Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2023/2592 · K. 2023/5955

11. Ceza Dairesi         2023/2592 E.  ,  2023/5955 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2017/653 E. 2018/889 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanığın yokluğunda verilen hükmün bilinen son adresi yerine doğrudan MERNİS adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğ işlemi usulsüz olduğundan temyiz isteğinin öğrenme üzerine ve1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2015 tarihli ve 2012/897 Esas, 2015/148 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. İstanbul 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2015 tarihli ve 2012/897 Esas, 2015/148 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 17.10.2017 tarihli ve 2017/20555 Esas, 2017/20615 Karar sayılı kararı ile uzlaştırma işlemi yapılması için bozulmasına karar verilmiştir. 3. İstanbul 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.11.2018 tarihli ve 2017/653 Esas, 2018/889 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; hükmü temyiz ettiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Mahkemece; sanığın, Karaköy Balık Pazarında şikayetçi ile tanıştığı ve kendisini market sahibi olarak tanıttığı, bir süre sohbet ettikten sonra alacağı bir kaç parça eşya için şikayetçiden 500,00 TL para istediği ve hemen yakındaki bir ATM'den çekip iade edeceğini söyleyerek parayı aldığı, daha sonra Karaköy Alt Geçit Pasajına gittiği ve bir daha geri dönmediği, bu şekilde atılı suçu işlediğinden bahisle cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği belirlenmiştir. 3. Kolluk güçlerince tanzim olunan tutanaklar, sanığın nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur. 4. Uzlaştırma işleminin yapıldığı ancak uzlaşmanın sağlanamadığı anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE 1. Mahkemenin gerekçesine olay ve olgular kısmının (1) numaralı paragrafında yer verildiği üzere mahkûmiyet hükmünün kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir, ancak; a) Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 tarihli ve 2013/8-151/304 sayılı ilamında açıklandığı üzere, tekerrüre esas alınabilecek birden fazla hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği cihetle, sanığın adli sicil kaydında yer alan ve daha ağır bir cezayı içeren Fatih 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.02.2009 tarihli ve 2007/530 Esas, 2009/218 Karar sayılı 2 yıl hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde Bakırköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/281 Esas ve 2011/1075 Karar sayılı 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün esas alınması, b) 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin yirmi ikinci fıkrası ve bu maddeye göre çıkarılan Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 38 inci maddesindeki “Uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri yargılama giderlerinden sayılır, ilgili ödenekten karşılanır. Uzlaşmanın gerçekleşmesi durumunda, bu ücret ve giderler Devlet Hazinesi üzerinde bırakılır. Uzlaşmanın gerçekleşmemesi hâlinde uzlaştırmacı ücreti ve diğer uzlaştırma giderleri hakkında Kanunun yargılama giderlerine ilişkin hükümleri uygulanır." hükmü uyarınca, 24.03.2015 tarihli hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi ve hükmün sanık lehine bozulması nedeniyle, lehe bozma sonrası uzlaştırma gideri dışındaki diğer yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi, Hukuka aykırı bulunmuş ise de, anılan hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.11.2018 tarihli ve 2017/653 Esas, 2018/889 Karar sayılı kararında sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin bölümün çıkarılarak yerine "Bozma kararı öncesi yapılan 4 davetiye gideri 29,00 TL 3 PTT gideri 14,20 TL ile bozma kararı sonrası yapılan 140,00 TL uzlaştırmacı gideri olmak üzere toplam 183,20 TL'nin sanıktan tahsiline," ibaresinin eklenmesi ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümde yer alan "...Bakırköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/12/2011 tarih ve 2010/281 esas 2011/1075 karar sayılı ilamı ile neticeten TCK'nun 142/1.b, 62 maddeleri gereğince sonuç olarak 1 yıl 6 ay Ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği kararın 13/04/2012 tarihinde kesinleştiği.." ibaresinin çıkarılması ile yerine "...Fatih 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.02.2009 tarih ve 2007/530 Esas, 2009/218 Karar sayılı kararıyla 2 yıl hapis cezası ile cezalandırıldığı, kararın 09/02/2010 tarihinde kesinleştiği..." ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası ve 5275 sayılı Kanun'un 108 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, hatalı uygulama sonucu hükümde gösterilen ilam nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olamayacağı hususunun İNFAZ AŞAMASINDA GÖZETİLMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2023 tarihinde karar verildi.