tamamlanmış olan üç ayrı hırsızlık suçunu işlediği, diğer yandan ikinci olayda metruk binaya girmek için kapı camını kırmak suretiyle mala zarar verme suçunu işlediği bu nedenlerle her iki suçtan mahkûmiyetine, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan beraatine karar verilmesi gerektiği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan "Beraat" hükmüne yönelen katılan vekilinin istinaf başvurusu ile kamu malına zarar verme suçundan kurulan "Mahkumiyet" hükmüne yönelen sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvurularının incelenmesinde, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, ilk derece Mahkemesi beraat hükümlerinde usul ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılık bulunmadığından, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin kararların usûl ve yasaya uygun olmadığına yönelik istinaf kanun yolu başvuruları yerinde görülmemiş olmakla, CMK'nın 280/1-a maddesinin ilk cümlesi ve 286. maddeleri uyarınca istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, hırsızlık suçundan kurulan "Mahkûmiyet" hükmü ile ilgili olarak ise, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143. maddeleri gereğince belirlenen "7 yıl 6 ay" hapis cezasından aynı Kanun'un 43/1. maddesi gereğince 1/4 oranında artırım yapıldığında "8 yıl 16 ay 15 gün" olması gereken sonuç cezanın, hesap hatası yapılarak "9 yıl 4 ay 15 gün" olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini, 5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi ve 303. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendi uyarınca düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, hükmün, 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafında yer alan "9 yıl 4 ay 15 gün" ibaresi çıkartılıp yerine " 8 yıl 16 ay 15 gün " yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Sanık müdafiinin temyiz dilekçesinin içeriğine göre sadece hırsızlık suçundan kurulan hükmü temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede; A.Katılan vekilinin sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen beraat kararı ile kamu malına zarar verme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin temyiz istemi yönünden; 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın ve aynı Kanun'un 286/2-g maddesinde yer verilen "On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf bşvurusunun esastan reddine dair kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenlemeler ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir. B. Katılan vekili ve sanık müdafiinin, sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin temyiz istemleri yönünden; 30.10.2021 tarihinde saat 01.40 sıralarında tutulan tutanağa göre Hacıbayram Mahallesi Kevgirli Sokak üzerinde rutin devriye görevi yapan görevliler Tabakhane Camii civarında bağırma sesi duymaları üzerine intikal ettiklerinde, sanığı el arabası ile gördükleri, sanığın dur ikazına rağmen arabayı ve üzerindeki suça konu plakaları bırakarak kaçtığı, sanığın soruşturma aşamasındaki müdafii huzurunda alınan beyanında bu olaydan sonra el arabasına malzemeleri yükleyerek oradan uzaklaştığını söylediğinin anlaşılması karşısında, görevlilerin sanığı olay yerinden ayrılıp, suça konu malzemeleri hakimiyet alanına geçirdikten sonra kesintisiz takip olmaksızın gördükleri ve sanığın bu nedenle malzemeleri bırakarak kaçmak zorunda kaldığının anlaşılması karşısında suçun tamamlanmış olması nedeniyle sanık müdafiinin suçun teşebbüs aşamasında kaldığına dair temyiz sebebi yerinde görülmemiş, 01.11.2021 tarihinde saat 02.15 de tutulan tutanağa göre Gençlik ve Spor Müdürlüğünün kapısının camlarının kırık olduğunun görülmesi üzerine içeriye girildiğinde sanık klima fanının arkasında yerde yatar vaziyette görülmüş, bir gün önce çatı katında bulunan demir parçalarını çalması nedeniyle soruşturma aşamasında müdafii huzurunda alınan 01.11.2021 tarihli beyanında binaya tekrar gidiş amacının cüzdanını aramak olduğunu söylediği, ancak dosya kapsamında kayıp cüzdana ilişkin herhangi bir bilgi ve tespit ve sanık iddiasının bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın kovuşturma aşamasında suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanmasında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin bu yöndeki temyiz talebi de yerinde görülmemiştir V. KARAR 1.Katılan vekilinin sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen beraat kararı ile kamu malına zarar verme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin temyiz istemi yönünden; Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 12.04.2023 tarihli ve 2023/785 Esas, 2023/1073 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE DAİR EK KARARIN ONANMASINA, 2. Katılan vekili ve sanık müdafiinin, sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin temyiz istemleri yönünden; Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 27.03.2023 tarihli ve 2023/785 Esas, 2023/1073 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.