İçtihatYargıtay10. Hukuk Dairesi29.05.2023

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2023/2337 · K. 2023/6011

10. Hukuk Dairesi 2023/2337 E. , 2023/6011 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/1731 E., 2022/2914 K. HÜKÜM/KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 36. İş Mahkemesi SAYISI : 2021/51 E., 2021/146 K. Taraflar arasındaki kurum işleminin iptali ile 4/c kapsamında bağlanan yaşlılık aylığının iptali ile 4/a kapsamında yaşlılık aylığı bağlanması ve aylık farklarının yasal faiziyle ödenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin Türk Telekomünikasyon A.Ş. unvanlı işyerinde iş mevzuatına göre çalıştığını, müvekkilinin kurum bünyesinde iş sözleşmesi ile çalışmasına rağmen emekli olurken memur statüsünde çalışmış gibi emekli edildiğini ve emekli aylığının da bu kapsamda bağlandığını, fiili duruma uygun bir emekli maaşı bağlanması için kuruma başvuru yapıldığını ancak başvurusunun reddedildiğini, sosyal güvenlik hukuku ve iş hukukunda fiili durum önemli olup müvekkilinin fiilen işçi çalıştığının açık olduğunu, müvekkilinin işçi statüsünde çalıştığı dikkate alınarak kurum işleminin iptali ile 4/c kapsamında bağlanan yaşlılık aylığının iptali ile 4/a kapsamında yaşlılık aylığı bağlanması ve aylık farklarının yasal faiziyle ödenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kurum vekili cevap dilekçesinde; davaya konu uyuşmazlık davacının emekli sandığı sigortalısı olarak çalışmalarından kaynaklanmakta olan iş bu dava ile ilgili 5534 sayılı Kanun'un yürürlükte olduğu döneme ilişkin uyuşmazlığın çözüm yeri idare mahkemeleri olduğundan davanın bu nedenle reddini, ayrıca işveren tarafından dosyaya ibraz edilen belgelerden de anlaşılacağı üzere davacının çalışmalarının geçtiği yer işveren Türk Telekom A.Ş.'nin ... Pendik Şubesi olup; dava çalışmanın geçtiği yer mahkemesinde açılması gerektiği ve bu sebeple yetkisiz yerde açılan davada yetkisizlik kararı verilmesini, HMK 119, ğ fıkrası gereğince açık olmayan talep sonucunun davacıya açıklatılmasının gerektiğini, esasa ilişkin olarak ise 406 ve 2829 sayılı hükümlerinden de anlaşılacağı üzere kanunun yürürlüğe girdiği tarihte T.C. Emekli Sandığına tabi olarak çalışmakta olan personelin, iş kanununa göre istihdam edilmeyi tercih etmeleri halinde T.C. Emekli Sandığı ile irtibatlarının devam edeceği ve bu durumda ilgililerin hizmetlerinin 657 sayılı Devlet Memurları Kanun'u ile 5434 sayılı T.C. Emekli Sandığı Kanunu hükümleri kapsamında değerlendirileceğinin, bu kapsamda davacıya, 2829 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi hükümleri doğrultusunda, 5510 sayılı Kanun'un 4/1(c) bendi kapsamında emeklilik aylığı bağlanmış olup müvekkili kurumun işlemlerinde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; iş mahkemesinin görevli olduğunu belirterek kararının bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kurum işleminin iptali ile 4/c kapsamında bağlanan yaşlılık aylığının iptali ile 4/a kapsamında yaşlılık aylığı bağlanması ve aylık farklarının yasal faiziyle ödenmesi istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı HMK'nın 114/1-b maddesine göre "yargı yolunun caiz olması" dava şartı olup mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler. Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş olup Kanun'un 101 inci maddesine göre bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıklar iş mahkemelerinde görülür. 5510 sayılı Yasa'nın "5434 sayılı Kanun'a İlişkin Geçiş Hükümleri" başlıklı Geçici 4 üncü maddesinin 4 üncü fıkrasına göre " bu Kanunda aksine bir hüküm bulunmadığı takdirde; iştirakçi iken, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla bu Kanun'un 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamına alınanlar, bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten önce 5434 sayılı Kanun hükümlerine tabi olarak çalışmış olup bu Kanun'un 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine tabi olarak yeniden çalışmaya başlayanlar ile bunların dul ve yetimleri hakkında bu Kanun'la yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılır." 5510 sayılı Kanunun 101 nci maddesinde yer alan “…bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıklar İş Mahkemelerinde görülür.” bölümünün iptali istemiyle yapılan itiraz başvurusunda Anayasa Mahkemesi, 22.12.2011 tarih ve E: 2010/65, K: 2011/169 sayılı kararıyla iptal isteminin reddine karar vermiştir. Anayasa'nın 153/son maddesine göre Anayasa Mahkemesi kararları Resmi Gazetede yayımlanır ve yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını, gerçek ve tüzelkişileri bağlar. Anayasa Mahkemesi kararları ile ilgili doktrindeki ağırlıklı görüş; Anayasa Mahkemesi kararlarının gerekçesinin de bağlayıcı olduğu yönündedir. 17.4.2008 günlü 5754 sayılı “Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ile Anayasa Mahkemesi’nin 15.12.2006 günlü, E.2006/111, K.2006/112 sayılı iptal kararı doğrultusunda 5510 sayılı Kanun'da düzenlemeler yapılmış ve anılan Kanun’a eklenen Geçici 1 inci ve Geçici 4 üncü maddelerle 5754 sayılı Kanun’un yürürlüğe girdiği tarih itibariyle bu Kanun’un 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamına alınanlar ile bunların dul ve yetimleri hakkında, bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılacağı hüküm altına alınmıştır. 5754 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesinden önce memur ve diğer kamu görevlisi olarak çalışmakta olanlar, evvelce olduğu gibi 5434 sayılı Kanun hükümlerine tâbi olacaklar ve bunların emeklilikleri bakımından da aynı Kanun hükümleri uygulanmaya devam edecek; ancak 5754 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesinden sonra memur ve diğer kamu görevlisi olarak çalışmaya başlayanlar ise 5510 sayılı Kanun’un 4/c maddesi uyarınca, bu Kanun hükümlerine tâbi sigortalı sayılacak ve haklarında 5434 sayılı Kanun değil 5510 sayılı Kanun’un öngördüğü kural ve esaslar uygulanacak; ihtilaf halinde de adli yargı görevli bulunacaktır. 5754 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesinden önce iştirakçi sıfatıyla çalışmakta olan memurlar ve diğer kamu görevlileri ile emekli sıfatıyla 5434 sayılı Kanun’a göre emekli, dul ve yetim aylığı almakta olanlar ve ayrıca memurlar ve diğer kamu görevlilerinden ileride emekliliğe hak kazanacaklar yönünden Sosyal Güvenlik Kurumu’nun tesis edeceği işlem ve yapacağı muameleler idari işlem niteliğini korumaya devam edeceğinden bunlara ilişkin ihtilaflarda idari yargının görevli olmaya devam edecektir. 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2023/2337 · K. 2023/6011

I. DAVA

II. CEVAP

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

IV. İSTİNAF

V. TEMYİZ

VI. KARAR