Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2023/2667 · K. 2023/5702

1. Ceza Dairesi         2023/2667 E.  ,  2023/5702 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/94 E., 2022/165 K. HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hüküm ile ek kararın; karar tarihleri itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hüküm ile ek kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bulancak Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2016 tarihli ve 2015/1022 Esas, 2016/360 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir. 2. Bulancak Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2016 tarihli ve 2015/1022 Esas, 2016/360 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 08.09.2020 tarihli ve 2020/6503 Esas, 2020/10091 Karar sayılı ilâmı ile; " 1) Sanığa 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen TCK’nin 87/3. maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, 2) Mağdur hakkında Bulancak Devlet Hastanesi KBB uzmanı tarafından düzenlenen 23.11.2015 tarihli raporda yaralanmanın burun kırığına neden olduğunun belirtildiği ancak bu kırığın mağdurun hayati fonksiyonlarını kaçıncı derecede etkilediğinin rakamsal olarak belirtilmediği anlaşılmakla, mağdurun tüm tedavi evrakları, raporları, film ve grafileri ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevk edilerek, hayati fonksiyonlara etkisinin kaçıncı derece olduğu, yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususlarını da içerir şekilde 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen tüm ölçütleri kapsayan rapor aldırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yetersiz rapora dayanılarak eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabule göre de; 3) Adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1.derece), orta (2. ve 3. derece) ve ağır (4., 5. ve 6. derece) olarak sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında artırılması öngörülmüş olması karşısında, mağdurun adli raporunda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif derece olduğunun belirtilmesine rağmen, sanığın cezasından TCK'nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak (1/5) oranında artırım yapılması, 4) Sanığın 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/3. maddeleri uyarınca verilen “1 yıl 2 ay 12 gün hapis cezası”nın TCK'nin 29/1. maddesi uyarınca (1/4) oranında indirilmesi sırasında “10 ay 24 gün hapis cezası” ile cezalandırılması yerine “10 ay 15 gün hapis cezası” ile cezalandırılmasına, yine TCK’nin 62/1. maddesi uyarınca cezasının (1/6) oranında indirilmesi sırasında sanığın “9 ay hapis cezası” ile cezalandırılması yerine “8 ay 22 gün hapis cezası” ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini, 5) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması," Nedenleriyle bozulmasına ve sanığın kazanılmış hakkının, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca dikkate alınmasına karar verilmiştir. 3. Bulancak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2022 tarihli ve 2022/94 Esas, 2022/165 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri; fazla ceza verildiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanığın, kız arkadaşının telefon numarasını katılanın telefonunda görmesi üzerine katılana sorduğunda katılanın bu durumu inkar etmesi ve numarayı çevirdiğinde kız arkadaşının sesini duyması nedeniyle kafa attığı, Giresun Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünden alınan 05.07.2022 tarihli rapora göre katılanın burnunda hayat fonksiyonlarını orta (2.) derece etkileyen kemik kırığı meydana gelecek, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve yüzünde sabit ize neden olmayacak nitelikte yaralandığı anlaşılmıştır. 2. Müşteki beyanı, sanık savunması, adlî raporlar, adlî sicil kaydı, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dava dosyasında mevcuttur. 3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir. IV. GEREKÇE Müştekiden sanığa yönelik haksız tahrik oluşturan bir söz ve davranış bulunmadığı halde, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi uygulanarak eksik ceza verilmesi, karşı temyiz bulunmadığından ve kazanılmış hak nedeniyle sonuca etkisi olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. A. Bulancak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.11.2022 tarihli ve 2022/94 Esas, 2022/165 Karar Sayılı Ek Kararına İlişkin O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden Temyiz talebine konu hükmün karar tarihinin 19.10.2022 olduğu, temyiz isteğinde bulunan Cumhuriyet savcısının hüküm duruşmasında iddia makamını temsil ettiği, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz başvuru süresinin bir hafta olduğu, 28.11.2022 tarihinde hükmü temyiz ettiği, bu nedenle temyiz isteğinin kanunî süresi içinde öne sürülmediği anlaşılmakla, o yer Cumhuriyet savcısının süreden sonraki temyiz isteğinin reddine dair ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görülmemiştir. B. Bulancak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2022 tarihli ve 2022/94 Esas, 2022/165 Karar Sayılı Asıl Kararına İlişkin Sanığın Temyiz İstemi Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, Giresun Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünden alınan 05.07.2022 tarihli raporun yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfı ile yaptırımların eleştiri nedeni dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR A. O yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe başlığı altında (A) paragrafında açıklanan nedenle Bulancak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.11.2022 tarihli ve 2022/94 Esas, 2022/165 Karar sayılı ek kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe başlığı altında (B) paragrafında açıklanan nedenlerle Bulancak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2022 tarihli ve 2022/94 Esas, 2022/165 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri nedeni dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.09.2023 tarihinde karar verildi.