Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2023/2121 · K. 2023/4514

12. Ceza Dairesi         2023/2121 E.  ,  2023/4514 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/779 E., 2016/5 K. SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.01.2016 tarihli 2015/779 Esas, 2016/5 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu işlediği sabit olmadığından beraat kararı verilmiştir. 2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 11.02.2021 tarihli ve 2016/82112 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik araştırma ile karar verildiğine, suçun ispatı için gerekli olan ve esasa etkili olabilecek delillerin toplanmadığına, vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın 1 ay boyunca aracıyla katılanın kullandığı otobüs durağının yakınlarında beklemek ve katılanı takip etmek suretiyle rahatsız ettiği iddiasıyla kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan açılan kamu davasında; Yerel Mahkemece beraat kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE 1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde, beraat kararı verilmesine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.01.2016 tarihli 2015/779 Esas, 2016/5 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2023 tarihinde karar verildi.