Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2023/18124 · K. 2024/2827
6. Ceza Dairesi 2023/18124 E. , 2024/2827 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi EK KARAR SAYISI : 2019/427 E., 2020/6 K. SUÇ : Hukuki alacağın tahsili amacıyla tehdit HÜKÜM : Müsadere TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.09.2022 tarihli ve 2019/427 Esas, 2020/6 Karar sayılı ek kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1. maddesi, “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin kuruluş, görev ve yetkileri hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazete'de ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326'ncı maddeleri uygulanır.” şeklinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemeye göre, ilk derece mahkemesince 20.07.2016 tarihinden önce karar verilip de Yargıtay bozması sonrasında ve istinaf mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden sonra yeniden verilen kararlar kesinleşinceye kadar temyiz kanun yoluna tâbidir. Bu istisnai düzenleme, Yargıtay’ın elindeki dosyaların tümünü istinaf mahkemesine devretmesi hâlinde, ilk dereceden istinaf incelemesi için gelecek dosyalarla birlikte, istinaf mahkemelerinin daha kuruluş aşamasında tıkanmasını önleme amacıyla yapılmıştır. Kural olarak istinaf mahkemelerinin faaliyete başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden sonra, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu hükümlerinin uygulanması gerekir. Dolayısıyla, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesiyle belirlenen istisnai kararlar ile suçluların geri verilmesi kararları dışında 20.07.2016 tarihinden sonra ilk derece mahkemelerinden verilen, bütün kararlar, istinaf kanun yoluna tâbidir. Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.01.2020 tarihli ve 2019/427 E., 2020/6 K. sayılı kararıyla, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verildiği, emanette kayıtlı eşyalar hakkında bir karar verilmediği, sanık hakkındaki kararın temyiz edilerek Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 15.06.2021 tarihli ve 2020/2862 E., 2021/11462 K. sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği, Mahkemenin 05.09.2022 tarihli ek kararının, "Emanette kayıtlı eşyanın müsaderesine" ilişkin olduğu, bu haliyle ilgili müsadere kararının, ilk kez verilen yeni bir karar olduğu gözetildiğinde, Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.09.2022 tarihli ek kararının, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilmiş bulunması nedeniyle kanun yolu incelemesinin istinaf kanun yoluna tâbi olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin istinaf talebinin merciince incelenmesi için dosyanın İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, Dava dosyasının mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 29.02.2024 tarihinde karar verildi.