Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2023/19928 · K. 2023/9248

2. Ceza Dairesi         2023/19928 E.  ,  2023/9248 K. "İçtihat Metni" K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği SAYISI : 2021/1384 D.İş ŞİKÂYETÇİLER : ..., ... ŞÜPHELİLER : ..., ..., ... SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli İNCELEME KONUSU KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddi KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.06.2023 tarihli ve KYB - 2023/55675 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında, Dosya kapsamına göre, Pertek Cumhuriyet Başsavcılığının 05/06/2018 tarihli ve 2018/71 sayılı iddianamesi ile şüpheliler haklarında nitelikli hırsızlık suçunu işledikleri iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Pertek Asliye Ceza Mahkemesinin 26/12/2018 tarihli ve 2018/93 esas, 2018/126 sayılı kararı ile şüphelilerin nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçlarından mahkûmiyetlerine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 03/02/2020 tarihli ve 2019/930 esas, 2020/201 sayılı kararı ile şüpheliler haklarında düzenlenen iddianamede konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçu bakımından açılmış bir dava ve anlatım bulunmadığından bahisle anılan Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini müteakip, Pertek Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/146 esasına kayden yapılan yargılama sırasında Pertek Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulması üzerine yapılan soruşturma sonunda, Pertek Cumhuriyet Başsavcılığının 27/05/2021 tarihli ve 2021/209 soruşturma, 2021/111 sayılı kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair kararı ile müştekilerin, şüphelilerden şikâyetçi olmadıklarından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Nitelikli Hırsızlık" başlıklı 142/4. maddesinin " Hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla konut dokunulmazlığının ihlâli veya mala zarar verme suçunun işlenmesi halinde, bu suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılabilmesi için şikâyet aranmaz." şeklinde olduğu, dolayısıyla soruşturmaya konu suçun nitelikli hırsızlık suçu ile birlikte işlenmiş olması nedeniyle soruşturulması ve kovuşturulmasının şikâyete tâbi olmadığı anlaşılmakla, şüphelerinin eylemlerine ilişkin dellilerin takdir ve değerlendirmesinin mahkemesince incelenmesi gerektiği gözetilmeksizin, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Pertek Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 27.05.2021 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair karar, şikâyetçi ...'in dosya kapsamında bilinen son adresine tebliğe çıkarılmış ve 19.08.2021 tarihinde "aynı konutta oturduğu belirtilen yeğeni ..., imzasına" tebliğ olunan bu karara yönelik, şikâyetçi ... tarafından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 173/1. maddesinde belirtilen yasal 15 günlük süre geçtikten sonra 27.09.2021 tarihli dilekçeyle itiraz isteminde bulunulduğu anlaşılmış ise de; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun "aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçiye tebligat" başlıklı 16.maddesinde, kendisine tebligat yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğin, kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılacağının düzenlendiği, ancak inceleme konusu dosyadaki anılan tebligatta şikâyetçinin adreste bulunmama sebebinin belirtilmediği, bu nedenle yapılan tebliğin usulsüz olduğu anlaşılmakla; şikâyetçi ...'in itirazının süresinde olduğunun kabulünün gerektiği belirlenerek yapılan incelemede; Şüpheliler hakkında hırsızlık suçundan cezalandırılmaları istemiyle 05.06.2018 tarihli ve 2018/73 Esas sayılı iddianamenin düzenlendiği ve iddianamede sevk maddeleri olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 168/1, 63, 53. maddelerinin belirtildiği, Mahkemece ek savunma hakkı verilmek suretiyle hırsızlık suçunun yanı sıra şüphelilerin ayrıca konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan da aynı Kanun'un 116/1, 119/1-c ve 62. maddeleri uyarınca cezalandırılmalarına karar verildiği, mahkûmiyet hükümlerinin istinaf edilmesi üzerine, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 03.02.2020 tarihli ve 2019/930 Esas, 2020/201 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçu bakımından istinaf başvurularının esastan reddine, konut dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından ise, atılı suçtan açılmış bir dava ve iddianamede de anlatım bulunmadığından bahisle bu suç yönünden mahkûmiyet hükümlerinin bozulmasına karar verildiği, Mahkemece Pertek Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulması üzerine, Pertek Cumhuriyet Başsavcılığının 27.05.2021 tarihli ve 2021/209 Soruşturma sayılı kararı ile şüpheliler hakkında şikâyet yokluğu sebebi ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmış ise de; Şüphelilere yüklenen konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte gerçekleştirildiğinin iddia olunması sebebiyle eylemlerinin aynı Kanun'un 116/1 ve 119/1-c maddelerinde düzenlenen suçu oluşturacağı, şüphelilerin eylemlerinin aynı Kanun'un 142/4. maddesinden bağımsız olarak tek başına işlense dâhi, şikâyete tabi olmayacağı, ayrıca 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun'un 6. maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 142. maddesine eklenen 4. fıkra gereğince “hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçunun işlenmesi halinde, bu suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılabilmesi için şikayet aranmaz” hükmü gereği, konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun suç tarihi itibarıyla şikâyete tabi olmadığı, bu itibarla konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun 5237 sayılı Kanun'un 142/4. maddesi uyarınca şikâyete tabi olmadığı gözetilmeden şikâyetten vazgeçme nedeni ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi ve bu karara yönelik yapılan itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Tunceli Sulh Ceza Hâkimliğinden kesin olarak verilen 08.10.2021 tarihli ve 2021/1384 Değişik İş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, 18.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.