Yargıtay 7. Ceza Dairesi · E. 2023/18531 · K. 2024/2218
7. Ceza Dairesi 2023/18531 E. , 2024/2218 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/33 E., 2023/83 K. SUÇ : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; lehine olan hükümlerin uygulanması talebine ilişkindir.
II. GEREKÇE
Yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında mağdur ...'e karşı işlemiş olduğu üstünün bir şeyini çalmak suçundan verilen 04.12.2013 kesinleşme tarihli (Kapatılan) 2. Hava Kuvveti Komutanlığı Askerî Mahkemesinin, 22.10.2013 tarihli ve 2013/1355 Esas, 2013/839 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanıp açıklanmayacağı hususunda bir karar verilmediği anlaşıldığından bu konuda mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan incelemede; sanığın olay tarihinde personelin eşyalarını koyduğu dolaplığa giderek mağdur J.Er ...’a ait dolabı açtığı ve mağdurun cüzdanından 15,00 TL parayı aldığı, aynı tarihte saat 22.00 sıralarında aynı dolaplığa giderek bu kez J.Onb. ...’e ait dolabı açtığı ve dolapta bulunan cüzdanının içinden 100,00 TL aldığı, mağdur J.Onb. ...'un cüzdanından parasının alındığını tespit etmesi üzerine, durumu nöbetçi astsubayına bildirdiği, nöbetçi astsubayı tarafından yapılan araştırmada dolaplıktan en son sanığın çıktığının tespit edildiği, nöbetçi astsubayın nöbet tutmakta olan sanığı çağırarak olayı sorduğunda sanığın inkar ettiği, üzerinde yapılan aramada paranın bulunamadığı, sanığın nöbet tuttuğu 3 numaralı mevziden nöbetçi astsubayın yanına gelirken farklı bir güzergah izlediğinin tespit edilmesi üzerine, yapılan araştırmada paraların jeneratörhanenin sac kısmında bulunduğu anlaşılmıştır. Sanık hakkında üstünün ve arkadaşının bir şeyini çalmak suçlarından, 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 132 nci maddesi uyarınca ayrı ayrı cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. Sanığın aşamalardaki savunmalarında atılı suçu ikrar ettiği belirlenmiştir. Sanığın kleptomani hastası olup olmadığının, böyle bir akıl hastası ise, ne zamandan beri hasta olduğunun ve bu durumun davranışları üzerindeki etkilerini saptamak için, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 74 üncü maddesi uyarınca, psikiyatri uzmanı bir hekime, dava dosyası da incelettirilmek suretiyle muayene ettirilmiştir. Bilirkişinin gördüğü lüzum üzerine adli gözlem altına aldırılan sanığın suç tarihlerinde ve halen askerliğe elverişli olduğuna dair rapor aldırılarak, cezai ehliyetinin tam olduğu tespit edilmiştir. Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanması için ihbarda bulunan Ankara Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2018 tarihli ve 2017/429 Esas, 2018/373 Karar sayılı kararı ve kesinleşme şerhi dosya kapsamında mevcuttur. 1632 sayılı Kanun'un 132 nci maddesinde yer alan "Bir üstünün, arkadaşının veya astının bir şeyini çalan asker kişiler, altı aydan beş seneye kadar hapis cezası ile cezalandırılırlar." şeklindeki düzenleme ve sanığın mağdur ile aynı Birlikte ve eşit rütbede görev yaptıkları göz önüne alındığında; askerliğe elverişliliği ve cezai ehliyeti konusunda şüphe bulunmayan sanığın suça konu eyleminin sabit görülmesinde ve denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53 üncü maddesinin uygulanmasına ilişkin hükümden önce yapılan Kanuni değişikliklerin infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.