Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E. 2023/2180 · K. 2023/2905

7. Hukuk Dairesi         2023/2180 E.  ,  2023/2905 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ecrimisil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili; müvekkillerinin paydaşı olduğu taşınmazın imar planında ilkokul yeri olarak ayrıldığını ve idarenin kamulaştırma yapmadan taşınmaza ilkokul inşa ettiğini belirterek ecrimisil talep etmiştir. II. CEVAP Davalı İl Özel İdaresi vekili, davaya süresinde cevap vermemiş süresinden sonra verdiği cevap dilekçesinde, davacı tarafın uzlaşma için idareye başvurmadığını, kamulaştırma yapılmaması kusurunun yeterli ödenek verilmediği için İl ...'nde olduğunu, belediye tarafından yapılan imar uygulamasına davacıların itiraz etmediklerini belirterek davanın reddini savunmuş, daha sonra İl Özel İdaresinin kapatılması ile Milli Eğitim Müdürlüğüne karşı davaya devam olunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 04.06.2013 tarihli 2012/208 Esas ve 2013/199 Karar sayılı kararı ile, davanın kısmen kabulüne, 18.912,61 TL'nin 31.12.2007 tarihinden, 27.622,84 TL'nin 31.12.2008 tarihinden, 29.807,40 TL'nin 31.12.2009 tarihinden, 31.689,28 TL'nin 31.12.2010 tarihinden itibaren, 35.110,88 TL'nin 31.12.2011 tarihinden itibaren, 10.048,83 TL'nin 04.04.2012 tarihinden itibaren ecrimisil beldeli olarak yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir. IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı 1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 2. Yargıtay 1. Hukuk Dairesi’nin 15.01.2015 tarih, 2014/12054 Esas ve 2015/394 Karar sayılı kararı ile davalı Antalya İl Özel İdaresinin tüzel kişiliği kaldırıldığından taraf sıfatının kalmadığı gerekçesiyle hüküm bozulmuştur. 3. İlk Derece Mahkemesinin 02/12/2015 tarihli 2015/165 Esas ve 2015/409 Karar sayılı kararı ile, davanın kısmen kabulüne, 18.912,61 TL'nin 31.12.2007 tarihinden, 27.622,84 TL'nin 31.12.2008 tarihinden, 29.807,40 TL'nin 31.12.2009 tarihinden, 31.689,28 TL'nin 31.12.2010 tarihinden itibaren, 35.110,88 TL'nin 31.12.2011 tarihinden itibaren, 10.048,83 TL'nin 04.04.2012 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir. 4. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 5.Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 15.02.2021 tarih, 2018/12079 Esas ve 2021/1262 Karar sayılı kararı ile hükme esas alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığı, Yargıtay’ın yerleşik ilkeleri doğrultusunda, taşınmazın emsallere göre bir bütün olarak arsa olarak kiralanması halinde getirebileceği ilk dönem kira geliri belirlenerek sonraki dönemler için ÜFE artış oranının yansıtılması suretiyle ecrimisil hesaplanması gerektiği belirtilerek hüküm bozulmuş, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir. B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen esas ve karar sayılı kararı ile; Yargıtay bozma doğrultusunda yeniden değerlendirme yapan 10/02/2022 tarihli ek raporda her bir davacı için 76.603,47 TL ecrimisil bedeli belirlenmiş ise de davacı vekilinin mahkemece verilen 02/12/2015 tarih ve 2015/165 Esas, 2015/409 sayılı karara karşı temyiz yoluna başvurmadığı göz önüne alınarak usuli kazanılmış hak ilkesi uyarınca önceki hüküm doğrultusunda davanın kısmen kabulüne 18.912,61 TL'nin 31/12/2007 tarihinden 27.622,84 TL'nin 31/12/2008 tarihinden, 29.807,40 TL'nin 31/12/2009 tarihinden, 31.689,28 TL'nin 31/12/2010 tarihinden, 35.110,88 TL'nin 31/12/2011 tarihinden, 10.048,83 TL'nin 04/04/2012 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, sorumluluğun belediyede olduğunu, bilirkişi raporunun hükme esas almaya elverişli olmadığını, ecrimisil bedelinin fahiş olduğunu belirtmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, kamulaştırmasız elatma nedeniyle ecrimisil talebine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “İyiniyetli olmayan zilyet bakımından”başlıklı 995. maddesi. 3. Değerlendirme Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve Kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Davalı kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 29.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.