Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2023/18123 · K. 2024/5112

6. Ceza Dairesi         2023/18123 E.  ,  2024/5112 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/444 E., 2016/66 K. SUÇLAR : Kamu malına zarar verme, tehdit, kasten yaralama HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I.Suçtan Zarar Gören Vekilinin Tehdit ve Kasten Yaralama Suçlarından Verilen Mahkûmiyet Kararlarına Yönelik Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde; Sanıklara yüklenen tehdit ve kasten yaralama suçlarından doğrudan doğruya zarar görmeyen şikâyetçi ...'nın kamu davasına katılma ... bulunmadığı, usulsüz verilmesinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının hükümleri temyiz etme yetkisi vermeyeceği, ayrıca katılan kurum vekili ile şikâyetçi ve mağdur arasında bir vekâlet ilişkisi bulunmadığı gibi, katılma talebinin de söz konusu olmadığı anlaşılmakla; mevcut temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II.Sanıkların Temyiz İstemi ile Suçtan Zarar Gören Vekilinin Kamu Malına Zarar Verme Suçundan Verilen Mahkumiyet Kararına Yönelik Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde; Yüklenen kamu malına zarar verme suçundan doğrudan zarar gören ve davaya katılan ... bulunan ... davadan haberdar edilmeyip 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 233. maddesine aykırı şekilde yokluğunda yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmuş ise de, kurum adına vekilince hükmün temyiz edilmesi suretiyle davaya katılma iradesinin açıkça ortaya konulduğu anlaşılmakla, katılma talebinin kabulü ile yapılan temyiz incelemesinde; Sanıklara yüklenen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2,86/3-c; 106/2-c; 152/1. maddelerine uyan kasten yaralama, tehdit ve kamu malına zarar verme suçlarının gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, karar tarihi olan 23.02.2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz istemi ile suçtan zarar gören vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE, 25.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.