Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2023/2360 · K. 2024/204 — e-Kanun
İçtihatYargıtay3. Hukuk Dairesi
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2023/2360 · K. 2024/204
3. Hukuk Dairesi 2023/2360 E. , 2024/204 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2022/201 E., 2023/185 K.
Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili; 28.08.2012 tarihinde meydana gelen orman yangınının enerji nakil hattının altındaki ağaçlardan çıktığının tespit edildiğini, olayla ilgili suç tutanağı düzenlendiğini, meydana gelen zarardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 28.557,67 TL tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili; yangın önlem çalışmaları ile ilgili olarak gerekli çalışmaları gerçekleştirip üzerlerine düşen sorumluluğu yerine getirdiklerini, olay nedeniyle sorumluluklarının bulunmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.
III. MAHKEME KARARI
Mahkemenin 10.04.2014 tarihli ve 2012/685 E., 2014/127 K. sayılı kararıyla; davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle, reddine karar verilmiştir.
IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Birinci Bozma Kararı
1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
2. Dairece verilen 21.12.2017 tarihli ve 2017/16797 E., 2017/17986 K. sayılı ilamla karar onanmış, davacı tarafın karar düzeltme talebi üzerine Dairece verilen 22.11.2018 tarihli ve 2018/2067 E., 2018/11984 K. sayılı ilamla, ceza dosyasındaki delil yetersizliğine yönelik beraat kararının bağlayıcı olmadığı dikkate alınarak, uzman elektrik bilirkişilerinin de içinde bulunduğu bilirkişi kurulundan olay tarihindeki mevzuat ve kusursuz sorumluluk ilkesi gereği rapor alınarak, yangının çıkış nedenini duraksamaya yer bırakmayacak ve tüm çelişkileri giderecek şekilde tespit etmek ve davalının yangının meydana gelmesinde kusurunun bulunup bulunmadığı ve dolayısıyla meydana gelen zarardan sorumlu olup olmadığı konusunun net olarak belirlenmesinden sonra hasıl olacak sonuç dairesinde hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle, karar bozulmuştur.
B. İkinci Bozma Kararı
1. Bozmaya uyan Mahkemenin 20.06.2019 tarihli ve 2019/1 E., 2019/231 K. sayılı kararıyla; kusursuz sorumlu olan davalının, davacının uğradığı zararı tazmin etmekle yükümlü olduğu gerekçesiyle; alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile 26.731,97 TL'nin 01.09.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.
2. Dairenin 27.01.2022 tarihli ve 2021/8675 E., 2022/526 K. sayılı ilamıyla; davacının temyiz dilekçesinin miktar itibariyle reddi ile davalının sair temyiz itirazları reddedildikten sonra, Mahkemece; davacı kurumun görev ve sorumlulukları dikkate alınarak, müterafik kusuru olup olmadığı hususunda aralarında orman mühendislerinin de yer aldığı bilirkişi kurulundan rapor alınması, davacı idarenin kusuru var ise hesaplanacak zarar miktarından adalet ve hakkaniyet ilkelerine göre, uygun bir miktar indirim yapılarak tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle, karar bozulmuştur.
C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar
Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda bilirkişi heyetinden alınan ek raporda çıkan yangına yapılan müdahale yönünden davacı idarenin görev ve sorumluluklarını yerine getirdiğinin tespit edildiği, bu kapsamda davacı idarenin müterafik kusurunun bulunmadığının anlaşıldığı, davalı şirketin davacı kurumun zararını tazmin etmekle yükümlü olduğu ve alınan önceki zarar raporundan davacı idarenin 26.731,97 TL zararı olduğunun kabul edildiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile 26.731,97 TL'nin 01.09.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuran
Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili; bilirkişinin meydana gelen yangında davacı idarenin müterafik kusurunun bulunup bulunmadığını araştırmadığını, bilirkişi raporuna delil teşkil eden diğer bilirkişi raporlarının hatalı olduğunu, dava konusu yangının çıkış nedeninin hiç bir kanıt olmadan keyfe keder bilirkişi tarafından değiştirildiğini, davalının ilgili bölgelerde yangına karşı her türlü tedbiri almış olduğunun tutanaklarla tespit edildiğini, yangının insan müdahalesiyle gerçekleşmiş olduğunu, davalının kusursuz sorumluluğundan bahsedilemeyeceğini, olayda mücbir sebep sayılabilecek durumların bulunup bulunmadığının da göz önünde bulundurulması gerektiğini, yakın bölgelerde aynı zamanda çıkan diğer yangınların varlığının da bölgedeki şiddetli rüzgar ve aşırı sıcaklığın yani mücbir sebeplerin göstergesi olduğunu, illiyet bağının kesildiğini ileri sürerek; kararın bozulmasını talep etmiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, elektrik enerjisi dağıtım hattından kaynaklandığı iddia olunan yangın nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
04.02.1959 tarihli ve 13/5 sayılı ile 09.05.1960 tarihli ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları.
3. Değerlendirme
Mahkemece bozma ilamı uyarınca alınan denetime elverişli bilirkişi raporu doğrultusunda yeniden değerlendirme yapılarak karar verildiği, davacı idarenin müterafik kusurunun bulunmadığının kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, ayrıca bozma ilamlarının kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin ileri sürülen sebeplerin incelenmesinin artık mümkün olmadığı anlaşılmakla, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
V. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Mahkeme kararının 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 439 uncu maddesi uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,
6100 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 3 üncü maddesi atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere,
16.01.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
