Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2023/2448 · K. 2023/3409

12. Ceza Dairesi         2023/2448 E.  ,  2023/3409 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/138 değişik iş sayılı kararı SUÇ : Taksirle öldürme İNCELEME KONUSU KARAR : Sanığın ehliyetin kendisine iade edilmesi talebinin kabulüne ilişkin itirazın reddine dair karar KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.03.2013 tarihli ve 2011/115 esas, 2013/57 karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanununu 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 inci maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddenin altıncı fıkrası uyarınca sürücü belgesinin 2 yıl geri alınmasına karar verildiği, kararın sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 15.12.2014 tarihli ve 2014/1057 esas, 2014/25662 karar sayılı kararı ile hükmün vekalet ücreti bakımından düzeltilerek onanmasına karar verildiği ve hükmün kesinleştiği anlaşılmıştır. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.07.2021 tarihli ve 2011/115 esas, 2013/57 sayılı ek kararı ile sanığın ehliyetin kendisine iade edilmesi talebi üzerine, ehliyetin geri alınmasına dair tedbirin cezanın tüm sonuçları ile infazının tamamlanması akabinde yürürlüğe gireceği bu nedenle tedbirin hatalı uygulandığı gerekçesiyle sürücü belgesinin sanığa iadesine karar verildiği, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.09.2021 tarihli 2021/138 değişik iş sayılı kararı ile anılan karara yönelik itirazın reddine karar verildiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca,18.01.2023 tarihli ve 94660652-105-59-24888-2021-Kyb sayılı sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.03.2023 tarihli ve KYB- 2023/11806 Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.03.2023 tarihli ve KYB- 2023/11806 sayılı Kanun yararına bozma isteminin; “5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddenin 6. fıkrasında "Belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet halinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebilir. Yasaklama ve geri alma hükmün kesinleşmesiyle yürürlüğe girer ve süre, cezanın tümüyle infazından itibaren işlemeye başlar." şeklinde düzenlemeye yer verildiği ve Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 18/06/2014 tarihli ve 2014/6043 esas, 15155 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, mahkemece verilen sürücü belgesinin geri alma tedbirinin hükmün kesinleşmesiyle yürürlüğe gireceği ve cezanın infazından itibaren 2 yıllık geri alma süresinin işlemeye başlayacağı nazara alındığında, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 29/08/2016 tarihli ve 2015/7-5282 sayılı müddetnameye göre, sanığın ceza infaz kurumuna giriş tarihinin 24/02/2015, hakederek tahliye tarihinin ise 16/08/2022 olduğu, bu kapsamda ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/03/2013 tarihli kararı ile verilen 2 yıl süreyle sanığın sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin hükmün infazına hakederek tahliye tarihi olan 16/08/2022 gününden itibaren başlanması gerektiği, bu itibarla 05/07/2021 tarihi itibariyle henüz cezasının infazını dahi tamamlamamış bulunan hükümlüye sürücü belgesinin iade edilemeyeceği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 5237 sayılı Kanunun 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası ; "Belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet halinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebilir. Yasaklama ve geri alma hükmün kesinleşmesiyle yürürlüğe girer ve süre, cezanın tümüyle infazından itibaren işlemeye başlar." şeklindedir. Kocaeli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin sürücü belgesinin geri alınması tedbirinin hükmün kesinleşmesiyle yürürlüğe girmesinin ve sürenin de cezanın tamamen infazından itibaren başlamasının, cezanın ertelendiği veya adli para cezasının takside bağlandığı hallerde hükümlüye mahkeme kararında belirtilenden daha uzun süreli ceza uygulanması sonucunu doğurduğu gerekçesiyle 53 üncü maddesinin altıncı fıkrasının son cümlesinin Anayasa’nın 38 inci maddesine aykırı olduğunu ileri sürmüştür. Anayasa Mahkemesi 2015/4 Esas, 2015/61 Karar, 15.07.2015 tarihli söz konusu hükmü iptal etmediği kararında; “Öte yandan, Kanun’un 53. maddesinin (6) numaralı fıkrasının itiraz konusu kuralı da içeren son cümlesinde, sürücü belgesinin geri alınması tedbirinin hükmün kesinleşmesiyle yürürlüğe gireceği ifade edilmiş ise de tedbirin yürürlüğe girmesi, uygulanmaya başlanacağı anlamına gelmemektedir. Anılan cümle, önceki cümleyle birlikte bir bütün olarak dikkate alındığında, sürücü belgesinin geri alınması tedbirinin uygulanabilmesi için cezanın tümüyle infaz edilmesi veya infaz edilmiş sayılması gerektiği anlaşılmaktadır.” denilmiştir. Bu bağlamda incelenen dosyada, sanık hakkında 7 yıl 6 ay hapis cezasına ve sürücü belgesinin 2 yıl geri alınmasına hükmedildiği, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 29.08.2016 tarihli ve 2015/7-5282 sayılı müddetnameye göre, sanığın ceza infaz kurumuna giriş tarihinin 24.02.2015, hakederek tahliye tarihinin ise 16.08.2022 olduğu, sanığın ehliyetin kendisine iade edilmesi talebi üzerine, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.07.2021 tarihli ve 2011/115 esas, 2013/57 sayılı ek kararı ile ehliyetin geri alınmasına dair tedbirin, cezanın tüm sonuçları ile infazının tamamlanması akabinde yürürlüğe gireceği bu nedenle tedbirin hatalı uygulandığı gerekçesiyle sürücü belgesinin sanığa iadesine karar verilmesinde hukuka ve kanun aykırılık bulunmadığı anlaşılmış olup kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görülmediğinden reddine karar vermek gerekmiştir. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.09.2023 tarihinde karar verildi.