Yargıtay 8. Hukuk Dairesi · E. 2023/3312 · K. 2023/4447

8. Hukuk Dairesi         2023/3312 E.  ,  2023/4447 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi SAYISI : 1986/190 E., 1987/250 K. KARAR : Tavzih Talebinin kabulü Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasında verilen ve kesinleşen kararın tavzih edilmesinin istenilmesi üzerine İlk Derece Mahkemesi tarafından 05.04.2023 tarihli ek kararla tavzih talebinin kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin ek kararı, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA 1. Kadastro sırasında, ... ili Sivrihisat ilçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 3615 parsel sayılı 6.900,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, zilyedi yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle, tarla vasfıyla, Hazine adına tespit edilmiştir. 2. İtirazı Tapulama Komisyonunca reddedilen davacı ... dava dilekçesinde; ... ili Sivrihisat ilçesi ... Köyü 3615 parsel sayılı taşınmazın kendisinin zilyetliğinde bulunduğunu ileri sürerek, kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın adına tapuya tespit ve tescilini istemiştir. 3. Davalı Hazine cevabında; davanın reddini savunmuşlardır. 4. İlk Derece Mahkemesinin 24.6.1987 tarih ve 1986/190 Esas, 1987/250 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile davacı " ... oğlu" ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; bu kararın davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 2.10.1992 tarih ve 1988/7538 Esas, 1992/18417 Karar sayılı ilamıyla, hükmün onanmasına karar verildikten sonra 15.12.1992 tarihinde kesinleşmiştir. III. TAVZİH TALEBİ İlk Derece Mahkemesi kararının kesinleşmesinden sonra, davacı ... mirasçısı ... 07.12.2022 tarihli tavzih dilekçesiyle, Sivrihisar Kadastro Mahkemesinin 1986/190 Esas, 1987/250 Karar sayılı ilamının hüküm kısmında adına tescil hükmü kurulan (Ş....) ... oğlu ...'ın baba isminin nüfusta ... olduğunu, hükümde maddi hata yapıldığını belirterek, bu maddi hatanın düzeltilmesini talep etmiştir. IV. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 26.12.2022 tarihli ek kararı ile; "... Kararın hüküm kısmında adına tescil hükmü kurulan ...'ın baba ismi her ne kadar Ş.... (...) olarak yazılmış ise de; tavzih talebinde bulunan ...'ın talebine, tanık beyanlarına, nüfus kayıtlarına, yapılan kolluk araştırmalarına ve dava dosyasının içindeki Nüfus Müdürlüğünün 13/03/1987 tarihli nüfus kayıt örneğine göre ...'ın baba isminin ... olduğu, taşınmazın bulunduğu yörede Şıhahmet oğlu ... isminde başkaca kimsenin de bulunmadığı anlaşılmış, hükümde baba isminin sehven Ş.... olarak yazıldığı kanaatine varılmış, ...'ın baba isminin ... olduğu tespit edilmiş, bu haliyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 304 ve devamı maddelerine göre tashih ve tavzihi gerektiren bir maddi hatanın bulunduğu anlaşıldığından mirasçının tavzih talebinin kabulüne" karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen ek kararı, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir. B. Temyiz Sebepleri Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde; tavzih talebinin kabulüne ilişkin kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, ilk derece mahkemesince mahallinde keşif yapılmadan ve eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek, ek kararının bozulmasını talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, tavzih isteminin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi ve 305 inci maddesi, 3. Değerlendirme Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen 05.04.2023 tarihli ek karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. IV. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesinin 05.04.2023 tarihli ek kararının ONANMASINA, Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 19.9.2023 tarihinde Oy Birliği ile karar verildi.