Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2023/1866 · K. 2024/9212

11. Ceza Dairesi         2023/1866 E.  ,  2024/9212 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI :2022/558 E., 2022/934 K. SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme HÜKÜMLER : Düşme, beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi onama, kısmi iade Sanık hakkında bozma üzerine kurulan beraat hükmünün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı sanık hakkında kurulan düşme hükmünün hukuki değerden yoksun olduğu, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.İzmir 38. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2015 tarihli ve 2014/436 Esas, 2015/338 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mahkumiyet kararları verilmiştir. 2.Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 09.05.2022 tarihli ve 2018/4913 Esas, 2022/7639 Karar sayılı kararı ile 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan düşme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan bozma kararı verilmiştir. 3.İzmir 38. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2022 tarihli ve 2022/558 Esas, 2022/934 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine, defter kayıt ve belgeleri gizleme suçundan beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebebi, atılı suçun oluştuğuna, beraat kararının yanlış olduğuna, zamanaşımı süresinin dolmadığına ilişkindir. III. GEREKÇE A. 2008 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçu Yönünden Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet kararının temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 09.05.2022 tarihli ve 2018/4913 Esas, 2022/7639 Karar sayılı ilamı ile zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verildiği ve verilen kararın kesinleştiği, buna karşın sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan yeniden kurulan kararın yok hükmünde olduğu anlaşılmıştır. B. Defter Kayıt Ve Belgeleri Gizleme Suçu Yönünden Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin a-2 fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve kesen son sebep olan 06.04.2015 tarihli mahkûmiyet hükmünden temyiz inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. IV. KARAR A. 2008 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçu Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle İzmir 38. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2022 tarihli ve 2022/558 Esas, 2022/934 Karar sayılı kararının Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, B. Defter Kayıt Ve Belgeleri Gizleme Suçu Yönünden Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle İzmir 38. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2022 tarihli ve 2022/558 Esas, 2022/934 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2024 tarihinde karar verildi.